اسلام

پرسش 1:
اسلام شرح
ملاک حقانيت پيامبر را داشتن معجزه شخص ادعا کننده و پيشگويي پيامبران پيشين در مورد وي مي دانم. البته ملاک هاي ديگري نيز بايد مد نظر قرار بگيرند اما اين دو ملاک مورد بررسي قرار گيرند بهتر است پس 1.لطفا معجزه هاي پيامبر اسلام را ذکر کنيد ( همراه با منبع )

پاسخ:

پرسشگر محترم با سلام و تشكر از ارتباطتان با اين مركز؛
اميدواريم نتيجه اين گفتگوها - كه ان شاء الله ادامه داشته باشد - به ثمرات نيكو و ارزشمند و كشف حقيقت و واقعيت - هرچه كه باشد - منتهي گردد .
راه هاي اثبات نبوت يك پيامبر سه چيز است:
الف - معجزه‏اى که همراه با دعوى نبوت آورده مى‏شود.
ب - گردآورى قرائن و شواهد، که به صدق دعوى اوگواهى مى‏دهند.
ج - تصديق پيامبر پيشين. نبوت پيامبر اسلام (نبوت خاص)را مى‏توان از هر سه راه فوق اثبات کرد كه در اين سوال به خواست شما تنها به معجزات ايشان مي پردازيم.
کرامت‌ها و معجزه‌هاي بسياري از پيامبر (ص) در طول زندگي پيش از بعثت، پس از بعثت و بعد از رحلت سر زده که در کتب تاريخ ثبت است. پيامبر قرآن را به عنوان معجزه اصل خود ارائه داد که اكنون موجود است. هنوز انسان‌ها را به هماورد طلبي مي‌خواند و كسي هم تا به حال پيدا نشده كه بتواند مانند آن را بياورد. اما غير از قرآن کارهاي خارق‌العاده فراواني در طول حيات از ايشان سر زد که نشان از ارتباط خاص ايشان با عالم بالا داشت.
روزي که حليمه او را براي شير دادن تحويل گرفت، ديد ايشان به پستان راست او متمايل است، در حالي که مي‌دانست پستان راستش شير ندارد، ولي همين که آن را در دهان ايشان گذاشت، همگان ديدند که پستان بي‌شير و رگ خشکيده به ناگاه پر از شير شد. (1)
سفر تجاري ايشان به شام قبل از بعثت به عنوان سرپرست کاروان تجاري خديجه پر از حوادث اعجاب آور است که در تاريخ ثبت شده است. (2)
اما پس از نبوت نيز معجزات بسياري به نشانه ارتباطش با عالم غيب از خود نشان داد، از جمله در جلسه دعوت خويشاوندان چهل نفر دعوت شده بودند که هر کدام غذاي بسيار مي‌خوردند، و يک خمره شربت مي‌نوشيدند. رسول خدا به امام علي (ع) دستور داد ران گوسفندي بپزد و ظرف شيري تهيه کند. بعد ده نفر ده نفر آنان را به طعام خواند و فرمود: «به نام خدا بخوريد» همگي خوردند تا سير شدند و نوشيدند، بدون اينکه مقدار شير کم شود، که ابولهب گفت: ببينيد شما را چگونه سحر کرد! (3) جريان معراج و سفر شبانه حضرت از ديگر معجزات ايشان بود. (4) جريان شکافتن ماه و شق القمر از ديگر معجزات پيامبر است. (5)
شيخ عباس قمي نيز معجزات ايشان را به سه بخش تقشيم كرده و براي هر يك مثال هايي ذكر مي كند. او مي نويسد : پيامبر اعظم (ص) داراي معجزاتي بوده که در پيامبران ديگر وجود نداشته است. بزرگ ترين معجزه حضرت، قـرآن مجيد است که از آن به عنوان معجزه جاودانه ياد مي شود. اما معجزات ديگر :
نوع اول:
مـعـجـزاتـى اسـت کـه مـتـعلّق است به اجرام سماويّ مانند , شقّ قمر و ردّ شمس ‍و سايه انداختن ابر و نزول باران و نازل شدن مائده و طعام ها و ميوه ها از آسمان و ...
نوع دوم:
معجزاتى است که از در جمادات و نباتات ظاهر شده ،مانند سلام کردن سـنـگ و درخـت بـر حـضـرت . حـرکـت کـردن درخـت . تـسـبـيـح سـنـگـريـزه در دسـت حـضـرت .صداي شاخه درخت . شـمـشـيـر شـدن چـوب بـراى عـُکـّاشـه در بـَدْر و براى عـبـداللّه بـن جـَحـْش در اُحـُد. شـمـشـيـر شـدن بـرگ نـخـل بـراى ابـودُجـانـه . فرو رفتن دست هاى اسب سـُراقـه بـر زمـيـن در وقـتـى کـه بـه دنـبـال حـضـرت رفـت و...
نوع سوم:
زنده کردن مردگان و شفاى بيماران و معجزاتى که از اعضاى شريف حضرت به ظهور آمده مانند خوب شدن درد چشم اميرالمؤمنين عليه السـّلام بـه بـرکـت آب دهـان حـضرت ؛
زنده کردن آهوئى که گوشت آن را ميل فرمود ؛زنده کردن بزغاله مرد انصارى که حضرت را ميهمان کرده بـود ؛
تـکـلّم فـاطـمـه بـنت اَسَد ـ س ـ با حضرت در قبر ؛ زنده کـردن جوان انصارى که مادر کور و پيرى داشت ؛ شفا يافتن زخم سلمة بن الا کوع ؛ خوب شدن دست بريده معاذ بن عفرا و پاى محمّد بن مسلمة و پاى عبداللّه عتيک و چشم قتاده که از حدقه بيرون آمده بود ؛ سير کردن چندين هزار کس از چند دانه خرما ؛ سيراب کردن جماعتى با اسبان و شتران شان از آبى که از بين انگشتان مبارکش جوشيد ....(6)
پي‌نوشت‌ها:
1. سبحاني تبريزي، جعفر، فروغ ابديت، بوستان كتاب، قم، 1386ش، ج 1، ص 163.
2. همان، ص 195.
3. طباطبايي، الميزان، جامعه مدرسين، قم،1417ه.ق،، ج 15، ص 335 به نقل از تاريخ يعقوبي، ج 2، ص 27.
4. علامه طباطبايى، ترجمه تفسير الميزان، سيدمحمد باقر موسوي همداني، جامعه مدرسين، قم، 1374ه.ش،، ج 13، ص 19 ـ 20.
5. همان، ج 19، ص 94.
6. قمي، شيخ عباس، منتهي الامال ، مومنين، قم، 1381ش، ج 1 ص 66 به بعد.

