وسواس به طهارت ونجاست

پرسشگر گرامی با سلام و سپاس از ارتباطتان با این مرکز
در فرض سؤال كه شما گرفتار وسواس هستيد بايد به شك و وسواس خود توجه نكنيد و وظیفه شرعی شما آن است كه اگر شك كرديد كه داخل لباس بول كرده ايد يا نه به شك خود توجه نكنيد و لباس خود را پاك بدانيد و با همان لباس نماز بخوانيد؛ نماز شما صحيح است. بلكه افرادي وسواسي اگر يقين به نجاست هم پيدا كنند، يقين آن ها اعتبار ندارد .
وسوسه از القاءات شیطان است، اگر از راه های دیگر نتوانست مؤمن را به انحراف بکشاند، از راه وسواس در انجام عبادات و ایجاد شبهه ریا وارد می شود تا فکر و وقت مؤمن را تلف کند و از این طریق او را به گناه بکشاند.
در روایت آمده است: « إِنَّمَا یُرِیدُ أَنْ یُطَاعَ فَإِذَا عُصِیَ لَمْ یَعُدْ إِلَى أَحَدِکُم‏ ؛ (1) شیطان می خواهد در طاعت او باشید . وقتی شیطان را مخالفت کردید، به سوی هیچ یک از شما باز نمی گردد».
بنا بر اين عمل به وسواس شرعا حرام است و وظيفه شما آن است كه به شك خود توجه نكنيد و از شستن لباس ها و بدن در ظرف شك خود داري كنيد و با همان لباس و بدني كه شك داريد نماز بخوانيد و اگر غير از اين رفتار كنيد كار شما پيروي از شيطان و مخالفت با حكم خدا حساب مي شود و حرام است (2) و مؤمن نبايد به خاطر رعايت طهارت و نجاست مرتكب معصيت خداوند شود.
هر چند مومن وظيفه دارد به مقدار لازم طهارت و نجاست را رعايت كند؛ اما به مقداري كه شارع دستور داده است رعايت كند و در جايي كه خود شارع فرموده پاك است ، نبايد انسان وسواس به خرج بدهد و در موردي كه شك داشته باشيد كه چيزي نجس شد يا نه شرعا پاك حساب مي شود و تمام احكام طهارت ثابت مي شود. (3)
لطفا هرگاه سئوال شرعي مي پرسيد ،نام مرجع تقليد خود را ذکر کنيد تا بر اساس نظر مرجع شما پاسخ بدهيم .
پی نوشت ها:
1. الإستبصار، ج1 ، ص374، باب 217 ، باب من شک فلم یدر صلى رکعه.
2. ايت الله فاضل لنكراني، جامع المسائل، ج1، سؤال 106 .
3. ايت الله فاضل لنكراني، توضيح المسائل، مسأله 127 .