انفاق

پرسشگر گرامي با سلام و سپاس از ارتباطتان با اين مركز
از مولای متقیان امیر مومنان در مورد انفاق هم در منابع شیعه و هم در منابع اهل سنت روایات فراوانی نقل شده است که به بعضی از آن ها اشاره کرده و برای دست یابی به روایات بیش تر، به منابعی که در پانوشت و مربوط به مصدر حدیث است، مراجعه شود.
حضرت فرمود:
1."إِنَّ إِنْفَاقَ هَذَا الْمَالِ فِي طَاعَةِ اللَّهِ أَعْظَمُ نِعْمَةٍ وَ إِنَّ إِنْفَاقَهُ فِي مَعَاصِيهِ أَعْظَمُ مِحْنَةٍ" (1)
یعنی خرج كردن اين مال در فرمان بردارى خدا بزرگ ترین نعمت است. صرف كردن آن در نافرماني هاى او بزرگ ترین محنت است، يعنى سبب‏ بزرگ ترین محنت در آخرت يا در دنيا می شود.
2."طُوبَى لِمَنْ أَنْفَقَ الْفَضْلَ مِنْ مَالِهِ"(2)
یعنی: خوشا به حال آن كس كه فزونى مالش را انفاق كند.
3. "طُوبَى لِمَنْ .....طَابَ كَسْبُهُ ......... وَ أَنْفَقَ الْفَضْلَ مِنْ مَالِهِ"(3)
یعنی: خوشبخت كسى است كه كسبش خوب و منزّه از پليدى و ناپاكى باشد...و زیادی اموالش را انفاق کند.
4. "ليس لأحد من دنياه، إلّا ما أنفقه على أخراه"(4)
یعنی: هيچ چيزى از دنيا مال كسى نيست، مگر آنچه براى آخرت انفاق كرده باشد.
در کتاب میزان الحکمه جلد چهارم و یا نهج البلاغه در مورد انفاق مال در واژه های مال و انفاق احادیث زیادی وجود دارد.
پی نوشت ها:
1. خوانساری ، شرح غرر الحکم ، تهران، انتشارات دانشگاه تهران، ج 2، ص 490
2.علامه مجلسی، بحار الأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار، تهران انتشارات اسلامیه، ج‏74، ص 128.
3. سید رضی نهج البلاغة،انتشارات هجرت، ص 490 .
4. آرام ، ترجمه الحیات ، انتشارات دفتر نشر فرهنگ اسلامی، ج‏5، ص 701.