با سلام
سوالي درباره نماز داشتم
مي گويند نماز صحبت خداست. مگر نه اينكه حتي ما با بهترين دوست و معشوقه بعد از مدتي صحبت تكراري خسته مي شويم. پس چه طور ازنماز خسته نشويم؟؟؟
هر روز 17 ركعت حمدوسوره تكراري ركوع و سجود تكراري قنوت و تشهد تكراري
اين چه صحبتي است؟
باتشكر
پاسخ:
@@با سلام و تشکر به خاطر ارتباط تان با اين مرکز.
اولا درست است که نماز و عبادت هایی مانند روزه، حج و غیره با کیفیت مخصوص واجب شدهاند، به گونهای که لازم است همیشه و در همه جا، به همان کیفیّت انجام گیرد، ولی این نمیشود که انسان، گرفتار تکراری شود که عمل را از تأثیر بیندازد، زیرا برخی اعمال هستند که جز با تکرار منظم و یکسان بر انسان تأثیر نمیگذارند، برای مثال برخی ورزشها و نرمشهای مخصوص هستند که انجام آنها در هر روز برای بدن مفید است . تأثیر آن هم تنها در صورتی است که هر روز تکرار شوند.
تکرار ، همه جا بد و مضرّ و مانع از کمال و ترقی نیست. هر روز که از خواب بر میخیزید، دست و صورت خود را میشویید . به پدر و مادر خود بارها سلام میکنید و... زندگیاشان دارای تکرار است، ولی تنها برخی تکرارها خسته کننده و نامطلوب هستند; وانگهی در نماز ، فضایی وجود دارد که میتوانید در آن فضای مشخصی از جملههای نو و جدید استفاده کنید; آن فضا، فضای قنوت است . خداوند دریچه قنوت را در نماز به روی ما گشوده است که هر چه دوست داریم، با خداوند متعال درد دل کنیم . انواع دعاها و مناجاتها را در آن بخوانیم.
انسان، برای رشد و کمال جسم خود، همواره به عوامل مختلفی، مانند: آب، غذا، هوا و... نیازمند است; به گونهای که اگر هر یک از این عوامل نباشد، ضعف، پژمردگی و در نهایت، نابودی جسم را در پی دارد; رشد و کمال در بُعد روحی و معنوی نیز به مراتب بیشتر از رشد جسمی به عواملی متناسب خود نیازمند میباشد; همان گونه که کسی خوردن آب و غذا و یا نفس کشیدن را تکراری نمیداند، بلکه استفاده همیشگی از آنها را سبب زنده ماندن جسم میداند، تکرار نماز را نیز که به انسان حیات معنوی و نشاط و کمال روحی میدهد، تکراری و عادت نمیپندارد; از این رو، انسان، همیشه، به عبادت و نماز نیاز دارد تا مرحله به مرحله تکامل یابد . اگر این کار ادامه نیابد، انسان سقوط میکند.
ثانیا می توان با به کار بستن اموری کاری کرد تا عبادات جنبه عادت پیدا نکند و علاقه انسان به معنویات استمرار داشته باشد. حتی افزون گردد و از خواندن نماز خسته نشود.
براي لذت بردن از نماز و انس با آن راهکارهاي زير را دقيق عمل کنيد:
1. باور کردن اهميت نماز:
بايد مطالعه مستمري را درباره اهميت نماز پيش بگيريد . کتابهاي مختلفي را که در اين باره نگاشته شده پيوسته مطالعه کنيد تا با تکرار مطالعه به اهميت نماز برسيد و از اعتقاد صرف به باور و ايمان دست يابيد. کتب زير سفارش ميشود:
الف. «اسرار الصلوة» اثر ميرزا جواد ملکي تبريزي.
ب. «پرواز در ملکوت يا اسرار الصلوة»، اثر امام خميني. البته اگر شروع مطالعات با کتابهاي آقاي محسن قرائتي در باب نماز باشد بهتر است.
2. باور کردن عتاب تارک نماز:
وعيد و عذابهاي الهي درباره تارک نماز هميشه بايد مدّ نظر باشد تا انسان به خود بباوراند که چنين عذابهايي واقعا وجود دارد . کتابهايي مثل «گناهان کبيره» اثر شهيد دستغيب در اين باره مفيد است.
3. تفکر در مرگ روزي نيم ساعت، در زود گذشتن دوران زندگي خود، خاطرات تلخ و شيرين ، انتهاي عمر ، ورود به عالم قبر و قيامت ، رسيدن عذابهاي الهي ، سرافکندگي و روسياهي و... اين فکر بايد در مکاني خلوت باشد تا دل شما متأثر گردد . تا تحريک براي نماز و هر توشه اخروي گرديد. اگر اين تفکر اثر خود را بخشيد ،هفتهاي نيم ساعت کفايت ميکند.
4. گزيدن دوستانِ نماز دوست و گريز از دشمنان بينماز به ظاهر دوست:
اثر همنشين بر کسي پوشيده نيست.
5. پرهيز از گناه:
گناه دل انسان را سياه ميکند . او را نسبت به اعمال عبادي کم رغبت و گاهي بي رغبت ميکند.
6. انس با محيطهاي معنوي:
مساجد و محافل نشاط بخش معنوي، دل را به سمت عبادت و نماز ميکشاند. حتي شنيدن دعاي ندبه و کميل به وسيله صدا و سيما مفيد و روح بخش هستند.
7. استقامت و پافشاري عملي بر نماز در همه محيط ها:
نماز را به هيچ قيمتي ترک نکنيد. هر چند در محيط و موقعيتي قرار گيريد که ديگران شما را سرزنش کنند.
8. پرهيز از نمازهاي طولاني تحميلي:
نماز واجب را خلاصه بخوانيد. فقط هر وقت قلب شما به طولاني کردن نماز اقبال و تمايل نشان داد ،به همان اندازه نماز را طولاني کنيد.
9. انجام مستحبات نشاطآور:
در بين مستحبات، چه نماز، چه ذکر و چه دعا آن را که بيش از همه به شما حال خوش و لذّت روحي ميبخشد، انتخاب کرده و بيش تر انجام دهيد.
10. دعا و توسل:
رغبت به نماز را هم با دعا و توسل به ائمه معصومين(ع) از خداوند بخواهيد.
11. عزم جزم:
تصميم جدي بگيريد که هيچ گاه نماز را ترک نکنيد . اگر به خاطر عذر شرعي مثل فراموشي ترک شد، حتما قضاي آن را به جا آوريد.
12. مطالعه احوال علما:
شرح حال بزرگان را دانستن و مطالعه کردن بسيار مفيد است.
براي آگاهي بيش تر ر.ک:
گلشن ابرار، جمعي از پژوهشگران حوزه علميه قم-
مفاخر اسلام، آقاي علي دواني
Archivarius 3000 on the Web © 2004 - 2008.






