این چه خداییه که ما پرستش میکنیم تمام خواسته های ما باید در حد و مرزها قانون و قاعده ها باشه تازه همیشه هم باید بخوایم که سلاحمونو به ما بده اگه نداد هم دلایل داره اصلا چرا ما برای خدا مهم باشیم چون مخلوقشیم پس چه فرقی بین من و کسییه که از یه سنگ انتظار کمک داره در مورد بقیه عبادت ها هم همین طورایا واقعا اوجی در دین وجود داره چند نفر و چه کسایی ایا این نیست که این افراد خاص بودن و بقیه
با سلام و تشكر از تماستان با اين مركز ؛
سوالات متعدد و درد دل گونه اي را مطرح نموديد ؛ در هر حال پاسخ اين سوالات را در ضمن چند نكته بيان مي كنيم :
1- درخواست هاي ما از خداوند امري كاملا اختياري و در حدود آزادي ها و اختيارات هر انساني است. معنا ندارد كه بگوييم ما بايد تنها در اين محدوده معين درخواست داشته باشيم ؛ اما وقتي هدف از درخواست، رسيدن به نتيجه باشد ، عقل حكم مي كند كه انسان درخواست ها را در حيطه اي معين و مشخص ارائه نمايد . از حدود عقلاني و منطقي درخواست ها خارج نگردد .
مي توانيد از يك استاد عربي بخواهيد كه قانون نسبيت انيشتين را تمام و كمال براي شما توضيح دهد ، اما به طور معمول اين درخواست به نتيجه اي نمي رسد و البته معقول و منطقي هم خوانده نمي شود ؛ به همين نسبت ممكن است از خداوند بخواهيد كه شما را به دو قرن قبل منتقل كند ، يا عقل و هوش و استعداد يا ايمان قلبي را از شما بگيرد ؛ همه درخواست ها ازاد و مقدور است ، اما تحقق يا ناممكن است و يا به دليل موانع مختلف محقق نخواهد شد .
در نتيجه درخواست از خداوند يا هر فرد ديگري به حكم عقل تنها در مورد امور ممكن ، معقول ، ممدوح و پسنديده درست و قابل قبول است و اميد دست يابي به نتيجه در آن مي رود .
2- در مورد درخواست اموري كه صلاح انسان در آن است هم نياز به توضيح مجددي وجود ندارد ، زيرا چيزي كه به صلاح انسان نباشد ، يعني براي انسان ضرر و فساد و پيامدهاي منفي در پي دارد ، درخواست چنين امري نامعقول و غيرمنطقي است، زيرا اين مورد هرچند به خودي خود امري مطلوب و خوب شناخته شود ، اما به نسبت به ما - كه داشتن اين نعمت براي ما فساد آور است - امري ناپسند و نامطلوب است . درخواست چنين چيزي اگر به نتيجه نرسد موجب شكر و امتنان خواهد بود .
اين كه خداوند در ندادن اين خواسته ها به ما دليلي دارد، ادعايي صحيح است . اين دليل هم چيزي نيست جز مهرباني و لطف خداوند در حق بندگان( كه برخي خواسته هاي قلبي ما را نمي پذيرد تا گرفتار اندوه و تاسف ابدي از نعمت هاي اخروي نگرديم و در قيامت خود را به خاطر چنين درخواست هاي زيان باري هزاران بار ملامت نكنيم )نیست .
به علاوه خداوند اين لطف را همانند همه نعمت ها و مهرباني هاي ديگرش در حق ما روا مي دارد نه به خاطر اين كه ما مخلوق اوييم ، بلكه چون او خداست و اقتضاي خدايي او اظهار لطف در حق همه موجودات است .
3- اما در مورد فرق ما و بت پرستان هرچند مطلب كاملا روشن است اما در عين حال توضيح مي دهيم كه طبيعتا درخواست ما از خداوند لااقل در نتيجه با درخواست بت پرستان تفاوت ريشه اي دارد ، زيرا ما در بسياري از درخواست ها يمان به مطلوب و مقصود مي رسيم ، اما آن ها خير . اگر در موردي به خواسته خود برسند ، اين امر ناشي از لطف و كمك آن سنگ يا بت نيست ، بلكه از مجاري طبيعي و عادي آن نتيجه حاصل شده است .
اما همه خدا پرستان هريك نمونه هاي متعددي از عنايت ها و تفضلات خداوند در حق خودشان را سراغ دارند كه اين پيامدها و نتايج از راه هاي عادي و طبيعي غير قابل توجيه است . ممكن نيست كه حصول اين نتايج آن هم با اين گستردگي به اتفاق يا شانس و يا روال طبعيي عالم نسبت داده شود ، بلكه فرد يقين مي كند كه حل اين مشكل يا شفاي اين بيماري و يا اداي اين دين ناشي از پاسخ خداوند يا اوليائ او در برابر درخواست ها و دعاهايش بوده است .
البته ممكن است ادعا شود كه بت پرستان هم چنين تصوري دارند و آن ها هم از خدايان خود شفا مي گيرند و... ؛ اما واقعيت و نتايج تجربي نشان مي دهد كه اگر مقوله طبيعي تلقين و اتفاق را از اين امور جدا كنيم و به شكل آماري به مساله اي مانند شفا در معابد و بر اثر دعا و درخواست از نمادهاي ديني نگاه كنيم، خواهيم ديد كه اين امر در مقابل معابد بت پرستان حتي در معابد اديان آسماني مانند مسيحيت و يهوديت كه دچار انحراف هستند با مكان هاي عبادي مسلمانان مانند حرم امامان و... قابل مقايسه نيست .
بخش پاياني سوال تان هم ناقص ارسال شد و هم مفهوم نبود " واقعا اوجي در دين وجود داره چند نفر و چه کسايي. اين نيست که اين افراد خاص بودن"؛ در صورت امكان دوباره ارسال نماييد .
