ارتباط باهمسر در اماکن عمومی

پرسش 1:
ارتباط باهمسر در اماکن عمومي
شرح : با عرض سلام و خسته نباشيد 1-اگر زن و شوهري در خيابان يا اماکن عمومي مشابه دست همديگر را بگيرند کار حرامي انجام داده اند؟
پاسخ:
####پرسشگر گرامي با سلام و تشکر به خاطر ارتباط تان با اين مرکز
اگر زن و شوهري در خيابان و يا در اماکن عمومي دست همديگر را بگيرند و موجب تحريک شهوت ديگران نشود و افزون بر آن، اشاعه گناه هم نشود، اشکال ندارد. در غير اين صورت، حرام و گناه دارد. (1)

پي نوشت:
1. سؤال تلفني از دفتر رهبري (7743232 _ 0251).
پرسش 2:
آيا درست است که حديثي از معصوم (ع) وجود دارد که خداوند چنين زن و شوهري( زن و شوهري در خيابان يا اماکن عمومي مشابه دست همديگر را بگيرند ) را لعنت مي کند؟
پاسخ:
####
گرچه خداوند حرام را از بنده خوش ندارد و براي بنده ايمان و اطاعت و زيبايي را مي پسندد، ولي هر کار حرامي هم بنده را مستوجب لعن خدا نمي گرداند.
کساني که بنا بر قرآن مورد لعن قرار گرفته اند، عبارت اند از:
1. کافران ستيزه جو:
«إِنَّ اللَّهَ لَعَنَ الْكافِرينَ وَ أَعَدَّ لَهُمْ سَعيراً»؛ (1) «خداوند كافران را لعن كرده (و از رحمت خود دور داشته) و براى آنان آتش سوزاننده‏اى آماده نموده است».
2. اهل کتابي که عالمانه حرمت هاي خدا را زير پاگذاردند، مثل اصحاب شنبه که به حرمت شنبه تجاوز کردند:
«كَما لَعَنَّا أَصْحابَ السَّبْتِ»؛ (2) «همان گونه كه اصحاب سبت [گروهى از تبهكاران بنى اسرائيل‏] را از رحمت خود دور ساختيم».‏
و مثل يهود پيمان شکن:
«فَبِما نَقْضِهِمْ ميثاقَهُمْ لَعَنَّاهُمْ»؛ (3) «به جهت پيمان‏شكنى، آن ها را از رحمت خويش دور ساختيم».‏
و ... .
3. کسي که فرد مؤمني را که خونش حرام (محترم) است، به عمد و بدون وجه شرعي بکشد؛ حتي اگر قاتل به نام و ادعا مسلمان باشد:
«وَ مَنْ يَقْتُلْ مُؤْمِناً مُتَعَمِّداً فَجَزاؤُهُ جَهَنَّمُ خالِداً فيها وَ غَضِبَ اللَّهُ عَلَيْهِ وَ لَعَنَه‏»؛ (4) «و هر كس، فرد با ايمانى را از روى عمد به قتل برساند، مجازاتِ او دوزخ است؛ در حالى كه جاودانه در آن مى‏ماند و خداوند بر او غضب مى‏كند و او را از رحمتش دور مى‏سازد و عذاب عظيمى براى او آماده ساخته است‏».
4. کساني که به ظاهر ايمان آورده و در پي آزار و اديت خدا و رسول هستند:
«إِنَّ الَّذينَ يُؤْذُونَ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ لَعَنَهُمُ اللَّهُ فِي الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ وَ أَعَدَّ لَهُمْ عَذاباً مُهينا»؛ (5) «آن ها كه خدا و پيامبرش را آزار مى‏دهند، خداوند آنان را از رحمت خود در دنيا و آخرت دور ساخته، و براى آن ها عذاب خواركننده‏اى آماده كرده است».
5. منافقاني که به ظاهر ادعاي ايمان دارند، ولي از جهاد در راه خدا و اطاعت رسول سر باز مي زنند و به باطن کافرند و ...:
«أُولئِكَ الَّذينَ لَعَنَهُمُ اللَّهُ فَأَصَمَّهُمْ وَ أَعْمى‏ أَبْصارَهُمْ»؛ (6) «آن ها كسانى هستند كه خداوند از رحمت خويش دورشان ساخته، گوش هايشان را كر و چشم هايشان را كور كرده است».
6. کتمان کنندگان آيات هدايت خداوند:
«إِنَّ الَّذينَ يَكْتُمُونَ ما أَنْزَلْنا مِنَ الْبَيِّناتِ وَ الْهُدى‏ مِنْ بَعْدِ ما بَيَّنَّاهُ لِلنَّاسِ فِي الْكِتابِ أُولئِكَ يَلْعَنُهُمُ اللَّهُ وَ يَلْعَنُهُمُ اللاَّعِنُون‏»؛ (7) «كسانى كه دلايل روشن، و وسيله هدايتى را كه نازل كرده‏ايم، بعد از آن كه در كتاب براى مردم بيان نموديم، كتمان كنند، خدا آن ها را لعنت مى‏كند و همه لعن‏كنندگان نيز، آن ها را لعن مى‏كنند».
ولي مؤمن واقعي گرچه گاهي مرتکب گناهان بزرگ و کوچک مي شود، اما اين ارتکاب او را مستحق لعن خداوند نمي سازد. از اين رو، اگرچه اين کار (زن و شوهر در اماکن عمومي دست يکديگر را بگيرند)، از جانب زن و شوهرهاي جوان و به عنوان ابراز محبت و معاشقه، در انظار عمومي پسنديده نيست، اما حديثي هم که بر لعن آن ها دلالت داشته باشد، نيافتيم و بنا بر مباني ذکر شده بر فرض گناه بودن هم، مستوجب لعن نمي شوند. البته اگر با اين كار ديگران به گناه بيفتند، اين كار گناه است و بايد از آن اجتناب كرد.

پي نوشت ها:
1. احزاب (33)، آيه 64.
2. نساء (4)، آيه 47.
3. مائده (5)، آيه 13.
4. نساء (4)، آيه 93.
5. احزاب (33)، آيه 57.
6. محمد (47)، آيه 23.
7. بقره (2)، آيه 159.