تربیتی

پرسشگر گرامي با سلام و سپاس از ارتباطتان با اين مركز
خواهر محترم! كنجكاوي در مورد مسائل مختلف، از خصوصيات كودكان است. يكي از مسائلي كه همواره ذهن كودكان را مشغول مي سازد، تفاوت هاي جنسيتي و تغييرات فيزيكي و بدني است؛ مخصوصاً كه دختر شما در اوايل سن بلوغ قرار دارد و بلوغ جسمي وی (مرحله اي از بلوغ كه قبل از بلوغ جنسي شكل مي گيرد)، در حال شكل گرفتن است. بر اين اساس، وي مانند ساير بچه ها در اين سن و سال ممكن است با دوستان خود در اين زمينه گفتگو كند و در مورد تغييرات خود و اين كه آيا اين تغييرات در دوستانش نيز محقق شده، سوألاتي بپرسد. متأسفانه، به دليل كوتاهي والدين و بعضاً بي اطلاعي و ناآگاهي آن ها در زمينه آموزش اين مسائل به بچه ها، آن ها تنها مسير قابل اعتماد و راحت در بيان و بدون تهديد را دوستانشان مي دانند و از مطرح كردن آن با والدين، خودداري مي نمايند.
فرزندان لازم است در اين زمينه ها اطلاعات کنترل شده ای داشته باشند و يادگيري اين نكات براي آن ها ضروري است، از جمله این که:
- با بدن خودش راحت باشد.
- مراقب بهداشت جنسي خويش باشد.
- شيوه برخورد با جنس مخالف را ياد بگيرد.
- با احساسات و هيجانات جنسي خويش به درستي برخورد كند.
- انتخاب هاي مربوط به رفتار جنسي را به درستي انجام دهد.
- حقایقی درباره اندام های تناسلی خود بداند.
- راه غلبه بر احساس گناه و شرمساری درباره افکار جنسی را بیاموزد.
- آگاهی از خود به عنوان شخص دارای جنسیت.
- یادگیری مسائلی که از لحاظ جنسی مطلوب یا نامطلوب است.
براي آموزش بچه ها و نوجوانان، يك سري قواعد به نام نباید ها و بايدها وجود دارد كه والدين هنگام ارتباط با آن ها بايد رعايت كنند، از جمله:
الف) نبایدها:
• سخنراني و موعظه نكنيد و سعي نكنيد خود را داناي كل نمايش دهيد.
• رفتارتان از موضع قدرت نباشد؛ یعنی امر و نهي نكنيد.
• آغاز محاوره با يك اتهام يا مؤاخذه صورت نگيرد.
• بلند كردن صدا يا كنترل خود را از دست دادن، فقط به متشنج شدن اوضاع دامن مي زند. سعي كنيد آرام باشيد و به زبان و بدن خویش (تن صدا، ضربان، تغيير حالت خود) توجه نماييد.
• انتقاد نكنيد؛ مگر اين كه موضوع مربوط به رفتار هاي نا ايمن، غير اخلاقي و غير قانوني باشد.
• تلاش شما بر اين نباشد كه خواسته هاي خود را به او تحميل كنيد. با رفتاري دوستانه راحت تر پذيرش اتفاق مي افتد.
ب) بايدها:
• گوش دادن با توجه و فعال.
• سؤال نکردن به شیوه انتقادی.
• عقايد و نظرات فرزندتان را بپذيريد، حتي اگر آن را قبول نداريد.
• بخشي از زندگي روزمره فرزندتانتان باشيد. سعي كنيد تا جاي ممكن زماني كه خانه هست، شما نيز خانه باشيد.
• در دسترس باشيد.
• به وضوح و به طور خاص، توضيح دهيد كه انتظار چه نوع رفتاري را داريد.
• وجود عكس يا فيلم هاي تحريك كننده و یا امکان دسترسی به ماهواره در خانه، خطرناك است.
• نوجوانتان را تشويق كنيد كه در فعاليت هاي مدرسه فعالانه شركت كند.
• با مربیان مدرسه در تماس باشید و موضوعاتی که موجب نگرانی شما شده را به آن ها منتقل کنید؛ زیرا معمولاً مدارس با مشاوران در ارتباط اند و در صورت نیاز به آموزش برخی از مسائلی را که می تواند در حل بحران مفید باشد، آموزش می دهند.
• درگیر ساختن فرزند با تکالیف. تكاليفي كه به فرزند مي دهيد دو منفعت براي وي دارد:
1. جلب توجه فرزند و تحت فرمان بودن.
2. انرژی صرف تکلیف می شود و حواس او جای دیگری نمی رود.
به عنوان والدين (چه خودتان و چه همسرتان) در نظر داشته باشيد كه در رابطه با اين مسائل گفتاري و رفتاري نشان دهيد:
• خانواده اين رفتار را تأييد نمي كند.
• قواعد خانواده در اين مورد كاملاً واضح و روشن است.
• مطمئن شويد كه فرزندتان در مدرسه پذيرفته شده است.
• فرزند با خانواده ارتباط خوب دارد.
• خانواده نظارت خوبي بر رفتار فرزندان دارد.
• فعاليت هاي فوق برنامه و ورزشي و سرگرم كننده مناسب دارد.
شما چون مادر هستيد و همجنس وي، مي توانيد در مورد اين مسائل با وي گفتگو كنيد:
1. رعايت شرم و حيا در منزل و استفاده از پوشش مناسب به جهت جلو گیری از اشتغال ذهني زودرس فرزندتان به مسائل جنسی.
2. به فرزندتان آموزش محارم دهيد و او را براي رعايت آن تشويق كنيد.
3. رعايت حجاب در مجالس و مهماني ها (حتي مجالس خانم ها).
4. جدا نمودن اتاق خواب.
5. لباس هاي متناسب با سن وي توصيه مي شود.
6. در مورد قاعدگي و مشخصات آن، به عنوان يك حالت طبيعي صحبت كنيد.
7. دوستان فرزندتان را بشناسيد و در مورد خانواده آن ها اطلاعات مناسب داشته باشيد.
8. بدانيد كه آزادي هاي ايشان به فرزندشان در چه حد و اندازه است. حتي سعي كنيد با آن ها در ارتباط باشيد تا در مواقع لازم با آن ها تبادل نظر كنيد.