پاسخ ارائه شده در پاسخ به سوال یک پرسشگر با مشخصات خاص می باشد لذا در صورتی که سوالی دارید از طریق درگاه های پاسخگویی پیگیری فرمائید.
چرا ما شیعیان می گوییم معصومین در روز قیامت به داد ما می رسند؟
قرآن وجود شفیعان و دادرسانی را ثابت می كند كه با اجازه خدا دادرسی و شفاعت می كنند: «ما مِنْ شَفيعٍ إِلاَّ مِنْ بَعْدِ إِذْنِه‏» ...

در قرآن گفته شده در روز قیامت هیچ گونه شفیع و دادرسی نیست. پس چرا ما شیعیان می گوییم معصومین در روز قیامت به داد ما می رسند؟

بله درست می گویید كه در قیامت غیر خدا هیچ شفیع و دادرسی نیست؛ اما این قسمتی از مطلب است كه می گویید و قسمت های دیگرش را نمی گویید.

قرآن می فرماید: در آخرت جز خدا شفیع و دادرسی نیست:

«ما لَكُمْ مِنْ دُونِهِ مِنْ وَلِيٍّ وَ لا شَفيعٍ أَ فَلا تَتَذَكَّرُونَ ؛ (1) هيچ سرپرست ( و یاور)  و شفاعت كننده‏اي براي شما جز او نيست آيا متذكّر نمي‏شويد؟!».

البته در همین دنیا هم این طور است؛ ولی مردم در این دنیا این حقیقت را درك نمی كنند؛ اما در آخرت كه پرده ها می افتد ، به آن یقین می یابند.

اما همین قران وجود شفیعان و دادرسانی را ثابت می كند كه با اجازه خدا دادرسی و شفاعت می كنند:

«ما مِنْ شَفيعٍ إِلاَّ مِنْ بَعْدِ إِذْنِه‏»؛ (2)

بنا بر این بدون اذن و اراده خدا برای هیچ كس اعم از مؤمن و كافر شفاعت مستقلی نیست؛ ولی به اذن خدا هست. اما شفیعانی  كه به اذن و اجازه خدا  برای كسانی كه خدا راضی است ، شفاعت می كنند :

ْ«عِبادٌ مُكْرَمُونَ لا يَسْبِقُونَهُ بِالْقَوْلِ وَ هُمْ بِأَمْرِهِ يَعْمَلُونَ يَعْلَمُ ما بَيْنَ أَيْديهِمْ وَ ما خَلْفَهُمْ وَ لا يَشْفَعُونَ إِلاَّ لِمَنِ ارْتَضي‏ وَ هُمْ مِنْ خَشْيَتِهِ مُشْفِقُونَ؛ (3)آن ها بندگان شايسته اويند. هرگز در سخن بر او پيشي نمي‏گيرند و (پيوسته) به فرمان او عمل مي‏كنند. او اعمال امروز و آينده و اعمال گذشته آن ها را مي‏داند و آن ها جز براي كسي كه خدا راضي (به شفاعت براي او) است شفاعت نمي‏كنند و از ترس او بيمناكند».

ولی كافران و ظالمان را نه خدا شفاعت می كند و نه شفیعانی كه به اذن خدا شفاعت می نمایند:

«و انْذِرْ بِهِ الَّذينَ يَخافُونَ أَنْ يُحْشَرُوا إِلي‏ رَبِّهِمْ لَيْسَ لَهُمْ مِنْ دُونِهِ وَلِيٌّ وَ لا شَفيعٌ لَعَلَّهُمْ يَتَّقُونَ ؛ (4) و به وسيله آن (قرآن)، كساني را كه از روز حشر و رستاخيز مي‏ترسند، بيم ده! (روزي كه در آن) ياور و سرپرست و شفاعت‏كننده‏اي جز او [خدا] ندارند؛ شايد پرهيزگاري پيشه كنند!».

و برای كافران ستمگر شفاعتی در كار نیست:

«وَ أَنْذِرْهُمْ يَوْمَ الْآزِفَةِ إِذِ الْقُلُوبُ لَدَي الْحَناجِرِ كاظِمينَ ما لِلظَّالِمينَ مِنْ حَميمٍ وَ لا شَفيعٍ يُطاع‏ ؛(5) و آن ها را از روز نزديك بترسان، هنگامي كه از شدّت وحشت دل ها به گلوگاه مي‏رسد و تمامي وجود آن ها مملوّ از اندوه مي‏گردد، براي ستمكاران دوستي وجود ندارد، و نه شفاعت كننده‏اي كه شفاعتش پذيرفته شود».

«وَ ذَرِ الَّذينَ اتَّخَذُوا دينَهُمْ لَعِباً وَ لَهْواً وَ غَرَّتْهُمُ الْحَياةُ الدُّنْيا وَ ذَكِّرْ بِهِ أَنْ تُبْسَلَ نَفْسٌ بِما كَسَبَتْ لَيْسَ لَها مِنْ دُونِ اللَّهِ وَلِيٌّ وَ لا شَفيعٌ وَ إِنْ تَعْدِلْ كُلَّ عَدْلٍ لا يُؤْخَذْ مِنْها أُولئِكَ الَّذينَ أُبْسِلُوا بِما كَسَبُوا لَهُمْ شَرابٌ مِنْ حَميمٍ وَ عَذابٌ أَليمٌ بِما كانُوا يَكْفُرُونَ ؛ (6) و رها كن كساني را كه آيين (فطري) خود را به بازي و سرگرمي گرفتند، و زندگي دنيا، آن ها را مغرور ساخته، و با اين (قرآن)، به آن ها يادآوري نما، تا گرفتار (عواقب شوم) اعمال خود نشوند! (و در قيامت) جز خدا، نه ياوري دارند، و نه شفاعت‏كننده‏اي! و (چنين كسي) هر گونه عوضي بپردازد، از او پذيرفته نخواهد شد؛ آن ها كساني هستند كه گرفتار اعمالي شده‏اند كه خود انجام داده‏اند. نوشابه‏اي از آب سوزان براي آن هاست و عذاب دردناكي به خاطر اين كه كفر مي‏ورزيدند (و آيات الهي را انكار) مي‏كردند».

پس شفیع یا خود خداست یا بندگان برگزیده و گرامی خدا كه به اذن و اجازه او برای كسانی كه او می پسندد ، شفاعت می كنند و شفیع دیگری غیر از خدا كه مستقل در شفاعت و در عرض شفاعت خدا باشد ، وجود ندارد.

ما با توجه به آیات و روایات و برهان عقل ، پیامبر و اهل بیت او - كه افضل برگزیدگان و بندگان خدا هستند - را از شفیعانی می دانیم كه خدا به آنان اجازه شفاعت داده و به شفاعت آنان راضی است و ما را به توسل و شفاعت طلبی از آن ها - كه بندگان برگزیده و محبوب اویند- دعوت كرده است.

پی نوشت ها:

1. سجده (32) آیه 4.

2. یونس (10) آیه 3.

3. انبیاء (21) آیه 26-28.

4. انعام (6) آیه 51.

5. غافر (40) آیه 18.

6. انعام (6) آیه 70.