مهدویت

پرسشگر گرامی با سلام و سپاس از ارتباط تان با این مرکز
ممکن است ایشان عباراتی از حدیثی طولانی را که در باره شرایط آخر الزمان و قبل از ظهور است ،خوانده باشد.
در قسمت هایی از این روایت در مورد شرایط جامعه قبل از ظهور آمده:
يَلِيهِمْ أُمَرَاءُ جَوَرَةٌ وَ وُزَرَاءُ فَسَقَةٌ وَ عُرَفَاءُ ظَلَمَةٌ وَ أُمَنَاءُ خَوَنَةٌ فَيَكُونُ عِنْدَهُمُ الْمُنْكَرُ مَعْرُوفاً وَ الْمَعْرُوفُ مُنْكَراً وَ يُؤْتَمَنُ الْخَائِنُ فِي ذَلِكَ الزَّمَانِ وَ يُصَدَّقُ الْكَاذِبُ وَ يُكَذَّبُ الصَّادِقُ وَ تَتَأَمَّرُ النِّسَاءُ وَ تُشَاوَرُ الْإِمَاءُ وَ يَعْلُو الصِّبْيَانُ عَلَى الْمَنَابِرِ وَ يَكُونُ الْكَذِبُ عِنْدَهُمْ ظَرَافَةً فَلَعْنَةُ اللَّهِ عَلَى الْكَاذِبِ وَ إِنْ كَانَ مَازِحاً ...وَ يَؤُمُّهُمْ قَوْمٌ يَمِيلُونَ إِلَى الدُّنْيَا وَ يُحِبُّونَ الرِّئَاسَةَ الْبَاطِلَةَ فَعِنْدَهَا قُلُوبُ الْمُؤْمِنِينَ مُتَبَاغِضَةٌ وَ أَلْسِنَتُهُمْ مُخْتَلِفَةٌ ...وَ يَكْثُرُ الطَّلَاقُ وَ الْفِرَاقُ وَ الشَّكُّ وَ النِّفَاقُ؛ (1)
حاکمانی ستمگر بر آنان حکم می رانند . وزیران شان فاسق و مالیات بگیران، ظالم و امینان بر مردم، خائن هستند . نزد آنان منکر معروف شده و معروف منکر گردیده است . به خائن اطمینان می شود. دروغگو تصدیق می گردد. دروغ رایج می شود. زنان امیر می شوند . فرومایگان به مشاورت می رسند . کودکان بر منبر ها می روند . دروغ نزد آنان زرنگی به حساب می آید . لعنت خدا بر دروغگویان باد. اگر چه به شوخی دروغ بگویند... قومی دنیاگرا بر آنان حکومت کنند که طالب ریاستند . دل های مؤمنان با هم کینه دار می شود . زبان هاشان با هم دو گانه می گردد ... طلاق و جدایی و دو رویی و شک زیاد می گردد
البته وجود اختلاف همیشه بوده و بسیاری از اختلاف ها طبیعی و ناشی از تفاوت برداشت ، نیست، بلکه ظالمانه و ناشی از خودمحوری و ستم است. آخر الزمان هم چنین اختلاف های ظالمانه ای وجود دارد. چه بسا در آن زمان بیش تر باشد . معمولا در این موارد، طرفین همدیگر را منحرف و ...می شمارند . طبیعی است آن که ظالم تر است ،بیش تر ادعای حقانیت دارد و مخالفش را گمراه می شمارد.
پی نوشت :
1. محدث نوری ، مستدرک الوسائل ،چ اول ، بیروت ، مؤسسه آل البیت لاحیاء التراث،1408 ق ، ج11، ص 372.