پاسخ ارائه شده در پاسخ به سوال یک پرسشگر با مشخصات خاص می باشد لذا در صورتی که سوالی دارید از طریق درگاه های پاسخگویی پیگیری فرمائید.
چرا امام حسن علیه السلام نتوانست همسر خود را هدایت كند؟
بی تردید، امامان مردم را هدایت و در این جهت زحمات بسیاری را متحمل می شدند. انسان های زیادی در اثر موعظه و نصیحت آنان هدایت و تربیت شدند. انسان هایی مانند: ...

چرا امام حسن علیه السلام نتوانست همسر خود را هدایت كند؟

بی تردید، امامان مردم را هدایت و در این جهت زحمات بسیاری را متحمل می شدند. انسان های زیادی در اثر موعظه و نصیحت آنان هدایت و تربیت شدند. انسان هایی مانند: عمار یسار، ابی ذر و مقداد، از جمله این افراد بودند؛ اما در این میان، برخی انسان ها تربیت و هدایت پذیر نبودند، موعظه و هدایت امامان در آن ها اثر نمی گذاشت. این امر بدان جهت بود كه این گروه قابلیت تربیت را نداشتند. تاریخ نیز همین امر را نشان می دهد كه برخی انسان ها تربیت پذیر و برخی تربیت ناپذیر بودند. بنابراین، پیامبران و اولیای الهی با دو گروه انسان هدایت پذیر و هدایت ناپذیر رو به رو بودند.

در محیط خانواده نیز برخی افراد خانواده انسان های حق طلب و حق پذیر، و برخی چنین نبودند. از این رو است كه در خانواده حضرت نوح (ع) هم انسان های هدایت پذیر وجود داشت و هم انسان حق گریز؛ چنان كه تعلیم و تربیت حضرت نوح، به یكی از فرزندان وی تأثیر نگذاشت و او مواعظ و نصایح نوح را نادیده گرفت. (1) این بدان جهت نبود كه حضرت نوح (ع) در تربیت فرزند خود كوتاهی كرد؛ بلكه منشأ این امر عدم قابلیت فرزند وی بود.

در خصوص همسر امام حسن (ع) نیز این مطلب صادق است؛ یعنی این كه كه همسر امام (جعده) قابلیت تربیت و هدایت نداشت؛ نه این كه امام در هدایت و تربیت همسر خود كوتاهی كرد. اتفاقاً همه امامان - از جمله امام حسن (ع) - همان طور كه به هدایت و نصیحت افراد جامعه می پرداخت، اعضای خانواده خود را نیز هدایت و موعظه می نمود. امام حسن (ع) سعی نمود در قالب های مختلف جعده را هدایت و از خطرات هواهای نفسانی آگاه نماید؛ اما هدایت امام در او اثر نگذاشت و تحت تأثیر هواهای نفسانی و وعده های معاویه قرار گرفت و با این كار، زمینه های هدایت و موعظ امام را از بین برد. در بر خی منابع آمده است: معاوية بن ابي سفيان وي را تطميع كرد كه اگر به امام مجتبي زهر بنوشاند، صد هزار درهم به وي دهد و او را به حباله نكاح فرزندش، يزيد، در آورد. وي امام حسن (ع) را زهر داد و آن حضرت را به شهادت رسانيد؛ اما معاويه به عهد خويش وفا ننمود و به روايتي مال را به او داد؛ اما وي را به نكاح يزيد در نياورد. (2)

در ضمن، مردم نباید خیانت همسر امام حسن (ع) را بهانه قرار دهند و تصور كنند كه چون امام حسن (ع) نتوانست همسر خود را هدایت كند، پس ما هم توان هدایت همسر خود را نداریم؛ زیرا همه زن ها یكسان نیستند. بعضی زنان هدایت پذیر می باشند. چنین زن هایی انسان را به كمال می رسانند و ما در كنار آنان می توانیم زندگی خوبی داشته باشیم. البته در این میان، زنانی نیز هستند كه هدایت پذیر نیستند. وجود چنین زنانی باعث نمی شود كه تصور نمایم ما توان هدایت زنان مان را نداریم.

 

پی نوشت:

1. ناصر مكارم شيرازي، تفسير نمونه، ج 9، ص 115، تهران، دار الكتب الإسلامية، تهران، 1374 ش.

2. مصطفی دشتی، معارف و معاریف، قم، چاپ دوم، ج 4، ص 150؛ احمد زمانی، حقايق پنهان، ص 288-289، انتشارات دفتر تبليغات، چاپ دوم، 1378.