پرسشگر گرامی با سلام و سپاس از ارتباط تان با این مرکز.
مدارا با دشمن سلاح پيامبران و امامان در جامعه بود ، بدين وسيله مخالفان را جذب مىكردند.امام سجاد از حضرت رسول(ص) روايت كرده : خداىمتعال، از اين رو پيامبران را بر مردم ديگر برترى و فضيلت بخشيد، كهبا دشمنان دين خدا بيش ترين مدارا را مىكردند . به خاطر خدا و حفظ جان پيروان خويش، بهترين «تقيه» را به كار مىبستند. (1) .
در این جا لازم است به دوقسم از دشمنان اشاره شود. به طور كلي دشمنان اسلام دو قسماند: قسم اول گروه جاهلند كه از روي جهل و ناآگاهي با دين خدا مخالفت ميكنند.
نه تنها بايد با آن ها مدارا نمود بلكه بايد در هدايت شان كوشيد .چه بسا از باب مولفه قلوبهم به آن ها كمك نمود .
دسته دوم كساني هستند كه واقعاً حق را ميفهمند ،ولی حق را كتمان ميكنند . نه تنها از پذيرش آن سرباز ميزنند، بلكه به مبارزه با حق و عدالت و دين خدا ميپردازند، زيرا عدالت و درستي با هواهاي نفساني آن ها سازگار نيست. اينان دين خدا را با منافع شان در تضاد ميبينند، به گونه ای كه حاضرند در برابر دين خدا با هر قيمتي و كيفيتي مبارزه كنند و مسلمانان را به شهادت برسانند. اموال و ناموس شان را حلال بدانند و اسلام را شكست دهند.
روشن است كه مدارا با چنين دشمناني در دوران خاصى بوده كه پيامبران ، رسول اكرم و امامان حتى از نظر نيرو و نفرات و شرايط، دوران سخت و عسرت و كمى ياران را مىگذراندند. آن گاه كه فداكاران راه خدا افزون شدند،دشمني هاى كفار و منافقان را با شدت عمل جواب دادند . به فرمان«جهاد» و «برخورد قاطع» عمل كردند، نه سازشكارانه و مداهنهجويانه، كهالبته آن هم به اقتضاى شرايط و موقعيت بود.
حال اگر از شما بپرسند دشمنانی که سرزمين فلسطين را اشغال كرده، آن همه ظلم و جنايت می کنند، اگر مخالفان آن ها شعارشان گفتن مرگ بر آنان است، اشكال دارد؟ زمامداران امريكا (كه هدف شان تسلط بر منابع و ثروت كشورها است و براي انسانها هيچ ارزشي قائل نيستند) جز فساد و زورگويي هدف ديگري ندارند. آيا مرگ بر آن ها گفتن و نفرين كردن اشكال دارد؟
با توجه به مطالب ذكر شده لازم است همه مسلمانان در قالب های مختلف با دشمنان با اينگونه سياستهاي ظالمانه مبارزه كنند. یکی از روش های مبارزه شعار دادن و اعلام انز جار می باشد .که امروزه در ایران در قالب شعار دادن مر گ بر آمریکا نمود پیدا می کند.
بنابر اين اگر مقصود از دشمن قسم دوم است، مسلّم درخواست مرگ و نابودي براي آنان اشكال ندارد، بلكه لازم است، چون مستحق عذاب و مرگ هستند. درخواست مرگ براي آنان، درخواست مرگ و نابودي براي ظلم و بيعدالتي و ستم و كفر است. مطمئناً اگر لايق هدايت و رستگاري باشند، اولين چيزي كه بايد درخواست كنيم، هدايت و رستگاري است. اين فرهنگ همسو و هماهنگ با فرهنگ پيامبران الهي است. پيامبران پس از هدايت انسانها، اگر هيچ راهي براي هدايت آن ها نمييافتند ،به نفرين شان روي مي آوردند. افزون بر آن در فرهنگ و ادبيات اسلامي موارد متعددي يافت ميشود كه خداوند و بزرگان دين، مشركان، ظالمان و مستكبران را لعن و نفرين كردهاند و بر آن ها مرگ فرستادهاند،كه بعضي از آن موارد نيز شعار گونه است . از جمله اين آيات:
تبت يدا ابي لهب تب؛ (2) بريده باد هر دو دست ابو لهب (و مرگ بر او باد).
وَيْلٌ لِلْمُشْرِكِين؛(3) واى بر مشركان.
وَيْلٌ لِلْكافِرِينَ مِنْ عَذابٍ شَدِيد؛(4) واى بر كافران از مجازات شديد (الهى).
لَعْنَةُ اللَّهِ عَلَى الظَّالِمِينَ؛(5) لعنت خدا بر ظالمان باد.
إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا وَ ماتُوا وَ هُمْ كُفَّارٌ أُولئِكَ عَلَيْهِمْ لَعْنَةُ اللَّهِ وَ الْمَلائِكَةِ وَ النَّاسِ أَجْمَعِين؛(6) لعنت خداوند و فرشتگان و همه مردم بر آن ها خواهد بود.
"ان الذين يؤذون اللّه و رسوله لعنهم اللّه في الدنيا والاخره؛ (7) آن ها كه خدا و پيامبرش را آزار مىدهند، خداوند آنان را از رحمت خود در دنيا و آخرت دور ساخته، و براى آن ها عذاب خوار كنندهاى آماده كرده است.
"قتل اصحاب الاخدود؛ مرگ بر شكنجهگران صاحب گودال آتش (8).
"قتل الانسان ما اكفره؛ مرگ بر انسان! چه قدر كافر و ناسپاس است (9).
همچنين به مقتضاي آيه "ان اللّه بريء من المشركين و رسوله" (10) يكي از وظايف و واجبات " تبري و بيزاري از دشمنان اسلام ميباشد كه در زبان و عمل ظهور مييابد. نوعی حمایت از مظلومان و اظهار بيزاري از ظالمان محسوب می گردد
پي نوشت ها:
1.بحارالانوار،علامة المجلسي، ج72، ص401 ، 14 - 1983 م ، دار إحياء التراث العربي ، بيروت - لبنان.
2.مسد (111) آيه 1.
3.فصلت (41) آيه 6.
4.ابراهيم (14) آيه 2.
5.هود (11) آيه 18.
6.بقره (2) آيه 161.
7.احزاب(33) آيه 57.
8.بروج(85) آيه 4.
9.عبس(8) آيه 17.
10.توبه(9) آيه 3.
