پاسخ ارائه شده در پاسخ به سوال یک پرسشگر با مشخصات خاص می باشد لذا در صورتی که سوالی دارید از طریق درگاه های پاسخگویی پیگیری فرمائید.
برای تقویت اراده برای مواجهه با گناه چكار كنم؟
عامل اصلی بدبختی آدمی گناه است و اگر انسان بخواهد از گناه دوری كند و از این سمّ مهلك نجات یابد، رعایت نكات زیر ضروری است: 1- ...

من توبه نصوح از ته دل كردم اما اراده ندارم، برای تقویت اراده برای مواجهه با گناه چكار كنم؟

برادر گرامی!عامل اصلی بدبختی آدمی گناه است و اگر انسان بخواهد از گناه دوری كند و از این سمّ مهلك نجات یابد، رعایت نكات زیر ضروری است:

1- تصمیم جدی و قاطع بر گناه نكردن؛ تا انسان عزم راسخ بر ترك گناه نداشته باشد، چندان توفیقی در عدم ارتكاب گناه به دست نمی آورد.

2- توجه كامل به این كه خداوند در همه حالات آگاه و ناظر بر اعمال ما است و حتی بر خطورات قلبی ما (در دل می گذرد) احاطه دارد و از آن ها هم با خبر است. اگر انسان چنین یقینی داشته باشد، خجالت می كشد گناه كند و از دستورهای خالقش سرپیچی نماید. برای این كه انسان به چنین توجهی موفق شود، همیشه به یاد خدا بودن بسیار سودمند است. این كه گفته می شود انسان باید همیشه به یاد خدا باشد، بدین خاطر است كه با یاد خدا انسان از مهلكات دور می شود و به عوامل سعادت نزدیك می گردد. علی علیه السلام فرمود: «خدا را در همه جا یاد كنید، زیرا در همه جا با شما است». (1) حضرت در حدیث دیگر فرمود: «ذكر دو گونه است: یاد خدا به هنگام مصیبت و بهتر از آن یاد خدا در رویارویی با حرام است كه این یاد خدا مانع از ارتكاب حرام می شود».(2) قرآن فرمود: «آیا (او كه اهل گناه و شرك است) ندانست كه خدا می بیند».(3)

3- تفكر در عواقب زیان بار گناه: اگر انسان توجه كامل داشته باشد كه معصیت افزون بر آثار سوء دنیوی، چه عذاب های غیر قابل تحمل اُخروی به دنبال دارد، مطمئناً از گناه دوری می جوید.

قرآن می فرماید: « هر كس به خدای خود با حالت گناه وارد شود، جزای او جهنمی است كه در آن جا نه می میرد و نه زنده می ماند».(4) در آیة دیگر فرمود: «(در روز قیامت) گناهكار دوست دارد كه فرزندان، زن، برادر، همة خویشان و همة اهل زمین را فدا می كرد تا از عذاب نجات می یافت، (ولی) چنین نیست، (بلكه) آن آتش شعله كش است و ...».(5) در جای دیگر فرمود: «در روز قیامت كافر گوید: ای كاش خاك بودم».(6)

4- مقایسه بین بهشت و جهنم. اگر انسان یك مطالعه اجمالی در آیات و روایات اهل بیت (ع) در مورد نعمت های بهشتی و عذاب های جهنمی داشته باشد، مطمئناً به بهشت شوق پیدا می كند و از جهنم می ترسد در نتیجه مرتكب گناه نمی شود. در این زمینه مطالعه جلد شش كتاب پیام قرآن اثر آیت الله مكارم شیرازی بسیار مفید است. قرآن در مقایسه بین ثواب و عذاب اخروی می فرماید: «وصف بهشتی كه به پرهیزكاران وعده داده شده (چنین است) كه در آن، جوی هایی از آب گوارا، و جوی هایی از شیری كه مزه اش تغییر ناپذیر است، و جوی هایی از شراب لذت بخش برای آشامندگان، و جوی هایی از عسل پاكیزه (وجود دارد) و برای شان در آن جا همه گونه میوه هست، نیز آمرزشی از جانب پروردگارشان. (آیا چنین كسی) همانند كسی است كه جاودانه در آتش است و به آنان آبی جوشان نوشانده می شود كه دل و روده های شان را پاره پاره می كند؟!».(7)

امیرمؤمنان (ع) فرمود: «مغبون كسی است كه بهشت عالی را به گناه پست بفروشد».(8)

5- باور كردن این كه شیطان و نفس امّاره، دشمن انسانند؛ وقتی انسان یقین پیدا كرد كه اینان دشمن اویند، به حرف

آنان گوش نداده و گناه نمی كند. قرآن می فرماید: «ای بنی آدم، آیا با شما پیمان نبسته بودم كه شیطان را نپرستید كه او دشمن آشكار شما است؟!».(9)

در آیة دیگر فرمود: «نفس امّاره بسیار وادار كننده به بدی است».(10)

6- عمر انسان زودگذر است و در آینده بسیار نزدیك به نتایج اعمالش خواهد رسید؛ اگر انسان به این مسئله عنایت داشته باشد و فكر نكند كه فعلاً خبری از سرای آخرت نیست، در عدم ارتكاب گناه مؤثر است، چرا كه خیلی از افراد به خیال این كه عواقب وخیم معصیت دیر به سراغ انسان می آید، مرتكب معصیت می گردند. قرآن فرموده: «آن ها (كافران) آن (روز عذاب را) دور می بینند، و ما آن را نزدیك می بینیم».(11)

7- زیاد سبحان الله گفتن، كه باعث می شود شیطان از انسان دور شود.

