با عرض سلام و خسته نباشید خدمت شما برادران ایمانی،لطفا به سوالات من پاسخ وافی وکافی مبذول فرمایید:
1-همسر بنده به مدت 5 ماهه که آیت الله وحید رو به عنوان مرجع واعلم انتخاب کرده البته این انتخاب به پیشنهاد من وبا این ضمانت که من خودم از دو نفر اهل خبره پرسیدم صورت گرفت ایا این انتقال صحیح بوده ؟در صورت صحت اعمالی که قبل از تقلید ایشان (تقلید از مجتهد دیگر بدون تقلید و با توجه به گفته یک شخص نااگاه)از شخص دیگر تقلید میکرده چه حکمی دارد؟
2-در رساله ایت الله وحید در مساله 225 عبارتی با این عنوان آمده معنی ان چیست:احتیاط واجب آن است که مسح باباطن کف دست راست باشد.
3-من اخیرا در مسایل اعتقادی بسیار شک میکنم با این که در این زمینه مطالعه و اگاهی زیادی دارم مخصوصا هنگام انجام کارهای خوب لطفا راهنماییم کنید این مساله بسیار ازارم میده.
پرسش 1:
اعتقادي و احکام
شرح : با سلام من با اين که کتاب هاي اعتقادي زيادي خوندم و سطح اطلاعاتم بالاست ولي گاهي به همه چيز شک مي کنم و يکسره ذهنم مشغوله مخصوصا مواقعي که مي خوام نماز مستحبي بخونم يا کتاب حديث و قرآن مطالعه کنم لطفا راهنماييم کنيد خيلي ذهنم مشغوله چيکار کنم؟
پاسخ:
####پرسشگر گرامي با سلام و سپاس از ارتباطتان با اين مرکز.
برادر گرامي! جمل? معروفي است که مي گويد: شک، مقدم? يقين است؛ پرسش، مقدمه وصول، و اضطراب، مقدمه آرامش است. شك، معبر خوب و لازمى است؛ هر چند منزل و توقفگاه نامناسبى است.
اسلام كه اين همه دعوت به تفكر و ايقان مىكند، به طور ضمنى مىفهماند كه حالت اوليه بشر، جهل و شك و ترديد است و با تفكر و انديشه صحيح بايد به سرمنزل ايقان و اطمينان برسد.
يكى از حكما مىگويد:
«فايده گفتار ما را همين بس كه تو را به شك و ترديد مىاندازد تا در جستجوى تحقيق و ايقان برآيى».
شك، ناآرامى است؛ اما هر آرامشى بر اين ناآرامى ترجيح ندارد. حيوان شك نمىكند؛ ولى آيا به مرحله ايمان و ايقان رسيده است؟! آن نوع آرامش، آرامش پايينشك است؛ برخلاف آرامش اهل ايقان كه بالاى شك است. آنچه مىتواند مايه تأسف باشد، اين است كه شك يك فرد، او را به سوى تحقيق نراند و يا شكوك اجتماعى، افرادى را برنيانگيزاند كه پاسخگوى نيازهاى اجتماع در اين زمينه بوده باشند. (1)
آنچه براي شما مهم است، اين است که سؤال هايي که در ذهنتان مي آيد و به مواردي که شک مي کنيد، پاسخ بدهيد و براي رفع اشکال و شک بکوشيد و جواب قانع کننده اي براي آن فراهم نماييد که در اين صورت، در حال عبادت هم از آرامش و طمانينه برخوردار خواهيد بود.
منتظر پرسش ها و موشکافي هاي خوب شما هستيم.
موفق باشيد.
پي نوشت:
1. شهيد مطهرى، مجموعه آثار، ج 1، ص 38، انتشارات صدرا، تهران، 1378ش.
پرسش 2:
2-سوال دوم من در مورد احکامه بعد از حجامت حتما بايد غسل کرد يا نيازي نيست و بدون غسل و با وضو هم مي شه نماز خوند؟
پاسخ :
مرجع تقليد : آيت الله وحيد خراساني
پاسخ:
####
حجامت غسل ندارد، غسل هاي واجب هفت تا است و غسل حجامت، جزء غسل هاي واجب يا غسل هاي مستحب نمي باشد. اگر بعد از حجامت براي نماز وضو بگيريد، نماز صحيح است.(1)
البته اگر جاي حجامت خوني باشد، درصورتي که شستن آن ضرر نداشته باشد، بايد جاي خون را بشوييد و اگر ضرر داشته باشد، تا زماني که زخم آن بهبود پيدا نکرده است، مي توانيد بدون شستن خون هاي زخم، نماز بخوانيد (2) و بعد از خوب شدن زخم حجامت، آن را آب بکشيد. (2)
اگر منظور شما غسل جنابت باشد و حجامت به اشتباه نوشته شده باشد، بعد از جنابت براي نماز و ساير واجباتي که مشروط به طهارت مي باشد، غسل واجب است و چنانچه کسي جنب باشد و غسل جنابت کند، بعد از غسل جنابت مي تواند با همان غسل نماز بخواند و وضو گرفتن لازم نيست؛ بلکه تا زماني که يکي از مبطلات وضو پيدا نشده باشد، بعد از غسل جنابت نبايد وضو بگيرد. (3)
پي نوشت ها:
1. آيت الله وحيد خراساني، توضيح المسائل، احکام غسل هاي واجب، ص 234.
2. همان، مسئله 855.
3. همان، مسئله 363 و 397.






