غیبت

پرسشگر گرامی با سلام و سپاس از ارتباطتان با این مرکز
1- غيبت آن است كه کسی برادر دينی اش را به آنچه نمى‏پسندد، ياد كند ،یعنی عيب پنهاني کسي را پشت سر او بگويد که اگر صاحب عیب بشنود ، ناراحت می شود و راضی به آشکار شدن آن عیب نمی باشد.(1)
غیبت کردن انسان مؤمن حرام و از گناهان بزرگ می باشد.
2- تهمت به معنای نسبت دادن عیب یا کاری است که دیگری آن عیب را دارا نمی باشد و یا آن کار و گناه را مرتکب نشده است، مثلا به کسی که دزد نباشد ،نسبت دزدی داده شود یا کسی که راستگو باشد ، نسبت دروغ گوئی داده شود یا کسی که پاک دامن باشد، نسبت فحشا داده شود.
3- اگر انسان غیبت کسی را کرده یا تهمت زده باشد ، در صورتی امکان، بايد حلاليت بطلبد . اما اگر حلاليت طلبيدن مفسده داشته باشد، مثلا باعث نزاع و درگيري و کدورت شود، یا شخصی که غیبت او را نموده و یا به او تهمت زده است ، از دنیا رفته باشد، حلالیت طلب کردن لازم نيست، بلکه به جاي آن بايد کار خير انجام داد و ثوابش را براي او هديه نماید. مانند اين که به نيت او صدقه بدهد. در حق او استغفار کند . از خداوند برای او طلب بخشش کند . خودش نیز در برابر خداوند از گناهی که کرده است، توبه کند.
اگر انسان حيثيت کسي را به خاطر غيبت ، تهمت، اهانت، فحاشي، لکه دارکرده باشد، باید سعی کند حیثیت لکه دار شده او را هم اعاده نماید . در صورت امکان نزد کسانی که غیبت او را کرده یا تهمت به او زده است ،رفع اتهام از او نماید. در برابر خداوند نیز توبه کند و برای کسی که غیبت او را نموده است، دعا و استغفار کند.(2)
لطفا هرگاه سوال شرعي مي پرسيد، نام مرجع تقليد خود را ذکر کنيد تا بر اساس نظر مرجع شما پاسخ بدهيم .
پي نوشت ها:
1. شيخ انصارى، المكاسب، ج 1، ص 123؛ آیت الله دستغیب، گناهان کبیره، ج 2، ص 277 .
2. سؤال تلفنی (7746666-0251) از دفتر آیت الله خامنه ای.