تقویت ایمان

پرسشگر گرامی با سلام و سپاس از ارتباط تان با این مرکز
اولین گام در مسیر حرکت به سوی خدا و تقرّب و نزدیکی به او، ایمان است. ایمان دو جنبه دارد : نظری و عملی. هر یک از آن دارای درجات و مراتبی است. اولین درجه ایمان نظری شناخت و معرفت خدا و اعتقاد به وحدانیت او و عقیده بر این که نظام هستی قائم به تدبیر و اراده او و متحرک به قدرت قیومی او است و همه موجودات در پیدایش و بقا و هستی خویش به او نیازمندند.
پس از آن، اعتقاد به فرشتگان به عنوان کارگزاران خداوند در نظام هستی و عقیده به وحی و نبوت همه انبیا از حضرت آدم (ع) تا حضرت خاتم النّبیّین (ص) و اعتقاد به عالم برزخ و قیامت کبری و حساب و کتاب، حشر و نشر و بهشت و جهنم از شعبه‌های ایمان نظری است.
ایمان عملی ثمره ایمان نظری و میوه شناخت و آگاهی از حقیقت (حق مطلق) است.
اگر تحقیق و تلاش انسان جهت دست‌یابی به معرفت و شناخت از آفاق و انفس به قصد حقیقت‌جویی باشد، به مقتضای آیه: «الّذین جاهدوا فینا لنهدینّهم سبلنا؛(1) آن ها که در راه ما (با خلوص نیت) جهاد کنند، قطعاً به راه‌های خود، هدایت شان خواهیم کرد» مشمول عنایت ویژه حق مطلق، قرار می‌گیرد . در مسیر دستیابی به معرفت و شناخت خداوند که حق مطلق است، هدایت می‌شود.
چنین علم و آگاهی نه تنها در ذات خویش نور هدایت و ایمان را به همراه دارد، بلکه به تعبیر پیامبر اکرم(ص) این گونه معرفت، حقیقت و ماهیتی جز نور روشن‌گر و ایمان امنیت‌آفرین ندارد. نور معرفت و آفتاب ایمان وقتی درون دل را روشن ساخت و انسان را به حقیقت هستی و هستی آفرین آشنا نمود و توانست خود را بشناسد و از آن چه انجام داده و می‌بایست انجام می‌داد و یا می‌توانست انجام بدهد، با خبر شد، تحوّل درونی و انقلاب فکری و عقیدتی در او پدید می‌آید که اصطلاحاً به آن توبه می‌گویند.
بنابراین، توبه اولین مرحله از مراحل سیر به سوی خدا و تقرّب و نزدیکی به او است. بدون توبه حقیقی ایمان در قلب استقرار پیدا نمی‌کند. حقیقت توبه، پشیمانی و ندامت از خطاها و گناهان و سستی‌های گذشته است. علامت پشیمانی آه و حسرت و سوز و ناله‌ای است که فضای جان و روح توبه کننده را احاطه نموده باشد، به گونه‌ای که گناهانش تلخ‌ترین خاطره ذهنی او و ضجرآورترین موضوعی است که هر گاه به یاد آن می‌افتد، روحش آزرده می‌گردد. بنابراین، منظور از توبه صرف گفتن ذکر «استغفر الله» نیست. تا وقتی که شیرینی و حلاوت گناه در خاطر او است «استغفر الله» گفتن، به استهزا گرفتن خدا(2) و ذکر او است.
کسی که حقیقتاً از گناه پشیمان باشد، عزمی راسخ بر ترک گناه دارد. بنابراین، بعد از توبه، نخستین گام و اولین شرط برای حرکت و سیر به سوی خدا ترک گناه است.
دومین مرحله، انجام واجبات و اطاعت از اوامر الهی است، پیامبر فرمود: «اصلُ الدین الوَرَع و رأسه الطاعه؛ ریشه و اساس دین و دینداری ورع و اجتناب از گناهان، و ساقه و سر آن اطاعت از خداست».
چگونه می‌توان تصور نمود چنین فردی در نماز سستی داشته باشد؟ عاشق از معشوق دل نمی‌کند. مجنون از لیلی روی بر نمی‌تابد.
