يكي از دوستان من پسري است كه مرتب از علاقه خود نسبت به من مي گويد ولي شرايط اومدن به خواستگاري و ازدواج و ندارد و در ضمن شهوت جواني زيادي دارد و از من مي خواهد كه با او نزديكي كنم ولي من به دليل داشتن اعتقادات مذهبي زياد ، زير بار نمي روم و او مي گويد اگر تو خيابون به گناه با دختر هاي ديگه افتادم تقصير تو است حالا شما بگوييد تكليف من چيست؟
با سلام و تشکر به خاطر ارتباط تان با اين مرکز.
اگر اين پسر را براي همسري خود مناسب مي دانيد و با او تناسب داريد، مي توانيد به او که شرائط ازدواج را ندارد، ولي ترس از افتادن در گناه را دارد ، پيشنهاد کنيد به خواستگاري شما بيايد . با توافق خانواده با هم محرم شويد. اما مراسم ازدواج را به زماني که شرائط فراهم مي شود ،موکول نماييد. اگر چنين نيست، يعني او را براي همسري خود مناسب نمي دانيد ، هرگز اجازه گناه و لذت بردن را به او ندهيد . به حرف هاي او اعتنا نکنيد. به گناه افتادن ايشان ربطي به شما ندارد و تکليفي نداريد.
دوستي دختران با پسران جايز نمي باشد(مخصوصا اگر صحبت ها به اين مسايل ختم شود). هرچه زودتر ارتباط خود را با ايشان قطع کنيد.حتي ارتباط تلفني تان نيز حرام است.
