معنی کلمات با عنایت به اعراب آنها

پرسشگر گرامي با سلام و سپاس از ارتباطتان با اين مركز
البته پاسخگویی به پرسش های ادبی، خارج از وظایف این مرکز است. بنابراین، توضیح مختصری ذکر می شود. برای تفصیل می توانید به کتاب های ادبی مراجعه نمایید.
کلمه در عربی، یا اسم است یا فعل یا حرف. اگر کلمه ای اسم باشد، بر شخص یا شیء یا حالت دلالت دارد؛ بدون این که جایگاه آن کلمه در جمله در این معنا و دلالت تأثیر داشته باشد. اگر فعل باشد، بر انجام شدن کاری یا پدید آمدن حالت دلالت دارد و معنا می دهد. اگر حرف باشد، غالباً معنایش در جمله و در جایگاهش روشن می شود و خودش به تنهایی معنای خاصی نمی دهد.
در این معنا که به اصل کلمه بر می گردد، جایگاه کلمه و اعراب که ناشی از جایگاه است، تأثیر ندارد؛ مثلا "رَجُل" یعنی مرد و "الضرب" یعنی زدن. در این حالت، اعراب آخر کلمه، مبهم است؛ یعنی بدون در نظر گرفتن آن، معنا بیان شده است.
اعراب آخر کلمه، زمانی که کلمه در جمله قرار گرفت و با توجه به جایگاه کلمه در جمله، پیدا می شود و شکل می گیرد و بر معنای اصل کلمه، قیدهایی می افزاید؛ مثلا :"جاء رجلٌ"؛ یعنی مردی آمد. "رأیت رجلا"؛ یعنی مردی را دیدم.
بنابراین، وقتی می گوییم: "رجلا"، یعنی "مردی را". در این جا داریم کلمه را بر فرض وجود در جایگاهی که ملازم با تنوین نصب است معنا می کنیم.
برای روشن تر شدن این مباحث، باید یک دوره ادبیات عرب و صرف و نحو مطالعه کنید و آموزش ببینید.