اعتقادی

با سلام
1-استاد چرا به حضرت مهدی عج میگن صاحب الزمان؟؟مگه صاحب زمان خدا نیست؟؟؟

2-چرا ما اسم های رحیم،،کریم و ... روی بچه ها می گذاریم،به نظرتون کفر نیست ،،اخه عربها میگن عبد الرحیم--رحیم یکی از صفات خداست

3-اشکال نداره من قبل از اینکه بخوابم نماز شبم را بخونم و بعدش بخوابم؟؟چون نمی خوام کسی متوجه بشه

4-دعای صنمی قریش اعتبار داره؟؟خوندش اشکال نداره؟؟؟

5-استاد خواب صبحگاهی مکروهه،،نمیشه تا لنگ ظهر خوابید؟؟!!؟؟اخه یه دوستام بهم گفت وقتی نماز صبح را خوندی دیگه نخواب

خیلی خیلی خیلی ممنون!!

پاسخ: 

پرسش 1:
اعتقادي
استاد چرا به حضرت مهدي (عج) ميگن صاحب الزمان؟ مگه صاحب زمان خدا نيست؟
پاسخ:
پرسشگر گرامي با سلام و سپاس از ارتباطتان با مركز ملي پاسخگويي به سوالات ديني
خداوند صاحب و مالک همه هستي است، اما اين امر با ولايت انسان هاي کامل منافات ندارد، زيرا خداوند به انسان کامل اين ولايت را داده است که با اذن او در جهان مسلط و با مشيت و عنايت خداوند بر جهان حکومت کند. انسان کامل در عصر رسول خدا (ص)، خود حضرت بود و در عصرهاي ديگر امامان همان عصر انسان کامل بودند، هم اکنون انسان کامل وجود مقدس امام زمان است. تمام امامان ما در عصر خود صاحب زمان، به معناي صاحب ولايت تکويني و تشريعي بوده اند و اين اختصاص به امام زمان ندارد، اما تأکيد بر نام امام زمان به اين وصف براي آن است که به ما ياد آور شود که بعد از پيامبر وامامان امام زمان (ع) حجت الهي وواسطه فيض الهي است وتنها آن حضرت است که با تشکيل حکومت برشرق وغرب عالم مسلط مي شود،(1) و جنوب و قبله (2) و همه مسايل زمانه در اختيار آن حضرت قرار مي گيرد. امام باقر (ع) فرمود: «حضرت قائم از ما است و فرمانروايى حضرت شرق و غرب را فرا مى‏گيرد». (3) از پيامبر گزارش شده است که حضرت مهدى لشکريانش را به سراسر زمين گسيل مى‏دارد. (4)
سر انجام بر جهان مسلط مي شود، و اين در حالي است که ديگر اولياي الهي موفق به حکومت جهاني نشده و حکمت جهاني در اختيار آنان قرار نگرفت.
البته اين ولايت خداوند به امام زمان (ع) داد و ولايت حضرت در طول ولايت خداوند مي باشد. شايد بر همين اساس باشد که يکي از القاب امام زمان (ع) صاحب الزمان است، چنانکه در ادعيه و زيارات و احاديث مختلف آمده است: «اللهم بلغ مولاي صاحب الزمان صلوات الله». (5 )
در روايتي امام صادق (ع) نيز به اين امر تصريح نمود. (6)
پي نوشت ها :
1. نجم الدّين طبسى، چشم اندازى به حکومت مهدى، قم ، انتشارات بوستان كتاب دفتر تبليغات اسلامي ، سال 1386 هـ.ش، ص 119.
2. قاضي نورالله شوشتري ، احقاق الحق و ازهاق الباطل، قم، نشر متكبه آيت الله مرعشي نجفي، سال 1409هـ.ق، ج 13، ص 259؛ علامه مجلسي، بحارالانوار، بيروت، نشر موسسه الوفاء، 1404 هـ .ق، ج 52، ص 378.
3. ابن حجر هيثمي، القول المختصرفي علامات المهدي، قم، نشر آل البيت، سال نشر1377 هـ.ش، ص 23.
4. مجله حوزه، ويژه امام زمان، (شماره70 و 71) ص 134 به بعد.
5 . مجتبي تونه اي ، موعود نامه ، ص 447، ذيل کلمه "صاحب الزمان" .
6. همان.

پرسش 2:
چرا ما اسم هاي رحيم،کريم و ... روي بچه ها مي گذاريم، به نظرتون کفر نيست ، آخه عربها مي گن عبد الرحيم-رحيم يکي از صفات خداست؟
پاسخ:

