در باره برادر کوچکم

با سلام و تشکر از اعتماد شما نسبت به مرکز
اگر نسبت به برادرتان اعتماد ندارید و مطمئن هستید که تمام پول های شما صرف عیاشی‌ او می‌شود، نباید به او کمک کنید. بر عکس باید در برابر او قاطعانه رفتار نمایید. می توان تصور کرد گاهی با بذل و بخشش‌های بدون حساب مان دیگران را بد رفتار نموده و آن ها را به زیاده‌خواهی و تنبلی عادت می‌دهیم. روشن است که وقتی برادر شما بدون هرگونه تلاشی به پول دست می‌یابد، نیازی به تلاش نمی‌بیند. حمایت نابجا می‌تواند مانع جدی برای خروج او از این وضعیت قلمداد گردد.
قاطعانه رفتار كردن به معناي آن نيست كه با برادرتان به بدرفتاري بپردازيد؛ بلكه تنها به اين معنا است كه فرد بايد چشم طمع از شما بكند. اميدي به دريافت كمك و زياده‌خواهي‌هاي خود نداشته باشد. در اين صورت بايد متوجه اين اصل باشيم كه هرگز نياز به استدلال كردن در برابر اين فرد نداريم. تنها كافي است كه در مقابل اصرارهاي نابجا پاسخ كوتاهي را تكرار نماييم. از استدلال و جنبه عاطفي دادن به بحث خودداري نماييم.
هميشه در اين مسايل جنبه عاطفي مسايل باعث مي‌شود به طرز نابجا باعث تقويت روحيه فزون خواهانه اين افراد باشيم. اما راه درمان اين افراد همان است كه در برابر آن ها مقاومت كنيم.
در این شرایط بدترین احساسی که ما خواهیم داشت آن است که از روی ترحم نابجا بگوییم« به خاطر فرزندانش هم که شده باید به او کمک کنم!». جالب آنکه فرد سوء استفاده کننده هم به خوبی از این ماجرا آگاهی دارد. از آن به عنوان یک نقطة ضعف بهره‌برداری می کند. ممکن است به ما بگوید که: «حد اقل به خاطر زن و بچه‌هایم هم که شده است،به من کمک کن!». در این جا بدون هر گونه توضیح، استدلال و توهین به او بگویید که دیگر نمی‌توانید به او کمک کنید. این مسأله شامل منع کامل جبران نمودن قرض‌های او نیز می‌شود. بهتر است به همه طلبکاران نیز هشدار دهید که از این پس مسؤول جبران قرض‌های او نیستید و آن ها نباید بر این مسأله اعتماد نمایند.
البته برخی راهکارهای دیگر نیز می‌تواند مورد استفاده قرار گیرد؛ می‌توانید به همسر ایشان کمک نمایید، مشروط به آن که برادرتان خبردار نشود. اما تمام این پیشنهادها مبتنی بر این است که توان پراخت مالی را داشته باشید. فراموش نكنيد هیچ گونه مسؤولیتی در برابر فردی که غیر مسوولانه در برابر خود و خانواده اش رفتار می کند، ندارید. مسؤول مستقيم خانواده خودتان هستيد. نمي توانيد حقوق آنان را به ديگران ببخشيد. البته بخشش هم در صورت زياد آمدن و يا كمي امساك مي‌تواند امري خداپسندانه باشد؛ مشروط بر آن كه زمينه سوء استفاده را فراهم نياورد.