وقتی شیطان از انسان دور شود، دیگر گناه نمی كند. امام صادق (ع) فرمود: «شیطان گفته است: پنج كس مرا بیچاره ساخته و راه به آن ها ندارم و بقیه مردم در اختیار منند:

1ـ كسی كه با نیّت صادق به خدا چنگ بزند و در تمام كارها به او توكّل كند.

2ـ كسی كه در شبانه روز زیاد تسبیح گوید.

3ـ كسی كه هر چه برای خود می پسندد، برای برادر مؤمن خود نیز بپسندد.

4ـ كسی در وقت رویارویی با مصیبت ناله و فریاد نزند.

5ـ كسی كه به آن چه خدا قسمتش كرده است راضی باشد».(12)

8- عقل؛ حضرت علي  علیه السلام مي فرماید: فكرك یهدیك الي الرشاد؛(13) افكار عاقلانه ات تو را به راه صواب و هدایت واقعي راهنمایي مي كند.

9- شناخت زیان ها و مفاسد گناه؛ جهل منشأ بسیاري از لغزش ها است . علم به آثار و تبعات گناه انسان را ازارتكاب به آن باز مي دارد.

10- تربیت صحیح؛ تربیت صحیح در محیط خانواده و نیز ادامه آن تحت نظر مربیان اخلاق در جامعه انسان را با عفت و حیا درست مي كند، چنین فردي به راحتي بر غریزه هاي خودش مسلط می شود.

امام علي (ع) مي فرماید: كسي كه به ادب آموزي وادار شود كار خلاف از او كم تر دیده می شود.(14)

11- نماز؛ نماز آدمي را از كارهاي زشت و گناه باز مي دارد.(15)

12- محاسبه و مراقبه؛ كسي كه خواهان رشد و تكامل معنوي است، باید مراقب اعمال خود باشد و هر روز خودش را محاسبه كند تا نقایص و كاستي هاي خود را جبران و نقاط قوتش را تقویت كند.

13- دوري گزیدن از صحنه گناه؛ پیشگیري از گناه آسان ترین راه مبارزه با گناه است. جواني كه مي خواهد گناه نكند باید خود را از صحنه هاي گناه دور نگه دارد. مثلاً از دیدن عكس و فیلم مبتذل و اختلاط با نامحرم و شركت درمجلس گناه بپرهیزد.

در پایان حدیثی را كه امام حسین (ع) دربارة رهایی از معصیت فرموده می آوریم:

مردی به خدمت حضرت حسین (ع) رسیده و عرض كرد: من مردی گناهكارم و صبر بر معصیت (استقامت در برابر آن) ندارم، مرا موعظه فرما. حضرت فرمود: «پنج عمل انجام ده، آن گاه هر گونه كه خواستی گناه كن: 1ـ روزی خدا را نخور و هر چه می خواهی گناه كن.

2ـ از ولایت خدا بیرون رو و هر چه خواستی گناه كن.

3ـ در جایی گناه كن كه خدا تو را نبیند.

4ـ به هنگام مرگ نگذار حضرت عزرائیل جانت را بگیرد و هر چه خواستی گناه كن.

5ـ وقتی مالك دوزخ تو را به آتش می اندازد، داخل آتش نرو، آن وقت هر گناهی خواستی انجام ده».(16)

در این حدیث حضرت می خواهد بگوید: تو كه بر هیچ یك از این پنج چیز قادر نیستی، پس چگونه گناه انجام می دهی و خود را بدبخت می كنی؟!

این پاسخ در مورد راه دوری از گناه بود. اما اگر  به طور كلی راههای تقویت اراده را می خواهید بدانید در مكاتبۀ بعدی از ما بخواهید.

پی نوشت ها:

1. صادق احسان بخش، آثار الصادقین، روابط عمومی ستاد برگزاری نماز جمعه گیلان،(چاپخانه دفتر تبلیغات اسلامی، قم، 1368ش، ج 6، ص 295، شمارة 8567.

2. همان، ص 294، شمارة 8562.

3. علق (95) آیة 14.

4. طه (20) آیة 74.

5. معارج (70) آیة 11 ـ 15.

6. نبأ (78) آیة 40.

7. محمد (47) آیة 15.

8. عبد الواحد تميمي آمدي، تصنيف غرر الحكم و درر الكلم‏، دفتر تبليغات‏، قم‏، 1366 ش‏، ص 185.

9. یس (36) آیة 60.

10. یوسف (12) آیة 14.

11. معارج (70) آیة 6.

12. آثار الصادقین، ج 6، ص 290، شمارة 8543.

13. تصنيف غرر الحكم و درر الكلم‏، ص 63.

14. همان، ج 5 ، ص 263.

15. عنكبوت (29) آیه 45.

16. آثار الصادقین، ج6، ص 349، شمارة 8789.