چرا وقتي كسي از شما در مورد آقاي شيخ علي اكبر تهراني پرسيده بود در جواب نوشتيد اساتيد و ميزان علمي ايشان را نميدانيد و به نوعي تاييد نكرديد؟ آيا ملاك درست بودن گفتار كسي استادو درجه علمي ايشان است يا تاييد سخنان كسي مطابقت داشتن با قرآن و حديث است ؟

پرسشگر گرامي با سلام و تشکر به خاطر ارتباط تان با اين مرکز
همان طور که می دانید، اظهار نظر درباره یک شخصیت و دیدگاه آن درباره موضوعات، می طلبد که شناخت کافی از شخصیت وی داشته و مبانی آن را بدانیم. از سوی دیگر، به دست آوردن مبانی چنین فردی، مستلزم این است که همه یا اکثر کتاب ها، مقالات و یا سی دی های وی را ملاحظه کرده باشیم. در غیر این صورت، نمی توان درباره آن اظهار نظر نمود.
با توجه به این مطلب، این مر کز از شخصیت، سخنان و مبانی آقای علی اکبر تهرانی آگاهی ندارد. از این رو، نمی تواند در باره وی اظهار نظر نماید.
در ضمن، در باره تأیید و عدم تأیید روحانیان باید به خبرگان مراجعه نمود و این امر عقلایی است؛ زیرا در همه امور به متخصصان رجوع می شود. اگر گفته شده است که آقای تهرانی را باید علما یا حوزه علمیه تأیید نمایند، این حرف درست و مبتنی بر عقل می باشد؛ زیرا یکی از معیارهای شخصیت شناسی، رجوع به متخصصان می باشد. حوزه های علمیه و علما می توانند مبانی اخلاقی، اعتقادی و... یک روحانی را بشناسند. اتفاقاً در توقیع امام زمان (ع) نیز به همین مطالب اشاره شده است: «أَمَّا الْحَوَادِثُ الْوَاقِعَةُ فَارْجِعُوا فِيهَا إِلَى رُوَاةِ حَدِيثِنَا فَإِنَّهُمْ حُجَّتِي عَلَيْكُمْ وَ أَنَا حُجَّةُ اللَّهِ وَ أَمَّا مُحَمَّدُ بْنُ عُثْمَانَ الْعَمْرِيُّ فَرَضِيَ اللَّهُ»؛ (1) یعنی حضرت به مردم دستور داده است که در امور اجتماعی، دینی و سیاسی به علما (آگاهان به حدیث و روایات) مراجعه نمایند؛ زیرا آن ها چون با روایات اهل بیت (ع) و اهداف آنان آشنایی دارند، می توانند تشخیص دهند که مبانی و اعتقادات فلان شخص مطابق دین و آموزه های آن هست یا نه؟ بنابراین، رجوع به علمای دینی جهت شناخت اعتقادات و... یک روحانی، امری عقلی و شرعی است که در نامه قبل به آن اشاره شده است. مهم تر از همه این که: اگر شما آقای تهرانی را می شناسید و مبانی او را قبول دارید، به وی اعتماد کنید و دیگر لازم نیست که از دیگران و مراکز دیگر سؤال نمایید.

پی نوشت:
1. طبرسی، الاحتجاج، ج 2، ص 42، ناشر: مرتضى‏.