گناه وبخشش

پاسخ:
@@@@پرسشگر گرامي با سلام و سپاس از ارتباطتان با اين مركز
چه زیبا است توبه و بازگشت به خدا در دوران جوانی. خوشا به حال شما که پس از لغزش و فراموش کردن خویشتن و خدا، زود خود و جایگاه انسانی خود را یافتید. به معذرت خواهی از خداوندی برخاستی که در همه جا حاضر و ناظر است و از همه کارهای انسان آگاه است.
آری اگر توبه شما واقعی باشد، خداوند توبه شما را می بخشد.
دوست عزیز؛
نامه شما، برخی آیات در مورد توبه و لطف و رحمت پروردگار را در ذهن تداعی می کند. در آیه ای علاوه بر بیان «عفو و رحیم» بودن نسبت به کسانی که حقیقتاً توبه کنند و از خدا آمرزش و هدایت بجویند، بشارتی شاد کننده و عالی می دهد و می فرماید: «خداوند گناهان شان را نه تنها می بخشد و می آمرزد و از نامه عمل شان محو می کند، بلکه آن را به نیکی ها بدل می کند. نزد خدا مقام و منزلت شایسته ای می یابند». (1)
اوج لطف و کرم خداوند به لغزش­ کارانی که زود توبه می کنند، آن جایی است که می فرماید: «خداوند توبه کنندگان و جویندگان پاکی و طهارت را دوست دارد». تعبیر عالی قرآن را ببینید و کمی در آن تأمل کنید: «انّ الله یحب التوّابین و...». (2)
این سخن خدا است: «ای پیامبر! از قول من به مردم بگو: ای بندگان من! ای کسانی که (با بدی‌ها و گناهان) بر خود ستم روا داشتید، از رحمت خداوند نا امید نشوید (و بدانید که در صورت توبه کردن) خدا همه گناهان را می‌آمرزد، چه این که او بسیار آمرزنده و مهربان است».(3)
یأس و ناامیدی از لطف و رحمت بی پایان و بی کرانه حق تعالی چرا؟
در روایت است که مردی نزد رسول خدا آمد و گفت: مرتکب گناه شده ام. پیامبر فرمود : هرگاه گناه کردی، از پروردگارت طلب آمرزش کن .
مرد گفت: طلب آمرزش می کنم. اما دوباره مرتکب گناه می شوم.
پیامبر فرمود : دوباره گناه کردی ، دوباره از پروردگارت طلب آمرزش کن.
مرد گفت : طلب آمرزش می کنم، ولی باز گناه می کنم.
پیامبر فرمود : چون گناه کردی، باز از پروردگارت طلب آمرزش کن.
مرد بار چهارم همان جمله را گفت.
پیامبر فرمود : چون گناه کردی ،باز از پروردگارت طلب آمرزش کن. چندان که شیطان مایوس و بازنده شود.(4)
آنان که از روی عناد و لجاجت، عصیان با پروردگار هستی نکرده‌اند، یا بر آن موضع نیستند، بلکه گناه آنان از روی جهل و سهو و پیروی هوای نفس و غلبه نفس اماره و مقتضیات جوانی آنان بوده و سپس توبه حقیقی کرده‌اند، چرا مأیوس شوند؟ یأس از رحمت الهی، خود از گناهان کبیره و در ردیف کفر قرار دارد!
البته همه این سخنان به معنای تجویز گناه بعد از توبه نمی‌باشد، بلکه مربوط به کسی است که توبه واقعی از گناه می‌کند . تمام شرایط توبه در او (از جمله پشیمانی از عمل گذشته و تصمیم بر ترک در آینده) وجود دارد، اما با همه این احوال بعد از توبه نمودن و پس از این که قصد واقعی داشت که دوباره گناه نکند، باز به فتنه گناه آلوده شده است. در چنین صورتی باز راه توبه باز مي باشد.
اگر صرفا گفتن استغفرالله و توبه لفظی و ظاهری باشد ، یعنی از یک سو گناه می کند و از سوی دیگر استغفار
می نماید ، بدون آن که تصمیم بر ترک گناه داشته باشد، نه تنها گناهان بخشیده نمی شود، بلکه بر تاریکی او افزوده می شود. امام رضا علیه السلام می فرماید:
«المستغفر من ذنب ویفعله کالمستهزئ بربّه؛کسی که از گناهی استغفار می کند و آمرزش می طلبد، در حالی که آن را انجام می دهد ،مانند کسی است که خداوند خویش را مسخره می کند». (5)
اینکه دعا تا چهل روز مستجاب نمی شود، امری است که در بعضی از روایات برای برخی از گناهان بیان شده است که به نمونه ای اشاره می شود.
پیامبر اکرم می فرماید : «من اکل لقمه حرام لم تقبل له صلاته اربعین لیله و لم تسجب دعوه اربعین صباحا؛ (6)
کسی که لقمه از حرام بخورد، تا چهل روز نمازش مورد قبول واقع نمی شود . دعایش نیز مستجاب نمی شود».
با توجه به این که گناه شما برای ما روشن نیست که چه گناهی است ،نمی توانیم نظر خاصی بدهیم. البته اگر توبه نمایید و گناه ترک شود ، مشکلی نخواهد بود.همچنین اگر گناه جنبه حق الناسی داشته باشد ،جبران آن لازم بوده و یا اگر مثل ترک نماز باشد، به علاوه توبه قضا کردن نماز نیز لازم است .موفق باشید.

پی‌نوشت‌ها:
1. فرقان (25)، آیه 70.
2. بقره (2) آیه 222.
3. زمر (39) آیه 53.
4. محمدی ری شهری، نهج الذکر، انتشارات دارالحدیث، ج 4، ص29 .
5. الكافي، ثقة الإسلام الكليني، دارالكتب الإسلامية ، طهران، 1365 ه. ش ، ج2، ص504 .
6. محدث قمی، سفینه البحار ، دار الاسوه ، قم ، 1422 هجری قمری، ج1، ص 102 .