راهنمایی ازدواج

پرسشگر محترم با سلام سپاس به خاطر ارتباط تان با اين مرکز
اميدواريم که با پاسخ ذکر شده بتوانيم شما را در حل مشکل ياري کنيم.
توجه فرماييد:
1- در مورد اين مساله که احتمال دارد اين فرد آخرين خواستگار باشد، اين مساله قابل پذيرش نيست. دخترهای زيادی بودند که بعد از 23 سالگی و حتی بعد از 30 سالگی ازدواج کردند. نبايد صرفا به خاطر احتمال نداشتن خواستگار جواب مثبت دهيد. بهتر است جواب مثبت از روی علاقه و شناخت منطقی صورت گيرد ،نه از ترس کمبود خواستگار.
بر فرض هم دختري يقين پيدا کرد که ديگر خواستگاري نخواهد داشت و خواستگار موجود آخرين خواستگار است، باز دليل نمي‌شود که بدون شناخت و علاقه به خواستگار جواب مثبت دهد.
2-ظاهرا مشکل اصلي شما در عدم رضايت به ازدواج با ايشان اختلاف سني و مسايل تحصيلي است.
بهتر است زن و شوهر به لحاظ سني اختلاف خيلي زيادي نداشته باشند. اگر فاصله سني زن و شوهر بسيار باشد، ممکن است زمينه بروز برخي از اختلافات به وجود آيد. معمولا نوع نگرش، نحوه رفتار، سخن گفتن و معاشرت کسي که داراي سن بسيار است، با کسي که داراي سن کم است، فرق مي‌کند. تفاوت‌ها مي‌تواند زمينه عدم تفاهم و اختلاف را فراهم کند.
البته لازم است به دو نکته توجه کنيد:
1- هماهنگي در سن جزو ملاک هاي درجه دوم در ازدواج است. اگر شما و خواستگارتان به لحاظ جهان بيني، فکري، ويژگي‌هاي شخصيتي و خانوادگي هماهنگ باشيد و وضعيت نيز به گونه‌اي باشد که ايشان با وجود اختلاف سني بالا ،روحيه کاملا جوان و متناسب با شما داشته باشد و يا اينکه بر عکس روحيه شما مانند افراد سن بالا باشد، اختلاف سني مشکل جدي ايجاد نمي‌‌کند.
2- اگر اختلاف سني آن قدر زياد باشد که در نوع جهان‌بيني، نحوه رفتار، سخن گفتن و ويژگي‌هاي روحي طرفين تاثير بگذارد ، احتمال بروز اختلاف زياد است. اگر مرد 40 ساله باشد و زن 20 ساله ، احتمال اينکه زندگي موفقي نداشته باشند، بالا است. در چنين شرايطي احتمال دارد مرد نقش پدر و زن نقش دختر به خود بگيرد و در نتيجه نتوانند به معناي واقعي شيريني زندگي زناشويي را درک کنند.
چند مساله را در مورد خواستگارتان با دقت بررسي کنيد، اگر در تمام اين موارد نتايج منفي بود،
با قاطعيت نارضايتي خود را اعلام کنيد. در اين صورت چون نارضايتي شما مستند به دلايل قانع کننده است، احتمال اين که پدرتان شما را مجبور به ازدواج با اين پسر کند، کاهش مي‌يابد. البته اگر نتايج مثبت بود و علاقه‌اي هم در شما ايجاد شد، با توکل بر خدا اقدام به ازدواج کنيد؛ منتها براي اينکه در مسائل تحصيلي دچار مشکل نشويد، مي‌توانيد از اول شرط کنيد که چند ماه نامزد بمانيد ، بعد ازدواج کنيد.
اما مسائلي که بايد بررسي شود:
1- تمام اصول و تعصبات فکري خود را که مرتبط با زندگي زناشويي است، با دقت نوشته و در جلسه‌اي که پسر مورد نظر، جهت آشنايي مي‌آيد، براي ايشان مطرح کنيد و ببينيد به لحاظ فکري هماهنگ هستيد يا نه؟
2- به طور جدي در مورد روحيات و ويژگي‌هاي او از همسايگان، همکاران، دوستان و حتي دشمنان او پرس و جوکرده و در نهايت جمع‌بندي کرده و با ويژگي ها و ملاک هاي خود مقايسه کنيد.
3- با توجه به اين‌که سن ايشان نسبتا بالا است، تلاش کنيد که ويژگي‌هاي شخصيتي ايشان را کشف کرده و با ويژگي‌هاي شخصيتي خود مقايسه کنيد. براي اين کار علاوه بر دقت در نوع رفتار و اعمال او بهتر است هر دو نزد مشاور رفته و از او بخواهيد تست شخصيتي کتل يا نئو را از هر دو شما بگيرد.
بعد از تست مشاور برخي از ويژگي‌هاي مهم شخصيتي شما دو نفر را که از طريق تست کشف کرده است، با هم مقايسه مي‌کند . احتمال موفقيت يا عدم موفقيت شما در ازدواج را تا حدودي پيش بيني مي‌کند و يا حداقل مشکلات احتمالي را گوشزد مي کند تا از الان به فکر برطرف کردن آن باشيد.
4- بررسي کنيد که آيا خانواده پسر با خانواده شما به لحاظ فرهنگي و آداب و رسوم و همچنين از جهت اقتصادي هماهنگ هستند يا نه؟
بالاخره اگر بعد از تلاش کشف کرديد شما و ايشان واقعا داراي هماهنگي فکري، ديني، شخصيتي و خانوادگي هستيد و همچنين ايشان روحيه‌اي نسبتا جوان و متناسب با شما دارد، با توکل بر خدا اقدام به ازدواج کنيد. اگر احراز کرديد که در اين موارد هماهنگي نداريد ،با قاطعيت نارضايتي خود را اعلام نماييد.
اگر بعد از منفي بودن نتايج باز پدرتان اصرار به ازدواج شما دارد، افرادي از بزرگان فاميل را واسطه کنيد تا ايشان را منصرف کنند و يا حداقل پيشنهاد کنيد که با هم پيش مشاور برويد تا ايشان پدرتان را قانع کند.