سومین مرحله، معرفت و شناخت چهارده معصوم و توسل و ارتباط با آنان؛ زیرا ائمه سبیل اللّه یعنی راه خدا و باب الله به معنای در ورود به مقام الوهیت و تقرب به ذات خدا هستند. بابی که قرآن دستور می‌دهد اگر می‌خواهید در خانه‌های رحمت و فضل الهی به روی شما باز شود، باید از آن در‌ها عبور کنید: «آتوا البیوت من أبوابها». (3)
امام باقر(ع) در تفسیر و بیان مصداق آیه «آتوا البیوت من أبوابها» می‌فرماید: «امامان از آل محمّد سبیل الله هستند». (4)
امیرالمؤمنین (ع) در مقام تبیین آیه مذکور فرمود:«ما اهل البیت خانه‌هایی هستیم که خداوند دستور داده از راه در‌های آن وارد شوید. ما اهل البیت، خانه‌های خدا هستیم و هم در‌های خانه خدا». (5)
بنابراین، هر کس می‌خواهد خدا را بشناسد و به خدا تقرّب جوید و به کمال نهایی عبودیت و انسانیت نایل گردد، باید با احادیث و معارف بلند ائمه آشنا شود و با آن زندگی نماید. برنامه دنیا و آخرت خویش را بر اساس آن تنظیم کند . بداند بدون شناخت و ارتباط و اطاعت از امامان(ع) نیل به قرب الهی میسر نیست.
«من أراد اللّه بدء بکم و من وحّده قبل عنکم و من قصده توجّه بکم؛(6) هر که خدا را طلب می‌کند و تقرّب و نزدیکی به او را جستجو می‌نماید، باید از شما اهل البیت آغاز کند و با شما باشد. هر کس توحید خالص طلب می‌کند و وحدانیت خدا را می‌جوید، ولایت و اطاعت شما را می‌پذیرد». هر که قبله مقصودش خداست، به سوی شما می‌آید.
عمل صالح، بعد از معرفت و شناخت و مشخص گشتن هدف و ایمان به آن، (صراط مستقیم) به سوی هدف است. ایمان بدون عمل صالح معنا ندارد.
امام صادق (ع)فرمود:«الإیمان لا یکون إلاّ بعمل؛(7) ایمان چیزی جز عمل نیست».
در حدیث دیگری که از حضرت نقل شده آمده :« ایمان آن است که طاعت خدا شود و گناهی محقق نگردد». (8) از امیرالمؤمنین (ع)سؤال شد: آیا هر کس گواهی دهد به وحدانیت خدا و نبوّت محمّد بن عبداللّه(ص) مؤمن است؟ فرمود: «پس واجبات خدا چه می‌شود؟». (9)
فردی به امام باقر(ع) عرض کرد: در زمان ما گروهی هستند که می‌گویند: هر کس به شهادتین اقرار کند، مؤمن است، فرمود: «اگر چنین بود، پس چرا برای اجرای حدود، تازیانه می‌خورند، یا اگر سرقت کنند، دست شان قطع می‌شود. آیا دست مؤمن را قطع می‌کنند؟ آیا بر مؤمن، حد اجرا می‌کنند؟ در حالی که خدا مخلوقی گرامی‌تر از مؤمن نیافریده، زیرا فرشتگان خدمتگذار مؤمنان هستند و مؤمنان در جوار رحمت خدایند و بهشت برای مؤمنان است. سپس فرمود : پس چرا کسی که واجبات را انکار کند، کافر است؟». (10)
براي تقويت ايمان، عمل به سفارش‏هاي زير را توصيه مي‏كنيم:
1- از غذاي حرام پرهيز كنيد،
2- با دوستاني معاشرت كنيد كه شما را به ياد خدا مي‏اندازند.
3- گناهان را ترك نماييد و براي تحقق اين امر سعي كنيد حتي به گناه فكر نكنيد و افكار خود را كنترل كنيد.
4- نمازها را در اول وقت بخوانيد،
5- تا آن جا كه مي‏توانيد نمازهاي مستحبي مخصوصا نماز شب را ترك نكنيد،
6- حتما در مجالس مذهبي و مساجد شركت فعال داشته باشيد زيرا حضور در چنين مكان‏هايي موجب حفظ ايمان انسان مي‏گردد.
7- در تمام مراحل زندگي و حالات خويش استمداد از خداوند و توسل به اولياءالله را فراموش نكنيد . ان‏شاءاللّه‏ كه به مرور زمان دل شما نوراني و ايمانتان محكم خواهد شد و مورد رحمت و محبت خاص خداوند قرار خواهيد گرفت.
این مرکز پاسخگویی تعبیر خواب ندارد .
پی‌نوشت‌ها:
1. عنکبوت (29) آیه 69.
2. کلینی، اصول کافی، ج 2 ص 504.
3. بقره (2) آیه 189.
4. سید هاشم بحرانی، البرهان، ج 1 ص 190.
5. همان.
6. شیخ عباس قمی، مفاتیح الجنان، زیارت جامعه کبیره.
7. اصول کافی، ج 3 ص 55.
8 ، 10. همان.