پاسخ ارائه شده در پاسخ به سوال یک پرسشگر با مشخصات خاص می باشد لذا در صورتی که سوالی دارید از طریق درگاه های پاسخگویی پیگیری فرمائید.
ساعات سعد چه ساعاتي از روز مي باشد؟
ساعات و اواقات سعد به خصوصی در شبانه روز نداریم، زیرا تمامی ساعات و اوقات شبانه روز آفرینش خدای متعال است . از این رو همه روزگار و ساعات آن سعد و خوشبختی است.

ساعات سعد چه ساعاتي از روز مي باشد؟

پرسشگر گرامی با سلام و سپاس از ارتباطتان با این مركز

ساعات و اواقات سعد به خصوصی در شبانه روز نداریم، زیرا تمامی ساعات و اوقات شبانه روز آفرینش خدای متعال است . از این رو همه روزگار و ساعات آن سعد و خوشبختی است . كسی نمی تواند از نظر عقلی دلیل بیاورد كه چه روز یا ساعتی سعد است و چه روز یا ساعتی نحس ،چرا كه فرقی میان این روز،آن روز  و این ساعت و آن ساعت نیست.

 از نظر روایات موضوع ساعات سعد و نحس مردود است، زیرا روایات دراین باره دو دسته اند :

دسته ای  به لحاظ سند ضعیف اند و اعتباری به آن ها نیست.

 دسته دوم  كه به سعد و نحس ایام اشاره دارد كه از نظر سند هم خوب است به خاطر  آن روز نیست، بلكه به خاطر حوادث تلخ و شیرینی است كه در آن روز اتفاق افتاده است ، مثل قوم عاد كه به بادی سخت در آن روز گرفتار و نابود شدند و یا گفته می شود فلان شب سعد و مباركی است چون در آن شب قرآن بر پیامبر نازل شد.

 خوب یا بد ایام و ساعات آن هیچ ارتباطی با ذات و ماهیت آن روز ندارد، چرا كه همه روزها  آفرینش خدای متعالند. لطفا به این حدیث كه از قسم دوم به شمار می آید ، توجه كنید. در كتاب در تحف العقول آمده كه حسين بن مسعود گفت: روزي خواستم به حضور امام هادي (ع) شرفياب شوم، در آن روز هم انگشتم به سنگ خورد، و هم سواره‏اي به سرعت از من گذشت و به شانه‏ام زد و شانه‏ام صدمه ديد، هم اينكه وقتي مي‏خواستم وارد شوم، از بس شلوغ بود، لباسم را پاره كردند، با خود گفتم: خدا مرا از شرت حفظ كند چه روز شومي هستي! چون شرفياب شدم ، حضرت فرمود:اي حسن! اين چه پنداري است؟ تو كه همواره دور و بر ما هستي، نبايد گناهت را گردن كسي كه بيگناه است بگذاري.

امام با  گفتار خود عقل مرا بيدار كرد، و فهميدم كه خطا رفته‏ام، عرضه داشتم:

اي مولاي من، از خدا برايم طلب مغفرت كن، فرمود: روزها چه گناهي دارند كه  هر وقت به كيفر اعمال تان مي‏رسيد، آن ناراحتي را به گردن روز گذشته، آن روز را روزي شوم مي‏خوانيد؟ عرضه داشتم:  از اين گناه و خطا براي ابد استغفار مي‏كنم، و همين توبه من است .

فرمود: اين تنها كافي نيست كه  از تفال به ايام دست برداريد و سودي به حال تان ندارد، چون خدا شما را از اين جهت عذاب مي‏كند كه ايام را به جرمي مذمت كنيد كه مرتكب نشده‏اند. تا حالا متوجه اين معنا نشده‏اي كه  خدا است كه ثواب و عذاب در دست او است، و اوست كه ثواب و عذاب بعضي از كارها را فوري و در  دنيا داده،  ثواب و عذاب بعضي ديگر را در آخرت مي‏دهد؟

عرضه داشتم: بله اي مولاي من، فرمود: هيچ وقت تندروي نكنيد. براي ايام هيچ دخالتي در حكم خداي تعالي قائل مشويد (1).

 از روايات استفاده مي‏شود كه ملاك در نحوست ايام، تفال زدن مردم است، چون تفال و تطير اثري نفساني دارد. روايات در مقام نجات دادن مردم از شر تفال ( نفوس بد) است، مي‏ فرمايد اگر قوت قلبت به اين حد است كه اعتنايي به نحوست ايام نكني كه چه بهتر، اگر چنين قوت قلبي نداري ،دست به دامن خدا شو، و قرآن بخوان و دعا بكن یا صدقه بده تا  كراهت خیالی برطرف شود .(2)

 انسان با توكل بر خدا باید كارهای لازم و ضروریش را انجام دهد. از این رو برای انجام كار لازم و ضروری چه برای خود و چه برای خانواده و چه برای مردم درهر وقت و ساعتی از شبانه روز اگر خطری نداشته باشد و موجب اذیت و ضایع شدن حق دیگری نباشد،نه تنها اشكال ندارد، بلكه مستحب است و موجب خشنودی خدا و خلق خدا خواهد بود. در این صورت لازم نیست در پی وقت و زمان آن برود ، زیرا مهم انجام كار و عمل به وظیفه است كه باید انجام بگیرد مثلا احسان به پدر و مادر و زیارت آنان زمان نمی شناسد .(3)

پس اگر در آيات و روايات  برخي روزها به نحوست توصيف شدند، به خاطر حادثه اي است كه در آن اتفاق افتاده است و گرنه روزها و شب ها به خودي خود نحس نيستند .

 به سیری در سیره نبوی آیة الله مطهری مراجعه نمایید .

پی نوشت ها:  

1.مرآة العقول في شرح أخبار آل الرسول ج‏16 ،ص  129.

2.ترجمه الميزان، ج‏19، ص 120.

3. آیة الله مطهری ، سیری درسیره نبوی ،ص 81 .