رفتن به حوزه

پاسخ:
پرسشگر گرامي با سلام و سپاس از ارتباطتان با اين مركز
علاقه اى كه به فراگيري تحصيل در حوزه هاى ديني داريد، قابل تحسين و تقدير است ، اما تنها علاقه کافي نيست . نياز به همت و پشتکار و فراهم آوردن شرايط ديگر نيز هست . براى ورود به هر كارى و موفقيت در آن ابتدا علاقه و سپس به پشتكار نياز است . حتى يادگيرى ابتدايى ترين حرفه و شغل بدون علاقه و جديت غير ممكن مي‌نمايد.
هدف و مقصد در هر كاري، چگونگي برخورد با مقدمات و خود كار را مي سازد. کسي که قصد ورود به حوزه را دارد، نخست بايد بينديشد که:
براي چه هدفي و با چه انگيزه‌اي مي‌خواهد به حوزه وارد شود؟ چرا به جاي حوزه به دانشگاه يا بازار کار نمي‌رود؟ به شغل و حرفه‌اي نمي‌پردازد؟
دوم: از موضوعاتي که در حوزه علميه مورد بحث و مطالعات علمي و عملي قرار مي‌گيرد، آگاهي داشته باشد.
سوم: بداند به کجا مي‌خواهد برسد؟ مقصد کجاست؟ چه آثار و فوايدي از انتخابش نصيبش مي‌شود؟ توقع و انتظارش از حوزه چيست؟ حوزه چه مزايايي دارد؟
چهارم: از مشکلات و موانع انتخاب خود آگاهي داشته باشد( مشکلات و تنگناهاي اقتصادي، اجتماعي، محدوديت‌هاي معاشرتي و رفتاري ) با توجه با آن موانع و مشکلات راه خود را آگاهانه انتخاب کند .
کسي که از همه اين مسائل آگاهي لازم و کافي داشته باشد، مي‌تواند تصميم بگيرد . براي رسيدن به هدف والايي که انتخاب کرده، آستين بالا زند و اقدام کند.
بايد ابتدا هدف اصلي خود از تحصيل در حوزه علميه را مشخص نماييد. احتمالا انگيزه و محرك شما براي ورود به حوزه يك يا چند از موارد زير است:
1) جست وجوي كمالات نفساني و معنوي.
هر چند حوزه علميه محيط مساعدتري براي كسب فضايل روحاني است، ولي چنان نيست كه در محيط دانشگاهي نتوان بدان رسيد. رسيدن به آن ها بيش از هر چيز به عزم و همت و اراده جدي شما و عنايات حق تعالي بستگي دارد، نه به محيط. بنابراين اگر قصد شما از ادامه تحصيل در حوزه به جهت جست وجوي كمالات نفساني و معنوي است. براي ادامه تحصيل خود به اين نکته توجه کنيد که مقصود شما در دانشگاه نيز يافتني است.
2) افزايش اطلاعات ديني و تحصيل علوم ديني :
نيل به اين هدف نيز با برنامه‏ريزي مطالعاتي منظم در كنار دروس دانشگاهي ميسر است. حتي در كنار آن ها مي‏توان از نوار يا دوستان روحاني براي گرفتن برخي از دروس ابتدايي حوزوي استفاده نمود . پس از اتمام تحصيلات دانشگاهي نيز مي‏توان در كنار فعاليت‏هاي شغلي اين گونه مطالعات و دروس جانبي را استمرار بخشيد.
3) تخصص يابي در علوم مختلف ديني و خدمت در مسير اعتلاي دانش و فرهنگ ديني جامعه.
دوست عزيز؛
امكان رفتن به حوزه علميه براي همه هست، ولي موفقيت در آن به فراهم بودن شرايطي نياز دارد كه در ذيل به برخي اشاره مي‌شود. پس اگر آن شرايط در شما وجود دارد، برويد اما اگر وجود ندارد، بيش تر فكر كنيد و با آگاهان مشورت نماييد.
شرايط لازم:
1ـ اراده قوي و آمادگي براي پذيرش سختي‌ها و مسئوليت‌هاي مهم،
2ـ ايمان قوي و پايبندي به تعاليم و دستورهاي دين،
3ـ حافظه و استعداد قوي،
4ـ قدرت نطق و بيان مطلوب،
5ـ موافقت خانواده (پدر و مادر)،
البته خودتان عدم رضايت والدين را ذکر کرده ايد ، خوب اين يکي از موانع است و رفع اين مانع از شرايط ورود به حوزه است. بايد ديد علت مخالفت چيست؟
اگر خيرخواهانه و در عين حال عقلي و منطقي است، بايد پذيرفت و تسليم امر والدين شد. اگر صرفا خيرخواهانه و عاطفي است. اما عقلاني و منطقي نيست، بايد به صورت مستقيم يا غير مستقيم رضايت يا عدم مخالفت ايشان را جلب نمود. اگر خودتان نمي‌تواند رضايت والدين را جلب کنيد، از افراد ديگر استفاده کنيد. از قدرت نفوذ و بيان ساير اعضاي خانواده يا اقوام و خويشان مثل عمو و دايي يا دوستان پدر و يا امام جماعت يا روحاني محل.
به هر حال در زندگي هر انساني افرادي هستند که اشخاص براي آنان احترام خاص قائل هستند و حرف آنان را مي‌پذيرند، مي‌توانيد از آنان استفاده کنيد، بايد با مقدماتي حرف را شروع کنند که والدين متوجه نشود که با سفارش شما بوده است.
حال اگر نتوانستي والدين را راضي کني و رفتن به حوزه موجب آزار ايشان مي گردد، بهتر است از آن دست برداري.
در ضمن حقوق يا شهريه‌اي كه در حوزه داده مي‌شود، خيلي ناچيز است و زندگي و معيشت را تأمين نمي‌كند، ‌از اين رو بسياري از حوزويان با زهد و قناعت زندگي مي‌كنند. مگر كساني كه مسئوليت‌هايي دارند. بنابر اين اگر تصميم گرفتيد وارد حوزه شويد، بايد خودت را مثل اكثر طلبه ها آماده كنيد با قناعت زندگي كنيد و با كم بسازيد، يا از لحاظ مادي وضع شما خوب باشد و از جاي ديگري تأمين و پشتيباني شويد.