من معتقدم که هر کس در حقم بدی کند و من توان مقابله با او را نداشته باشم خداوند خودش جزای او را میدهد. ولی هر چه میگذرد شاهد ترقی این افراد در امورشان هستم. چگونه میتوانم ایمانم را قوی نگه دارم؟لطفا کمکم کنید چون واقعا فکرم را مشغول کرده و صبر تا به حال جوابی به من نداده. با تشکر
با سلام و تشکر به خاطر ارتباط تان با اين مرکز.
اگر انسان از مسير حق و عدالت خارج شود، ظالم و در واقع گنهکار است و به سزای عمل خود می رسد. بر این اساس اعتقاد شما به مجازات کسی که به دیگران بدی نماید، امری مسلم است . قرآن می فرماید :
" إِنَّمَا السَّبِيلُ عَلىَ الَّذِينَ يَظْلِمُونَ النَّاسَ وَ يَبْغُونَ فىِ الْأَرْضِ بِغَيرِْ الْحَقِّ أُوْلَئكَ لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيم" (1)
ايراد و محكوميت فقط متوجه كسانى است كه به مردم ستم روا مىدارند . به ناحق در زمين سركشى مىكنند، اينانند كه براى آنان عذابى دردناك خواهد بود.
اما اینکه نوشته اید : هر چه مي گذرد ، شاهد ترقي اين افراد در امورشان هستم،
نخست : بايد توجه داشت كه مرادتان از ترقی و پیشرفت این افراد چیست ؟
اگر پيشرفت پيشرفت در امور دنیایی است : باید بگوییم پيشرفت در امور دنیایی را نمى توان به معناى تمام، ترقى و پيشرفت دانست. زيرا ترقى انسان را بايد در همه ابعاد و در سطح همه نيازهاى آن جستجو كرد. يكى از مهم ترين بعدهاى انسان، بعد معنوى و روحى و اخلاقى است، كه متأسفانه دراین افراد به فراموش سپرده شده است.
آری ممکن است این افراد در امور مادى و دنیایی تلاش كرده و در اين راه پيشرفت و ترقی پیدا نموده باشند. اما بايد به این نکته توجه داشت كه اين پيشرفت، گرچه باعث رفاه بيش تر در زندگى مادى است. اما او را از معنویت و ارزش های اخلاقی دور نموده است . ضرر و آسیب این پیشرفت به مراتب بيش تر و سهمگين تر است . اگر به واقع مطلب نگاه شود، نه تنها این فرد ترقی نکرده بلکه ضرر نیز کرده است. اگر چه خود گمان می کند ترقی کرده است.
دوم : گمان نکنید در این بین ضرر کرده بلکه شما نیز رشد ترقی داشته اید. يكى از خصلت هاى ارزشمند انسانى اين است كه اگر كسى به انسان بدى كرد، او در مقابل خوبى نمايد گذشت . ايثار داشته باشد . اين گونه عملكرد نسبت به ديگران نه تنها موجب كمال انسان است، بلكه موجب جذب ديگران و از بين رفتن كينه توزي ها و دشمني ها مى گردد. خداوند ميفرمايد: «ادفع بالتي هي احسن السيئة نحن اعلم بما يصفون؛
بدي را از راهي كه بهتر است، دفع كن (و پاسخ بدي را به نيكي ده) ما به آنچه آنها توصيف ميكنند، آگاهتريم.»، (2)
در جای دیگر می فرماید : خُذِ الْعَفْوَ وَ امُرْ بِالْعُرفِ وَ اَعْرِضْ عَنِ الجاهِلينَ (3)
(به هر حال) با آن ها مدارا كن و عذرشان را بپذير و به نيكي دعوت نما و از جاهلان روي بگردان (و با آنان ستيزه مكن).
سوم : خداوند متعال، بر اساس سنّت خود، بندگانش را بلافاصله بعد از گناه مجازات نميكند، بلكه آنان را پس از ارتكاب گناه مهلت ميدهد . در آيات قرآن، دلايل مختلفي براي آن بيان شده که از جمله آن ها استدراج است. قرآن می فرماید :
"وَالَّذِينَ كَذَّبُواْ بِايَـاَتِنَا سَنَسْتَدْرِجُهُم مِّنْ حَيْثُ لاَ يَعْلَمُون وَأُمْلِي لَهُمْ إِنَّ كَيْدِي مَتِينٌ (4) ؛
آنها كه آيات ما را تكذيب كردند، تدريجاً از آن راه كه نميدانند، گرفتار مجازاتشان خواهيم كرد . به آنها مهلت ميدهيم تا مجازاتشان دردناكتر شود، زيرا طرح و نقشه من قوي و حساب شده است."
استدراج، به اين معنا است كه خداوند گناهكاران و طغيانگران جسور و بي باك ـ به خصوص كفّار ـ را طبق سنت خود، فوراً گرفتار مجازات نميكند، بلكه درهاي نعمتها را به روي آنان ميگشايد، به طوري كه، هر چه بيشتر در مسير طغيان گام برميدارند، نعمت خود را بيشتر ميكند.(5)
بر این اساس مجازات ظالمان ، گاهی به صورت استدراجی است . استدراج نوعي مجازات مخصوصي است كه ظاهرش رفاه و امنيّت است، ولي در واقع عذاب الهي است. اين گونه مجازات نه تنها از عذاب آخرت نميكاهد، بلكه عذاب اخروي را زياد ميكند.بر این اساس ترقی در امور دنیایی برای افرادی که در حق دیگران ظلم می کنند ، عذاب برای آن ها است.
پی نوشت ها:
1. شوري (42) آيه 42.
2. مؤمنون (23) آيه 96.
3. اعراف (7) آیه 199.
4. همان ،آیات 182ـ183.
5. تفسير نمونه، آيت اللّه مكارم شيرازي،ج7، ص 31-33 .
