لواط

پرسشگر گرامي با سلام و سپاس از ارتباطتان با اين مركز
احساس خجلت و شرمندگی در برابر خداوند نسبت به پیشینه های سوء خود از بهترین حالات روحی و معنوی و زمینه‏ ساز توبه و جلب رحمت و عنایت پروردگار است. در عین حال خوف و اندوه هرگز نباید به گونه ‏ای باشد که انسان را مایوس و ناامید سازد. چه اینکه، یأس و ناامیدی گناهی کبیره و دامی ابلیسی و حتی از بزرگ ترین گناهان است.
خداوند راه توبه و برگشت را به روی انسان‌ها گشوده است .آنان می‌توانند با توبه و استغفار، گناهان گذشته خود را جبران کنند . پس از توبه و انابه به درگاه خدا دیگر بار راه تقوا و عبادت را پیش گیرند. به این جهت قرآن مجید و روایات اهل بیت(ع) مردم را به توبه دعوت و تشویق نموده‌اند.
لواط، از گناهان کبیره و دارای کیفری بزرگ است. کسی که این عمل زشت را انجام داده، باید از روی خلوص توبه کند و از خداوند آمرزش بخواهد و از کردار ناشایست خویش پشیمان شود و تصمیم بگیرد که برای همیشه آن را ترک کند. همچنین کسی که این کار را انجام داده است، نبايد نزد كسي اعتراف كند.
بنابراین، کسى که عمل زشت لواط را انجام داده است، باید هر چه زودتر توبه کند و از خدا بخواهد تا از گناه وى درگذرد. همین که در پیشگاه خداوند توبه کند، خداوند او را می‏آمرزد.
رسول اکرم(ص) فرمود: «هر مرضی، دارویی دارد و داروی گناهان، استغفار و طلب عفو از پیشگاه ذات پاک الهی است». (1)
توبه که به معنای پشیمانی واقعی از معصیت است، موجب بخشش گناه شده و صفحه قلب را از آلودگی پاک می کند و تیرگی را مبدّل به روشنایی می سازد. گناه هر چه باشد، قابل توبه است و توبه از آن در درگاه الهی پذیرفته می شود؛ به شرط آن که توبه حقیقی باشد؛ یعنی انسان از عمق دل توبه کرده باشد. مکتب تربیتی اسلام تمام آلودگان به گناه را دعوت می کند که برای اصلاح خویش و جبران گذشته، از درِ توبه که در رحمت الهی است، وارد شوند و سعادت خود را باز یابند.
امام زین العابدین(ع) در مناجات زیبای خود می فرماید: "معبود من! تو کسی هستی که به روی بندگانت دری به سوی عفو گشوده‏ و نامش را توبه نهاده‏ و فرموده‏ای: باز گردید به سوی خدا و توبه کنید، توبه خالص. حال که این درِ رحمت باز است، عذر کسانی که از آن غافل شوند و توبه نکنند، چیست؟" (2)
توبه هر گاه واقعی باشد و از اعماق جان برخیزد و انسان از کرده خویش پشیمان شود، مقبول درگاه خدا می شود و آثار و برکات توبه نمایان می گردد. توبه کار واقعی خود را از مجالس گناه دور می دارد . از عواملی که گناه را وسوسه و تداعی می کند، برحذر می باشد . خود را در پیشگاه خدا شرمنده می بیند . همواره در صدد کسب رضای او می باشد. خداوند نه تنها توبه را می پذیرد، بلکه توبه کار واقعی را دوست دارد.
توبه از هر گناهی و از جمله لواط غیر از پشیمانی ، رکن اساسی دیگری نیز دارد که اراده بر ترک آن است.
نیروی اراده و تصمیم جدی، توفیق خداوندی است که راهزن و سارق خطرناکی چون فضیل بن عیاض را که به انواع گناهان و معاصی آلوده بود، با شنیدن آیه ای از قرآن کریم در هنگام سرقت، از خواب غفلت چندین ساله بیدار گردید . توبه جدی نمود . در راه بندگی خداوند تا بدان جا پیش رفت که نامش در زمره زاهدان و عابدان ثبت گردید.
بشر حافی بعد از عمری عیش و نوش و افسارگسیختگی و بندگی شیطان، با شنیدن تذکری از امام کاظم(ع) توفیق توبه پیدا کرد . از بندگان پاک و خالص خداوند گردید. پس می توان با همت و اراده و درخواست توفیق از خداوند و توسل به اولیای پاک او، جبران گذشته را نمود. همچنین فرصت های از دست رفته را جبران نمود . در کاروان بندگان پاک خداوند که عازم دیدار کوی دوست می باشند، وارد شد و از مقیمان حضرت دوست گردید.

غرق گنه نا امید مشو ز دربار ما که عفو کردن بود در همه دم کار ما
توبه شکستی بیا هر آنچه هستی بیا امیدواری بجو ز نام غفار ما
اگر کسی لواط کند و دخول انجام شود ، مادر و خواهر و دختر پسرى كه لواط داده(مفعول) بر لواط كننده(فاعل) حرام است ، یعنی فاعل نمی تواند با مادر و خواهر و دختر مفعول ازدواج کند. اگر شک در دخول باشد و یا گمان کند که دخول شده یا نه ، حرمت حاصل نمی شود و ازدواج جایز است.(3) البته درحکم حرمت ازدواج قبل از بلوغ و بعد از بلوغ ، بین مراجع اختلاف نظر وجود دارد. به فتوای آیت الله سیستانی در صورتی که لواط کننده بالغ باشد ،هرچند به مقدار کم تر از ختنه گاه دخول صورت بگیرد ،ازدواج به فتوای ایشان حرام می شود، اما اگر فاعل نابالغ باشد، بنابر احتیاط لازم حرام می شود.(4) ولی توبه حقیقی و استغفار از آن گناه بزرگ ، باعث آمرزش از گناه می شود ، نه کفاره ای دارد و نه کار دیگری لازم است انجام داده شود . خواه به طور قطع دخول محقق شده باشد یا نه ، و خواه بعد از بلوغ بوده باشد یانه.
موفق باشید.

پی نوشت‏ها:
1. ری شهری، میزان الحکمه، انتشارات دارالحدیث، قم، 1416 ه ق، ماده ذنب، شماره 6655، ج 2، ص 997.
2. مفاتیح الجنان، مناجات خمسه عشر.
3. امام خمینی ،توضیح المسائل ،م 2405.
4. آیت الله سیستانی، توضیح المسائل، مسئله2364.