تعریف همسر (ازواج)؟

پرسشگر گرامی با سلام سپاس از ارتباط تان با این مرکز
واژه "زوج" به معنای "جفت" بلکه به معنای "قرین" و همسان است . به آیه زیر توجه کنید:
احشروا الذین ظلموا و ازواجهم؛(1)
ظالمانان و قرین ها و همسان های آنان را یک جا جمع کنید.
در این آیه ظالمان زوج و قرین و همسان هم شمرده شده اند.
و کنتم ازواجا ثلاثه؛(2)
در قیامت سه دسته خواهید بود.
در این آیه هر دسته که افرادش شبیه و همسان هستند، یک زوج یعنی یک سری شمرده شده اند .
زن و مرد هم چون قرین هم می گردند و در کنار هم به کمال و آرامش می رسند، زوج یکدیگرند:
و من آیاته ان خلق لکم من انفسکم ازواجا لتسکنوا الیها؛ (3)
از نشانه های خدا این که برای شما از جنس خودتان همسرانی آفرید تا در کنار همسر آرامش بیابید.
در آیه 6 سوره مؤمنون هم "زوج" به معنای همسر است ؛ مرد و زنی که با عقد ازدواج کنار هم قرار گرفته اند، هر کدام جفت و زوج دیگری است . استفاده جنسی از زوجش برای او حلال و از غیر زوج برای او حرام می باشد. این آیه و آیات قبل در صدد معرفی مردان و زنان مؤمن است . آن ها را کسانی معرفی می کند که در نماز خود خاشع می باشند . از لغو روگردانند . زکات می دهند . حافظ پاکدامنی خود می باشند . جز با همسران خود، ارتباط جنسی ندارند.
ازدواج و زوجیت بین دو غیر همجنس(بین نر و ماده) طبیعی و مشروع است . ارتباط جنسی دو همجنس(دو نر یا دو ماده) آن ها را زوج نمی گرداند . نه از نظر طبیعی جایز است و نه از نظر شرعی. مرد نمی تواند زوج مرد دیگر و زن هم نمی تواند زوج زن دیگر شود.
در هیچ ملتی از گذشته تا کنون ارتباط دو همجنس را "زوجیت" و "ازدواج" ننامیده اند . این از مسلمات است. حتی امروز که در غرب همجنس بازی فراوان شده، باز هم در غالب کشورهای غربی این کار قبیح و خلاف قانون است. حتی در کشورهایی هم که قانونی شده، قبح آن برطرف نشده است . اگر سیاستمداری متهم شود که از این دسته هست یا با این دسته ارتباط تاییدی دارد، همین برای سقوطش کافی است.
بنا بر این زوج نبودن دو همجنس از بدیهیات است.
آنچه در اسلام از لذت جنسی جایز است، لذت بردن زن و مرد از یکدیگر در پی عقد نکاح و تعهد متقابل آن دو است . غیر این "سفاح" و "فحشا" می باشد، خواه زن و مرد بدون عقد یا زن از زن و یا مرد از مرد باشد:
وَ الَّذينَ هُمْ لِفُرُوجِهِمْ حافِظُونَ اِلاَّ عَلى‏ أَزْواجِهِمْ أَوْ ما مَلَكَتْ أَيْمانُهُمْ فَإِنَّهُمْ غَيْرُ مَلُومينَ فَمَنِ ابْتَغى‏ وَراءَ ذلِكَ فَأُولئِكَ هُمُ العادُونَ؛ (4)
آن ها كه دامان خود را (از آلوده‏شدن به بى‏عفتى) حفظ مى‏كنند، تنها آميزش جنسى با همسران و كنيزان شان دارند، كه در بهره‏گيرى از آنان ملامت نمى‏شوند . كسانى كه غير از اين طريق را طلب كنند، تجاوزگرند!
در این آیه تنها آمیزش جنسی با همسر جایز شمرده شده ،یعنی مرد با زنی که عقد کرده و برعکس ( البته به اضافه مرد با کنیزی که دارد) . غیر این، هر نوع ارتباط جنسی دیگر تجاوز از حدود خداوند است.
در آیه دیگر در بیان غلط بودن اقدام قوم لوط آمده:
إِنَّكُمْ لَتَأْتُونَ الرِّجالَ شَهْوَةً مِنْ دُونِ النِّساءِ بَلْ أَنْتُمْ قَوْمٌ مُسْرِفُون‏؛ (5)
آيا شما از روى شهوت به سراغ مردان مى‏رويد، نه زنان؟! شما گروه اسرافكار (و منحرفى) هستيد!
این آیه و آیاتی که بیانگر پیشنهاد حضرت لوط است که دختران خود را به قوم پیشنهاد می دهد تا با عقد و نکاح، از آن ها بهره جنسی بگیرند(6)، صراحت دارد که بهره جنسی گرفتن مرد و زن از یکدیگر طبیعی و صحیح است . اگر بهره گیری با عقد نکاح و تعهد متقابل باشد، شرعی و حلال و غیر آن، حرام و تجاوز به حدود بندگی است.
تجاوز گری چند صورت دارد:
ارتباط جنسی مرد با زن بدون عقد نکاح که شایع ترین ارتباط حرام است . عنوان "زنا" به آن داده شده است . از گناهان کبیره بوده و حد و شلاق دارد . بعض انواع آن کیفر های سنگین تر از شلاق دارد.
ارتباط جنسی مرد با مرد که این هم در مرتبه پایین تر از شیوع است . چون عمل قوم لوط بوده، به آن عنوان "لواط" داده شده است. این عمل هم "فاحشه" می باشد.(7)
ارتباط جنسی زن با زن که این نوع نسبت به دو نوع قبل، شیوع بسیار کمی داشته ، گاه بین افراد دیده شده ، در روایات به آن عنوان "سحق و مساحقه" داده شده است و حد آن هم شلاق می باشد .
بنا بر این ارتباط جنسی حلال فقط بین زن و مرد بعد از عقد ازدواج است . غیر آن "فحشاء" بوده و کیفر دنیایی و آخرتی دارد.
پی نوشت ها:
1. صافات (37) آیه 22.
2. واقعه(56) آیه7.
3. روم (30) آیه 21.
4. مؤمنون (23) آیه5-7.
5. اعراف(7) ، آیه81.
6. هود (11) آیه78 ؛ حجر (15) آیه 71.
7. اعراف (7) آیه 7.