شرعی

پرسشگر گرامي با عرض سلام و سپاس به خاطر ارتباطتان با اين مركز
غرق گنه نا امید، مشو ز دربار ما که عفو کردن بود، در همه دم کار ما
بنده شرمنده تو، خالق بخشنده من بیا بهشتت دهم، مرو تو در نار ما
توبه شکستی بیا، هر آنچه هستی بیا امیدواری بجو، ز نام غفار ما
اینکه از اشتباهات و خطاهای گذشته پشیمان هستید، یکی از الطاف خدا به شما است و قابل ستایش و تقدیر است.
اظهار پشیمانی در پیشگاه الهی دستور خاصی ندارد. مهم عزم بر ترک گناه و ندامت و پشیمانی درونی است . اگر کسی به این حالت دست یافت ، حقیقت توبه در او محقق شده است . مراتب دیگر توبه برای رسیدن به مراتب بالاتر کمالات است .توبه هر گاه حقیقى و واقعى باشد و از اعماق جان برخیزد و جامع شرایط باشد و واقعاً از گناهى که مرتکب شده، احساس خجلت و ندامت کند و خود را در پیشگاه خدا شرمنده ببیند و در صدد کسب رضاى حق تعالى باشد, مقبول درگاه احدیت واقع شده و آثار و برکاتش نمایان مى گردد. هر چند گناه بزرگ یا بسیار باشد. خداوند متعال راه توبه و برگشت را به روی انسان‌ها گشوده است . آنان می‌توانند با توبه و استغفار، گناهان گذشتة خود را جبران کنند . پس از توبه و انابه به درگاه خدا دیگر بار راه تقوا و عبادت را پیش گیرند. به این جهت قرآن مجید و روایات اهل بیت(ع) مردم را به توبه دعوت و تشویق نموده‌اند.
خداوند در یکی از آیات فرموده است: «قل یا عبادی الّذین أسرفوا علی أنفسهم لا تقنطوا مِن رحمة الله إنّ الله یغفر الذّنوب جمیعاً إنّه هو الغفور الرّحیم وأنیبوا‌إلی ربّکم؛(1) ای بندگان خدا که بر خود اسراف و ستم کرده‌اید، از رحمت خداوند نا امید نشوید که خدا همه گناهان را می‌آمرزد . به درگاه پروردگارتان انابه کنید».
در روایات از پیامبر(ص) نقل شده است: «التائب من الذنب کمن لا ذنب له؛ کسی که از گناه توبه کند، مثل کسی است که گناهی نکرده است».(2)
پس با توبه سریع تمام خطاهای گذشته خود را جبران کنید.
موفق باشید.

پی نوشت ها:
1. زمر (39) آیه‌ 53.
2. کلینی ،اصول کافی، ‏ ترجمه حاج سيد جواد مصطفوى‏ ، كتاب فروشى علميه اسلاميه ، ج 3، ص 109.