خانواده شوهرم شوخی های زشتی و زننده ای می کنند و در جمع هم این کارو می کنند . به مسایل خصوصی زن و مرد اشاره می کنن در حالیکه ادعای مذهبی بودن و اسلامی بودن دارن بخصوص مادر شوهرم که حجاب می گیره ، نماز می خونه و روضه می ره و کلی ادعا دارد که بنده خوبیه و می خواد منم چادری کنه تا عاقبت به خیر شم ولی حرفهای زشت می زنه نخندیدن من براشون مسخرست من نمیتونم تو چنین محیطی باشم و عذاب می کشم خواهش می کنم راهنماییم کنید قطع رابطه که نمی شه کرد باید چیکار کنم؟
یعنی هر شوخی از نظر اسلام درسته ؟
خانواده شوهرم شوخی های زشتی و زننده ای می کنند و در جمع هم این کارو می کنند . به مسایل خصوصی زن و مرد اشاره می کنن در حالیکه ادعای مذهبی بودن و اسلامی بودن دارن بخصوص مادر شوهرم که حجاب می گیره ، نماز می خونه و روضه می ره و کلی ادعا دارد که بنده خوبیه و می خواد منم چادری کنه تا عاقبت به خیر شم ولی حرفهای زشت می زنه نخندیدن من براشون مسخرست من نمیتونم تو چنین محیطی باشم و عذاب می کشم خواهش می کنم راهنماییم کنید قطع رابطه که نمی شه کرد باید چیکار کنم؟
یعنی هر شوخی از نظر اسلام درسته ؟
پرسشگر گرامي با سلام و سپاس از ارتباطتان با اين مركز
شوخی کردن و شوخ طبع بودن صفت خوبی است، ولی حد و مرز مشخص دارد.
در شوخی باید از مسخره کردن فرد یا افراد یا اقوامی خاص دوری شود تا مصداق استهزا نشود. همچنین باید از کلمات رکیک دوری شود، مخصوصا در جایی که نامحرم وجود دارد. این مطلب مورد تایید همه عقلا می باشد. هر فرد غیرتمند و با حیایی این الفاظ رکیک را استفاده نمی کند و همه این شوخی ها مذموم و زشت است. امیر المومنین می فرماید: سُنَّةُ اللِّئامِ قُبحُ الكلامِ؛(1)
شيوه فرومايگان، زشت گويى است.
اما اینکه چکار کنید؟
در ابتدا با همسرتان مسئله را مطرح کنید . از ایشان بخواهید در این زمینه به خانواده شان تذکر بدهند. اینکه گفتید ادعای مذهبی بودن دارند، احتمال تاثیر گزاری را بیش تر می کند. از آن ها بخواهید که در جمع و جایی که شما هستید، لااقل از این شوخی ها نکنند.
اگر نمی شود، سعی کنید خود تان را کم تر در معرض جمع آن ها قرار دهید و خود را با کارهای آشپزخانه یا اموری از این قبیل مشغول کنید.
اگر باز نتوانستید خودتان را از آن ها دور نگه دارید، لااقل در دل از کار آن ها ناراحت باشید. این کار به لطف خدا باعث خواهد شد تا از لحاظ معنوی به شما لطمه ای وارد نشود.
پی نوشت:
1. غرر الحكم و درر الكلم، عبدالواحد بن محمد التميمي، مكتب الإعلام الإسلامي - قم، 1366 ه. ش. صفحه 223.
