خندیدن

پرسشگر گرامی با سلام سپاس از ارتباط تان با این مرکز
همان گونه که در علم طب، هم پیشگیرى مى‏کنند و هم درمان؛ هم سفارش به بهداشت مى‏شود و هم اقدام به درمان بیماری ها ؛ در اسلام نیز، هم برنامه‏هایى براى پیشگیرى و برچیدن زمینه‏هاى گناه وجود دارد ؛ هم مجازات هایى براى مبتلایان به گناه و معصیت؛ به گونه‏اى که هر جا مجازات را مطرح کرده، راه هاى پیشگیری از گناه را هم گوشزد نموده است.
در سوره «نور» که سوره «عفت» است ،از مجازات تازیانه مردان و زنان زناکار شروع مى‏کند، به مسائل دیگر مانند فراهم آوردن وسائل ازدواج سالم، رعایت حجاب اسلامى، نهى از چشم ‏چرانى، تحریم متهم ساختن افراد به آلودگى ناموسى، و بالاخره اجازه گرفتن فرزندان به هنگام ورود به خلوتگاه پدران و مادران، گسترش مى‏دهد.
در روایات از عوامل متعددی به عنوان دام و ابزار هجومى شیطان به افراد با ایمان، نام برده شده است که آثار و عوارض نامطلوبی را به دنبال داشته و بعضاً قابل جبران نیست. نوع خندیدن و صحبت کردن افراد یکی از آن دام هاست که سبب تحریک و تشویش خاطر دیگران شده و آن ها را گرفتار جرم و گناه می کند.
بر این اساس ارتباط بین دختر و پسر نامحرم ، کلامی باشد و یا غیر کلامی ، اگر در چارچوب مقررات اسلامی باشد ،مانعی ندارد. اما هر گونه برقراری رابطه خارج از قواعد و چارچوب ها مثل خندیدن با صدای بلند برای جلب توجه ، از چارچوب مقررات اسلامی خارج بوده و ما را با ناکامی و مشکلات جانبی روبرو می سازد و باید ترک شود .
شهید مطهری می نویسد : همان گونه که فقیهان از آیه 31 سوره نور استفاده کرده‌اند ، هر نوع راه رفتن، یا پوشیدن کفش و ... ، که موجب جلب توجه مردان نامحرم در خارج منزل می‌گردد ،ممنوع است و باید از آن اجتناب شود. (1) بر این اساس می توان خندیدن با صدای بلند و یا به هر گونه ای را که موجب جلب توجه شود ، به موارد بالا ملحق نمود.
برای جبران گذشته ها ، توبه که همان عزم بر ترک گناه و ندامت و پشیمانی درونی است ، کافی است . پیامبر اکرم مى‏فرمایند:«الندم من الذنب توبة‏» (2)
تصمیم شما بر ترک این عمل دلیل بر آن است که عزم تان بر توبه جدی است . همین که از عمل خود پشیمان هستید ،کفایت می کند . اما بهتر است استغفار کنید.
رسول خدا در گفتار حکیمانه اى آن را سلاح گنهکار، براى دفاع از خویشتن در برابر دشمن ( گناه و عقوبتش ) شمرده اند : سِلاحُ الْمُذِنْبِ ، اَلإِسْتِغْفارُ ؛(3)اسلحه گنهکار ، طلب آمرش از خداوند است .
همچنین حضرت استغفار را وسیله خوبى براى شست و شوى گناهان دانسته اند: عْمَ الْوَسیلَةُ ، اَلإِسْتِغْفارُ ؛ براى از بین بردن آثار شوم گناه استغفار خوب وسیله اى است. (4)

پی‌نوشت‌ها:
1. آیت الله مطهری، مجموعه آثار، ج 19، ص 491، انتشارات صدرا ، چاپ اول ، دی 78.
2. بحار الأنوار، علامة المجلسي، مؤسسة الوفاء، بيروت ، 1404 ه. ق، ج 77، ص 159 .
3. مستدرك الوسائل، محدث نوري، مؤسسة آل البيت (ع) - قم، 1408 ه. ق ، ج 12 ، ص 122 .
4. همان ، ص 124 .