بسمه تعالي
با عرض سلام وخدا قوت

اگر درجه ي ايمان و تقواي من در حد مقيد بودن به واجبات (و ترك محرمات) باشد،و طرف مقابل (دختر) علاوه بر واجبات، به مستحبات (و ترك مكروهات) نيز "مقيد" باشد؛ آيا مي توان گفت بين ما كفويت ايماني و تقوايي وجود دارد؟

پرسشگر گرامی با سلام سپاس از ارتباط تان با این مرکز
مطالبی را در قالب نکات زیر تقدیم می داریم:
1. مسلماً آنچه که در ازدواج مهم می باشد، میزان تناسب و همخوانی دختر و پسر در ملاک ها و معیارهای اساسی ازدواج است. هر چقدر همخوانی و کفویت بیش تر باشد، سلامت ازدواج از تضمین بیش تری برخوردار است و می توان به موفقیت و پایداری ازدواج در آینده امیدوار گشت.
2. یکی از مهم ترین ملاک ها و معیارهای اساسی ازدواج، ديندارى به معناى واقعى کلمه است، اين مسئله تا آن جا اهمیت دارد که از سوی اولیای دین، يكى از اركان مهم در انتخاب همسر تلقی می گردد.
پاى بندى كامل به اسلام و دین و آن را با جان و دل پذيرفتن و به آن عمل كردن، از جمله شرايط مهم دو جوان است كه مى خواهند ازدواج كنند. اگر يكى ديندار و ديگرى بى دين يا بى توجه به مسائل دينى باشد، زندگى آن دو مقرون با خوشبختى نخواهد بود. انسان ديندار هرگز نمى تواند با همسر بى دين كنار بيايد، چون نقص بى دينى و لا ابالى گرى هرگز قابل بخشش نيست .
كسي كه پاي بند به دين نيست، تضميني وجود ندارد كه پاي بند رعايت حقوق همسر و ادامه زندگي مشترك باشد. اگر يكي ديندار و ديگري بي دين باشد، زندگي آنان روي سعادت را نخواهد ديد. سعادت بدون ديانت محال است. اگر هر دو بي دين باشند، باز تضميني وجود ندارد كه رعايت حقوق يكديگر را بنمايند. البته منظور از دينداري و تديّن اين است كه دختر و پسر پاي بند كامل به اسلام داشته باشند . اسلام را با جان و دل پذيرفته و در عمل به آن در سطح انجام واجبات و ترک محرمات، كوشا باشند، نه تدين سطحي و بي ريشه و بي عمل که به هیچ وجه امر مطلوبی قلمداد نمی شود.
پيامبر(ص) به شخصي كه مي‏خواست ازدواج كند، فرمود: "عليك بذات الدين؛ (1) بر تو باد كه همسر ديندار بگيري".
در مورد ديگري فرمود: "كسي كه با زني به خاطر ثروتش ازدواج كند، خداوند او را به حال خودش وا مي‏گذارد . كسي كه فقط به خاطر زيبايي با زني ازدواج كند، دراو امور ناخوشايند خواهد ديد. كسي كه به خاطر دين و ايمانش با او ازدواج کند، خداوند همه آن امتيازات را برايش فراهم خواهد كرد".(2)
ديندار بودن، به اين است كه داراي صفات ذيل باشد: عفت، حجاب، حيا، نجابت، اخلاق خوب، خوش حرف و خوش زبان بودن، اهل نماز و مناجات، علاقه‏مند به قرآن و اهل بيت پيامبر(ص)، ترس از خدا داشتن، آبرونگه‏دار بودن، اسرافكار نبودن و...
3. در فرض پرسش شما، معیار و ملاک دینداری در سطح مطلوب و ایده آل وجود دارد، یعنی اینکه هر دو به دین اسلام معتقد هستید . به انجام واجبات و ترک محرمات مقید و پایبند می باشید . این نکته بسیار مثبتی محسوب می گردد. تنها تفاوتی که در مورد شما و دختر وجود دارد، تقید ایشان بر انجام مستحبات و ترک مکروهات است. این تفاوت در کنار تقید واقعی وی به انجام واجبات و ترک محرمات، نمی تواند مشکلی در ازدواج شما به وجود بیاورد و خللی ایجاد کند، حتی می تواند به عنوان یک عامل برانگیزاننده مثبت، شما را در گرایش به این مرحله تشویق و ترغیب نماید و موجبات رشد و ترقی شما را فراهم سازد.
4. با این حساب، در ازدواج شما كفويت و تناسب دینداری، در سطح نسبتاً بالایی وجود دارد . در صورت رعایت كفويت و تناسب، در سایر ملاک ها و معیارهای اساسی ازدواج، می توان پیش بینی کرد ازدواج موفق و پایداری را در آینده رقم خواهید زد.
موفق باشید.

پي‏نوشت‏ها:
1 . وسائل الشیعه، ج 14، ص 30.
2 . همان، ص 31.