پاسخ:
@@@@پرسشگر گرامي با عرض سلام و سپاس به خاطر ارتباطتان با اين مركز
پرسشگر گرامي، فکر گناه ، گناه نیست. تا وقتی که انسان خود را به گناه آلوده نکند، حتی اگر مقدمات آن را فراهم کرده باشد، گناهی در نامه او ثبت نمیشود. اما فکر و اندیشه گناه، پاکی و صفای قلب را از بین می برد و انسان را به ارتکاب آن وا می دارد. حضرت علی(ع) فرمود:
من کثرفکره فی المعاصی دعته إلیها؛(1) کسی که در مورد گناهان زیاد فکر کند، گناهان او را به سوی خود می کشند.
نیز فرمود:
خوض النّاس فی شیءٍ مقدّمه الکائن؛(2) فرو رفتن و تفکّر در مورد چیزی، سرآغاز وجود و پیدایش آن است.
از این رو حضرت مسیح به پیروان خود فرمود: موسی بن عمران به شما دستور داد زنا نکنید، اما من به شما سفارش می کنم فکر زنا را هم نکنید، زیرا کسی که به زنا بیاندیشد، مانند کسی است که در اتاق زیبا و رنگ آمیزی شدهای، آتش روشن کند. در این صورت هر چند ممکن است خانه در آتش نسوزد، لکن دست کم دود آن را سیاه و خراب می کند. (3)
افکاری که ناخود آگاه و بدون اختیار انسان به ذهن او خطور می کند، هیچ گناهی ندارد . به دلیل غیر اختیاری بودن آن ها انسان مواخذه نمی شود.
پی نوشتها:
1. غررالحکم، ج5، ص321.
2. همان، ج3، ص451.
3. بحارالانوار، ج 14، ص 331.
