سوره شعرا

پرسشگر گرامی باسلان و سپاس از ارتباطتان با این مرکز
آن آيه توبيخ عرب و مذمت تعصب جاهلانه آن ها و به شرح زير است:
«وَ لَوْ نَزَّلْناهُ عَلى‏ بَعْضِ الْأَعْجَمينَ فَقَرَأَهُ عَلَيْهِمْ ما كانُوا بِهِ مُؤْمِنين ؛ (1) هر گاه ما آن را بر بعضى از عجم [غير عرب‏] ها نازل مى‏كرديم و او آن را بر ايشان مى‏خواند، به آن ايمان نمى‏آوردند!».
اين آيه مذمت تعصب جاهلي عرب است كه اگر حق و وحي توسط غير عرب بر آن ها عرضه مي شد ، به خاطر تعصب جاهلانه و تكبر شيطاني اي كه داشتند ، هرگز به وحي ايمان نمي آوردند و اگر ما هم مشابه اين تعصب جاهلي را داشته باشيم ، به مانند عرب جاهلي مستحق توبيخ و سرزنش مي شويم.
از افتخارات ايراني ها در طول تاريخ اين بوده كه نسبت به حق تشنه بوده و آن را هر جا و دست هر كس ديده ، بدان رغبت ورزيده و طالب آن شده و تعصب ملي گرايي و وطن پرستي افراطي آن ها ر ا به برخورد جاهلانه نكشيده كه دست رد به سينه حقيقتي بزند كه توسط فردي غير ايراني (عرب يا غير عرب ) عرضه شده است.
وحي هدايت خداوند براي بشر سرگشته و گمراه است و انسان حق جو و حق طلب اين هدايت و آب حيات را هر جا و توسط هر كس كه خدا برگزيده ، عرضه شود ، مي جويد و مي خواهد و به زبان وحي نظر ندارد كه عربي ، فارس ، انگليسي يا ... است؛ بلكه به حقيقت وحي توجه دارد كه تحفه خدا براي بشر و رساننده او به سعادت دنيا و آخرت است.
اگر عجم ها هم بخواهند مانند عرب ها برای ایمان نیاوردن بهانه بگیرند ، مانند آن ها سزاوار توبیخ و سرزنش خواهند شد.
پي نوشت ها:
1. شعراء (26) آيه 198-199.