سلام علیکم در روایات آمده که سفیانی مثلا به فلان مکان حمله می کند و در فلان مکان از بین می رود . حال , سفیانی اگر کمی مغز داشته باشد , این کار را نمی کند تا از بین برود
با این حال می توان گفت احادیث اشتباه است و غیره
پاسخ تان چیست؟

پرسشگر گرامي با سلام و سپاس از ارتباطتان با اين مركز
اگر چه روایات متعددی از امامان معصوم سلام الله علیهم اجمعین در مورد حوادث هنگام ظهور و بعضا با ذکر جزییات نقل شده است، با این حال نمی توان به درستی و دقت هر آن چه را در زمان ظهور و بعد از آن رخ می دهد ،تحلیل کرد. فقط می توان به صورت کلی از نتایج تحقیقات و بررسی محققان استفاده کرد و به استناد همان نتایج پاسخ گفت.
پیش از آن که به نقل یکی دو بررسی بپردازیم، اگر قرار باشد به حکمت و قدرت خدا اتفاقی بیفتد، خصوصا اتفاقات هنگام ظهور، در آن صورت، از بین رفتن دشمنان اسلام و امام تابع غرور و احساس خود و توهم غلبه بر حضرت به میدان خواهند آمد و بر این گمان هستند که از عقل و درایت خود نهایت استفاده را برده، بر حضرت پیروز خواهند شد! از این دست ماجراها در دوران پیامبران گذشته از دشمنانی چون فرعون و نمرود و ابرهه و.... نیز در جنگ های صدر اسلام بسیار نقل شده است.
با این حال در مورد دشمنان امام از جمله سفیانی می توان گفت:
اگر دشمنان حضرت اندک عقلی داشت باشند، پا به میدان مبارزه با امام زمان که در آن روز به اذن خدا قدرت غلبه ای جهانی دارد، نمی گذارد، ولی کفر و عصیان و نیز غرور دشمن در آن روز فرمانی برای عقل نمی گذارد.
در مورد حوادث مربوط به سفیانی نوشته اند:
جنگ ها و خونریزی های سفیانی، در روایات خیلی روشن نیست، جز این که قیام سفیانی از علائم متصل به دوره ظهور است .
در روایات برخی امور به عنوان نشانه‏های ظهور ذکر شده است. از جمله انحراف بنی عبّاس و از هم گسستن حکومت آنان، جنگ صلیبی، فتح قسطنطنیه به دست مسلمانان، درآمدن پرچم‏های سیاه از خراسان، خروج مغربی در مصر و تشکیل دولت فاطمیان، وارد شدن ترک‏ها در منطقه بین النّهرین، وارد شدن رومیان در منطقه رمله و شام، رها شدن کشورهای عرب از قید قدرت‏های ظالم (استعمار)، بالا آمدن آب رودخانه دجله و سرازیر شدن آن به کوچه‏های کوفه، بسته شدن پل روی دجله در بین بغداد و کرخ، اختلاف بین شرق و غرب و جنگ و خونریزی فراوان، خروج سفیانی، خروج یمانی، خروج دجال، صیحة آسمانی، قتل نفس زکیه، فراگیر شدن جهان از ظلم، رواج علوم دینی در قم و نشر آن در سایر بلاد و....(1)
نیز در مورد خصوصیات سفیانی نوشته اند:
در روایت‌های متعددی یکی از نشانه‌های حتمی ظهور امام مهدی (عج)، خروج سفیانی ذکر شده است.(2) نام وی عثمان بن عَنبَسه و از فرزندان ابوسفیان می‌باشد.(3) وی دارای صورتی سرخ، پوستی سفید و چشمانی زاغ می‌باشد.(4) او از شهرهای روم (شاید مراد اروپای فعلی باشد) به پا می‌خیزد و بر گردن صلیب دارد.(5)
شاید او مسیحی یا مسلمان منحرفی باشد که دشمنی امیرالمؤمنین(ع) را به دل دارد. زیرا در برخی روایت‌ها آمده که وی در کوفه اعلام می‌کند هر که سر شیعه علی بن ابی طالب را بیاورد، هزار درهم جایزه می‌گیرد.(6) در روایتی از امام صادق (ع) آمده است: زمان خروج وی ماه رجب است. خروج وی از آغاز تا انجام، 15 ماه می‌باشد که 6 ماه به نبرد می‌پردازد و 5 مکان مهم: دمشق، حمص، فلسطین، اردن و حلب را اشغال می‌کند و 9 ماه بر آن‌ها فرمان‌روایی می‌کند.(7)
در بسیاری از روایت‌ها از نبردی در مکانی میان مکه و مدینه به نام «بیداء» خبر داده شده است که سپاه سفیانی با امام مهدی (عج) و لشکریانِ آغازینِ ایشان در آن مکان رو در رو می‌شوند و سپاه دشمن در زمین فرو می‌رود.
در روایتی آمده است که امیرالمؤمنین(ع) در تأویل آیه شریفه «ولَو تَری إذ فَزِعوا فَلافَوتَ»(8) می‌فرمایند که لشکر سفیانی به مدینه می‌آیند تا به «بیداء» برسند، خدا آن‌ها را در زمین فرو می‌برد.(9)
پی نوشت ها:
1. صدر ، تاریخ الغیبه الکبری، ج 2، ص 472 ؛ کتاب الغیبه، محمد بن ابراهیم نعمانی، ص 283 - 247؛ سفینة البحار، ج 2، ص 445
2. شیخ صدوق، کمال الدین و تمام النعمة، قم، انتشارات جامعه مدرسین حوزه علمیه ، ص650.
3. همان، ص 651.
4. شیخ نعمانی، الغیبة، ترجمه جواد غفاری، چاپ اول، 1363، کتابخانه صدوق، تهران، ص 435.
5. شیخ طوسی، الغیبة، قم انتشارات بصیرتی، ص 278.
6. همان، ص 273.
7. شیخ نعمانی ، الغیبة، ص 426.
8. سبأ(34) آیه 51.
9. صدر ، تاریخ غیبت کبری، ترجمه دکتر سید حسن افتخارزاده، تهران انتشارات نیک معارف، 1371، ص 648.