امام حسين

پاسخ:
$$$$با سلام وقدر دانی از ار تباطتان با این مرکز
طبق نقل شیخ مفید، امام شش فرزند داشت :
1. علی بن الحسین الاکبر یا امام سجاد (ع) که کنیه اش ابومحمد و نام مادرش شهربانو یا شاه زنان ـ دختر یزدگرد پادشاه ساسانی ـ می باشد.
2 . علی بن الحسین الاصغر (علی اکبر )، مادرش لیلا ـ دختر ابی مرة بن عروة بن مسعود ثقفی است.
3. جعفر، مادر او قضاعیة بود. جعفر در حیات پدر بزرگوارش از دنیا رفت.
4. عبدالله بن حسین (ع) (مشهور به علی اصغر) که کودک بود و با پدرش در کربلا به شهادت رسید. مادرش رباب، دختر امرء القیس می باشد.
5. سکینه، مادر او نیز رباب است.
6. فاطمه: مادرش ام اسحاق بوده است. (1 )
علی بن عیسی الاربلی در «کشف الغمة» گفته:
اولاد حسین (ع) ده تن بودند؛ شش پسر و چهار دختر. سه تن از پسران وی علی نام داشته اند. دختران او زینب و سکینه و فاطمه بودند. (2 ) البته قول قوی و قریب به صحت نظر شیخ مفید است.
در این که مادر امام سجاد چه کسی بوده ، اختلاف است .
برخی مادر او را ام ولد (کنیز صاحب فرزند ) می دانند نه شهربانو دختر یزدگرد .
از مهم‏ترین اسناد تاریخى که مى‏توان درباره مادر امام سجاد به آن استناد کرد، نامه‏هاى منصور به محمد بن عبدالله معروف به «نفس زکیه» است که رهبرى مخالفان طالبى (اولاد ابوطالب) را در مدینه بر عهده داشت و همیشه میان او و منصور نزاع و درگیرى بود.
در یکى از این نامه‏ها که منصور قصد ردّ ادعاهاى محمد مبنى بر افتخار به نَسَب خود را داده، چنین مى‏نگارد: بعد از رحلت پیامبر در میان شما شخصیتى برتر از على بن حسین (امام سجاد) ظهور نکرده، در حالى‏که او فرزند ام ولد (کنیز داراى فرزند) بود. (3)
جالب آن است که هیچ اعتراضى - نه از سوى محمد و نه از سوى دیگران - به این فقره شنیده نمى‏شود که على بن حسین (ع) فرزند کنیز نبود؛ بلکه فرزند شاهزاده‏ايى ایرانى بود! در حالى ‏که اگر این داستان واقعیت داشت، حتماً محمد بن عبدالله براى پاسخ دادن، به آن استناد مى‏کرد.
شهید مطهری نیز ازدواج شهربانو دختر یزدگرد سوم را با امام حسین (ع) مشکوک دانسته و می­نویسد:
مورخان عصر حاضر عموماً در این قضیه تشکیک می­کنند و آن را بی اساس می­دانند . سعید نفیسی در تاریخ اجتماعی ایران، آن را افسانه می­داند. (4)
برای اگاهی بیشتر در این باره ، به کتاب زندگانی علی بن حسین (ع) از سید جعفر شهیدی ،مراجعه نمائید .
پی نوشت ها :
1. ارشاد ، ج 2 ، ص137 ، شيخ مفيد ، ترجمه رسولي محلاتي ، تهران ، انتشارات علميه اسلاميه ؛ بحارالانوار، ج 45، ص 329 ؛ اعیان الشیعه ، ج2 ، ص389.
2. منتهي الآمال، ج1،ص 854 شیخ عباس قمی ،قم ، موسسه انتشارات هجرت قم، 1378ه ش ، چاپ سیزدهم .
3. الکامل في التاريخ، ج 2، ص 570، ابن اثير، بيروت، دار صادر .
4. خدمات متقابل اسلام و ایران، ص108-109 ، قم ، انتشارات اسلامی ، 1362 ش ، چاپ هشتم .