دلیل اجبار حجاب در کشور ما در مقایسه با کشور های اسلامی ِ همسایه چیست؟
پرسشگر گرامی با سلام و سپاس از ارتباطتان با این مرکز
آدمی با دقت و خرد ورزی میتواند راه و آیین حق را باور کند و آن را برگزیند . در این انتخاب کاملاً آزاد است. اما دو نکته در این جا وجود دارد که باید مورد توجه قرار گیرد:
1. اصل پذیرش دین آزاد است، اما اگر کسی دین را آگاهانه و آزادانه پذیرفت، آزادی در احکام دینی معنا ندارد. یعنی مثلاً بگوییم مسلمان هستیم و اسلام را اختیار کردیم، اما آزادیم مثلاً نماز بخوانیم یا نخوانیم. وقتی اسلام را اختیار کردیم، التزام و تعهد خود را نسبت به احکام آن و فرامین خداوند نیز اعلام کردیم . با این حال نمیتوانیم بگوییم نسبت به احکام آن آزادیم که انجام بدهیم یا ندهیم. مثلاً آزادیم که داخل کشور یا منطقه ای بشویم یا نشویم، اما همین که وارد شدن به آن کشور را انتخاب کردیم، باید نسبت به قوانین و احکام آن پایبند باشیم.
2. آزادی عقیده ، میتواند درست باشد، اما آزادی عمل نه تنها در جامعه دینی و اسلامی، بلکه در هیچ جامعه ای وجود ندارد.
تمام جوامع کم و بیش محدودیت هایی را بر اساس اصول و موازین حقوقی و اخلاقی آن جامعه وضع میکنند و جامعه آزاد مطلق نداریم. حتی در جامعه غربی امروز که خود را به عنوان جامعه باز و آزاد معرفی میکند، محدودیتهایی وجود دارد. محدودیتهای آن جامعه بر اساس اصول خاصی که خود تعریف میکنند، اعمال میشود. حتی در برخی از آن جوامع مشاهده میشود که برای نوع پوشش مردان و زنان نیز محدودیتهای قانونی وضع شده است. این مسئله در جامعه دینی نیز وجود دارد، با این تفاوت که در جامعه دینی احترام به قوانین دینی و مراعات آن که جنبه علنی و اجتماعی دارند، نیز مد نظر قرار میگیرد. کسانی که در یک جامعه دینی زندگی میکنند ، باید احترام ارزشهای دینی را داشته باشند و گناهان علنی را انجام ندهند، اگر چه اصلاً مسلمان نباشند یا اعتقاد هم نداشته باشند. چنین شخصی در اعتقاد و باور داشتن یا نداشتن آزاد است و جوابگوی اعتقاد و اعمال و تکالیف خود در نزد خدا است، اما مراعات و احترام به قوانین اجتماعی و در مسئله ای مانند حجاب، حفظ عفت عمومی در جامعه دینی لازم است.
3. حفظ عفت عمومی و تعادل اخلاقی جامعه به عنوان یک حق انسانی و هنجار اجتماعی شناخته میشود. در چنین شرایطی آزاد بودن شخص در نوع پوشش ممکن است موجب به هم خوردن تعادل اخلاقی جامعه، گسترش محرک غریزه جنسی و فساد اخلاقی، ایجاد آسیبهای روانی و اجتماعی و تزلزل در بنیانهای اجتماع مانند خانواده گردد.
در چنین شرایطی این مسئله از یک موضوع شخصی خارج شده و یک موضوع اجتماعی تلقی میشود. در چنین صورتی در هر جامعه ای، آزادیهای فردی به جهت منافع اجتماعی محدود میشود. این موضوع در هر جامعهای وجود دارد، یعنی به حقوق اکثریت افراد جامعه نظر میشود.
کشور ایران با کشور های همسایه فرق دارد. چون در ایران نظام اسلامی حاکم است . نوع حکومت آن که در قانون اساسی نیز آمده و به رأی عمومی گذاشته شده، جمهوری اسلامی است، در نظام اسلامی و جمهوری اسلامی باید حدود اسلامی مانند حجاب رعایت شود. همچنین مراکز فساد چون کاباره ها و ...، باید ممنوع باشد . ولی در کشور های همسایه حکومت اسلامی وجود ندارد . حدود اسلامی رعایت نمی شود . دولت اسلامی نیست تا موظف باشد احکام اسلامی را رعایت کند . در ایران طبق قانون اساسی که مورد تایید مردم قرار گرفته، رهبر جامعه اسلامی وظیفه دارد که حدود الهی را اجرا نماید .
