قدرتهای فراطبیعی

پرسشگر گرامي با سلام و سپاس از ارتباطتان با اين مركز
طبق گزارش های مختلف در طول تاریخ از مشاهده این گونه عمل که در پرسش اشاره شده، توسط برخی از اولیا مطرح است که می تواند در فرض اعتماد به این اخبار ، برای ما نوعی اطمینان و باور را به وجود آورد که چنین کاری برای انسان شدنی است . طی الارض به معنای تصرف در زمان و مکان یا اسباب غیر عادی و نامرئی است. اصل وجود چنین پدیده‏ای مورد تأیید قرآن می‏باشد.
در داستان مربوط به حضرت سلیمان و احضار تخت ملکه سبا جهت قدرت نمایی سلیمان نبی می‏خوانیم:
"سلیمان گفت: ای بزرگان! کدام یک از شما توانایی دارید، تخت او را پیش از آن که خودشان نزد من آیند، برای من بیاورید؟ عفریتی از جن گفت: من آن را نزد تو می‏آورم ، پیش از آن که از مجلست برخیزی و من نسبت به آن توانا و امینم! (اما) کسی که دانشی از کتاب داشت گفت: آن را پیش از آن که چشم بر هم زنی، نزد تو خواهم آورد...". (1)
سر انجام آن کسی که بهره ای از اسم اعظم خدا داشت، توانست آن کار خارق عادت را پدید آورد . تخت پادشاه و ملکه سبا ( واقع در کشور یمن امروزی ) را، در یک چشم به هم زدن (طرفه العین) نزد حضرت سلیمان در فلسطین حاضر کند.
این که طی الارض چه تحلیل و تفسیری دارد، از علم و آگاهی ما به دور است، ولی معصومان علیهم السلام و برخی از اولیای خدا و افراد مقرب درگاه الهی از این قدرت برخوردار بودند،
طی الارض در معنای مشهور آن، قدرتی افاضی و عنایتی الهی است که خداوند آن را به برخی از بندگان صالح خود عنایت می کند. عنایات و افاضه خداوند بر اساس حکمت و با توجه به معرفت افراد و ظرفیت ، لیاقت و صلاحیت آن ها، هم چنین با توجه به میزان اخلاص و درجات یقین شان است. عامل اصلی این عنایت ، تعبد و بندگی خالصانه است . ممکن است عمل واحدی از جهت کمیت را افرادی انجام بدهند ، ولی به خاطر متفاوت بودن کیفیت عمل یا متفاوت بودن شایستگی های درونی شان ، نتیجه یکسان و واحدی دریافت نکنند .
در نگاه عرفان اسلامی انسان می تواند در مراحل تکامل و قرب به خداوند به جایی برسد که صفات الهی از او برآید. او به نوعی مظهر تجلی صفات الهی در عالم گردد؛ در نتیجه فرد عارف قدرت تصرف در برخی از قوانین عالم ماده را پیدا کرده، قادر به انجام عملی همچون انتقال اجسام از جایی به جای دیگر یا انعدام آن در مکان اول و ایجاد آن در مکان دوم می گردد .
طی الارض در بین اصحاب معرفت عملی چندان شاق و از مراحل بسیار بلند عرفانی و معنوی محسوب نمی شود. از شواهد و قرائن نیز بر می آید که این عنایت به بسیاری از اهل معرفت و مومنان صادق در گذشته و حال شده و می شود.(2)
آیا استفاده از این امور و تصرف در مواهب جهان پی آمد اخروی دارد ؟
اگر از این امور در جهت درست استفاده شود، محذوری ندارد. اما در باره روش دست یابی به این امور از طریق آنچه در پرسش اشاره شده ، باید گفت: این راه ممکن است تجربه شخصی برخی افراد باشد، ولی موفقیت در این کار از طریق یاد شده دشوار است .دلیل بر صحت آن در دست نیست و گرنه تا حالا بسیاری به این گونه کارها دست
می یافت .

پی نوشت ها :
1. نمل(27) آیات 38-40.
2. سید محمد حسین تهرانی، مهرتابان ، ص 377 ، نشر حکمت، قم، بی تا .