رحم معناي عرفي دارد كه «خويشاوندان پدري و مادري» است، هر چند با واسطه باشد. به خويشان از طريق اولاد نيز «رحم» می¬گويند. بنابراين پدر ، مادر، پدر و مادر بزرگ ها ، برادر ها و خواهرها و اولاد آنان و نوه ها و دايي و عمه و خاله و عموها و فرزندان و نوه ها همه رحم محسوب مي شوند. امام صادق علیه السلام فرمود: "صله رحم پيوند با تمام خويشاوندان است؛ محرم باشند يا نامحرم، با واسطه باشند يا بي واسطه".
صله رحم يعني ارتباط دوستي با خويشان ، گرچه با سلام و احوالپرسي و تلفن زدن يا نامه نوشتن. امام صادق علیه السلام فرمود: "صله رحم و نيكي به برادران ايماني، حساب روز قيامت را آسان مي كند و انسان را از گناه باز مي دارد. پس با نزديكان خود صله كنيد و به برادران خود نيكي نماييد، هر چند به سلام كردن باشد".
صله رحم مراتبي دارد: رسيدگي به خويشان، رفت و آمد، كمك مالي يا حفظ آبروي آن ها و گاه به صورت برطرف کردن ضرر.
قطع رحم نيز داراي مراتبي است. پس هر عملي كه صلة رحم بر آن صادق باشد ، به طوري كه اگر به جا نياورد، مي گويند قطع رحم كرده، آن عمل شرعاً واجب است، مثلا اگر ثروتمندي ، خويشاوند فقيري دارد كه نیازمند مخارج ضروري زندگي است ، دادن مال به اندازه اي كه رفع ضرورت كند و نیازش بر آورده شود، صله رحم است و ندادن آن قطع رحم.
صله و قطع رحم در مورد خويشان غير مسلمان نيز جاري است. شخصي به حضرت صادق علیه السلام عرض كرد: بستگان من ، دینی غير دين من دارند. آيا براي ايشان حقّي بر من هست؟ حضرت فرمود: "بلي، حقّ رحم به هيچ وجه ساقط نمي شود . اگر بستگانت بر دين تو بودند، دو حق بر تو داشتند: يكي حقّ رحم و ديگري حق هم ديني".

با توجه به عدم امکان پاسخگویی در بخش نظرات لطفا سوالات خود را در سامانه «ارسال پرسش» یا بخش «پاسخگویی آنلاین» مطرح نمائید

CAPTCHA
سوال امنیتی
لطفا پاسخ سوال را بنویسید.