شخص روزه دار نماز مغرب و عشا را بدون غفیله و نافله در وقت کمتر به علت گرسنگی پیش از افطار بخواند بهتر است یا سر فرست بعد از افطار همراه با نماز غفیله و نافله ها (در فرض سوال کسی منتظر نیست برای افطار)
پرسشگر گرامي با سلام و سپاس از ارتباطتان با اين مركز
از آیات و روایات استفاده می شود که نماز کامل و حقیقی، نمازی است که با حضور قلب و خلوص نیت و همراه با یقین باشد. از امام رضا (ع) نقل شده است:
«لا صلاة الا باسباغ الوضوء و احضار النیة و خلوص الیقین و افراغ القلب و ترک الاشتغال و هو قوله"فاذا فرغت فانصب و الی ربک فارغب»؛ (1) «نماز کامل باید با وضوی کامل، حضور قلب، خلوص یقین، خالی بودن فکر و ذهن و قلب از توجه و اشتغال به دنیا باشد؛ همان طور که خطاب به پیامبر آمده است: "هنگامی که فارغ شدی، به نماز بایست و به سوی پروردگارت بشتاب"».
البته این مطلب بدان معنا نیست که اگر نماز با این ویژگی ها نبود، باطل است؛ بلکه می توان مراتب متعددی برای نماز و نمازگزار تصور کرد. هر چه درجه و مرتبه کمال معنوی بالاتر باشد، نماز بهتر و از درجه حضور قلب بالاتری برخوردار خواهد بود.
مراجع عظام تقلید می فرمایند: بهتر است اول، نماز مغرب خوانده شود و بعد افطار كند؛ ولي اگر تشنگي و گرسنگي مانع از حال عبادت و بندگي و حضور قلب در نماز باشد، بهتر است اول افطار كند و بعد نماز مغرب را بخواند. (2)
بنابراین، اگر شخص روزه دار می تواند نماز خود را با توجه بخواند، بهتر است نماز خویش را اول وقت بخواند و اگر گرسنگی و تشنگی مانع از توجه و حضور قلب در نماز می شود، بهتر است اول افطار کند و بعد نماز بخواند.
دوست عزیز! وقت نماز غفیله، از بعد نماز مغرب است تا وقتی که سرخی طرف مغرب از بین برود. (3) می توانید نماز مغرب را بخوانید و بعد از صرف اندکی افطار تا زمانی که سرخی طرف مغرب باقی است، نماز غفیله را بخوانید.
پی نوشت ها:
1. علامه مجلسی، بحار الانوار، ج 81، ص 243، مؤسسة الوفاء، بیروت، 1404 ه ق.
2. بنی هاشمی، سید محمد حسن، توضيح المسائل مراجع، ج 1، مسئله 1750، دفتر انتشارات اسلامی.
3. همان، ص 775.
