خلقت

بحث از آفرینش جهان در شش روز در آیات 154اعراف, 3یونس, 7هود, 59فرقان, 4سجده, 38ق و 4دید آمده است .
کلمه یوم در قرآن همه جا به معنای روز (شبانه روز معمولی ) نیست , بلکه به معنای دوران نیز به کار رفته است ( مانند يوم القيامه - يوم الدين - ) خواه این دوران یک سال, صدسال, میلیون و یا میلیارد‌ها سال باشد. همان گونه که در یکی از آیات می‌خوانیم: «یک روز در نزد پروردگارت، مانند هزار سال است که می‌شمارید.» (1)
باعنایت به معنای دیگر (یوم ) می‌توانیم بگوییم که خداوند مجموعه زمین و آسمان را در شش دوران متوالی آفریده است، گرچه این دوران میلیارد‌ها سال طول کشیده باشد.
علم امروز می‌گوید : میلیاردها سال طول کشید تا زمین و آسمان به وضع کنونی درآمد.
ممکن است دوران‌های شش گانه را به ترتیب ذیل بیان کرد:
1ـ روزی همه جهان به صورت توده گازی بود که بعد در اثر گردش به دور خود از هم جدا گردید و کرات آسمانی تشکیل شد;
2ـ کرات تدریجاً به صورت توده مذاب نورانی , یا سرد و قابل سکونت درآمد; یعنی کرات نخست همه با هم بودند و در مقطعی از هم جدا شدند;
3- دور بعد منظومه شمسی تشکیل یافت و زمین از خورشید جدا شد;
4- در مرحله دیگر زمین سرد شد و آماده حیات گردید;
5- مقطع دیگر گیاهان و درختان در زمین آشکار شدند;
6- سرانجام حیوانات و انسان در روی زمین پدیدار شدند.(2)
پی‌نوشت‌ها:
1. حج (22)، آیه 47
2. مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ج6، ص 202 - 200.