پرسش 2:
2.پيش گويي هاي انبياء پيشين در مورد وي را نيز ذکر بفرماييد (همراه با منبع)
پاسخ:
يکى ديگر از راه هاي اثبات دعوى نبوت كه در سوال قبلي نيز به آن اشاره كرديم، تصديق پيامبر پيشين است. زيرا فرض اين است که نبوت پيامبر پيشين با دلايل قطعى ثابت‏ شده، گفتار او مى‏تواند سندى قاطع بر استوارى نبوت بعدى قلمداد شود. از برخى آيات قرآن استفاده مى‏شود که اهل کتاب، پيامبر اسلام را همچون فرزندان خود، مى‏شناختند، يعنى نشانه‏هاى نبوت وى در کتب آسمانى آنان بيان شده بود.پيامبر اسلام مدعى اين معنا شد و کسى نيز او را تکذيب نکرد:
الذين آتيناهم الکتاب يعرفونه کما يعرفون ابناءهم وان فريقا منهم ليکتمون الحق وهم يعلمون؛ (1)کسانى که به آنان کتاب داده‏ايم (يهود و نصارى) پيامبر را بسان فرزندان خود نيک مى‏شناسند و گروهى از آنان، با آن که حقيقت را مى‏دانند، آن را پنهان مى‏کنند.
پيامبر اسلام مدعى گشت که عيسى عليه السلام درباره او بشارت داده و گفته : شما را به آمدن پيامبرى پس از خود نويد مى‏دهم که احمد نام دارد:‹‹و مبشرا برسول ‏ياتي من بعدي اسمه احمد›› (2) اهل کتاب اين ادعا را انکار نکردند، هرچند از اظهار حقيقت سرباز مى‏زدند.
انجيل با آن که قرن هاست دستخوش تحريف شده، در انجيل يوحنا (فصل هاى 14، 15،16) پيش‏بينى مسيح از آمدن شخصى به نام «فارقليطا» ( ستوده‏، محمد، احمد) وجود دارد که پژوهندگان مى‏توانند به آن مراجعه کنند. در اين باره به کتاب هايى که بشارات عهدين در باره پيامبر اکرم را گرد آورده‏اند، مراجعه شود ،مانند کتاب انيس الاعلام، نوشته محمدصادق فخرالاسلام (كه خود از دانشمندان و کشيشان مسيحي بود که بدين اسلام درآمد).

پي نوشت ها:
1. بقره(2) آيه146.
2. صف(61) آيه6.
پرسش 3:
3.براي پيگيري جواب شما و دنبال کردن اين بحث تنها کافي است شماره اين سوال ذکر شود يا در سوال بعدي بايد سوال پيشين و جواب شما را نيز مجددا تايپ کنم؟ با تشکر هموطن کاتوليک مذهب شما: رفيک ر
پاسخ:
ذكر شماره سوال كافي است و نياز به ذكر سوال و جواب قبلي نيست . با تشكر مجدد از تماس تان .