از برخي از روايات استفاده مي شود كه استفاده از صفات مخصوص خدا براي نام گذاري فرزندان جايز نيست آن چنان كه از امام صادق(ع) نقل شده است كه فرمود: "الرحمن اسم خاص بصفة عامة ..." (1) رحمان اسم خاص است. اما صفت عام دارد (نامى است مخصوص خدا ولى مفهوم رحمتش همگان را در بر مى گيرد). اما بايد توجه داشته باشيد كه عدم جواز در اين روايت به معناي كراهت مي باشد نه حرام؛ لذا هيچ يك از مراجع در اين گونه موارد حكم به حرمت نداده اند.
بر اين اساس اين كار منع شرعي نداشته اگر چه منكر آن نيستيم كه به هر حال اين كار حداقل مكروه بوده و انجام ندادن آن بهتر است آن چنان كه در حديثي از امام باقر (ع) نقل شده كه فرمود:« أَصْدَقُ الْأَسْمَاءِ مَا سُمِّيَ بِالْعُبُودِيَّةِ وَ خَيْرُهَا أَسْمَاءُ الْأَنْبِيَاءِ صَلَوَاتُ اللَّهِ عَلَيْهِمْ أَجْمَعِين‏" (2) صحيح‏ترين نام ها آن است كه نشانى از بندگى خدا در آن باشد، (مانند عبد اللَّه) و نيكوترين نام ها، اسامى پيامبران است (صلوات اللَّه عليهم اجمعين).
يا در حديثي ديگر از پيامبر اكرم (ص) نقل شده كه فرمود: "نِعْمَ الْأَسْمَاءُ عَبْدُ اللَّهِ وَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ ِ الْأَسْمَاءُ الْمُعَبِّدَة ...." (3) اسم هاى عبد اللَّه، و عبد الرّحمن، كه بوى عبادت و بندگى در آن است، اسم هاى خوبى مى‏باشد"؛ لذا تعبير "اصدق " و يا "نعم"و ... در روايات حاكي از آن است كه عدم چنين كاري اگر چه مكروه است. اما منع شرعي ندارد.
به علاوه آن كه در بسياري از موارد که در نام‌گذاري از نام‌هايي استفاده مي‌شود که به عقيده برخي مخصوص خداست ـ مثل صمد و رحمان ـ توجهي به معناي ويژه اسم و اين که اين معنا مخصوص خداست نمي‌شود، بلکه بيشتر آهنگ آوايي کلمه و طنين صداي آن در حافظه اشخاص است که موجب انتخاب يک نام براي فرزند مي‌شود، و حتي ممکن است اين اشخاص تا آخر عمر هم توجهي به معناي کلمه نکنند.
و حال آنكه كفر در انسان، پوشانيدن و كتمان آگاهانه است. از اين رو نوعاً در تعريف كفر، كلمة «جحود» و «انكار» بكار مي رود. كه مخالفت آگاهانه و لجاجت آميز را مي رساند(4) لذا آنچه موجب كفر مي شود آن است كه شخص با قصد ونيت آنكه چنين اسماء و صفاتي براي خداوند بوده، اين اسامي را براي بنده به كار ببرد و به نوعي ديگران را در اين صفات شريك دانسته و بخواهد صفات خاص خدا را براي بنده به كار ببرد و حال آنكه كسي اسامي مذكور را با اين نيت به كار نمي برد.
پي نوشت ها:
1. ابراهيم بن على عاملى كفعمى، المقام الأسنى، چ مؤسسه قائم آل محمد (عج) قم، 1412 ه ق ، ص 29.
2. شيخ صدوق‏، معاني الاخبار، چ جامعه مدرسين‏،قم 1403 ه ق ، ‏ ص 146.
3. راوندى،سيد فضل الله،‏ النوادر للراوندي، چ دار الكتاب‏،قم بي تا ، ص 9.
4. راغب اصفهاني، المفردات في غريب القرآن، دارالعلم، بيروت،1412ق، ج 1، ص 187 "ذيل ماده جحود".

پرسش 3:
اشکال نداره من قبل از اينکه بخوابم نماز شبم را بخونم و بعدش بخوابم؟ چون نمي خوام کسي متوجه بشه؟
پاسخ:

در فرض سؤال اشکال ندارد. چون مسافر و کسي که براي او سخت است نافله شب را بعد از نصف شب بخواند ، مي تواند آن را در اول شب به جا آورد. (1)
ولي خوب است نماز شب در وقتش خوانده شود و اگر کسي متوجه شود اشکال ندارد، شايد ديگران هم رغبت پيدا بکنند و موفق به خواندن نماز شب شوند.
پي نوشت :
1. امام خميني ، توضيح المسائل ، مسئله 774.
پرسش 4:
دعاي صنمي قريش اعتبار داره؟ خوندش اشکال نداره؟
پاسخ:

علامه مجلسي مي گويد : دعاي صنمي قريش نزد شيعه مشهور است و کفعمي آن را از ابن عباس نقل کرده که امير المومنين (ع) در قنوت نمازش مي خوانده است.
بنا بر اين خواندنش ايرادي ندارد. (1)
پي نوشت ها :
1. علامه مجلسي . محمد باقر. بحار الانوار . دار احياء التراث العربي. ج 30 . ص 394 و ج 82، ص 260.
پرسش 5:
استاد خواب صبحگاهي مکروهه، نمي شه تا لنگ ظهر خوابيد؟ آخه يه دوستام بهم گفت وقتي نماز صبح را خوندي ديگه نخواب خيلي خيلي خيلي ممنون!
پاسخ:

خوابيدن پس از طلوع صبح تا طلوع آفتاب مکروه است. (1) يعني خوب است انسان پس از نماز صبح تا طلوع آفتاب نخوابد، چون خوابيدن در اين زمان مکروه است و اگر خوابيد اشکال ندارد.
پي نوشت :
1. علامه مجلسي، حليه المتقين، ص 183، فصل اول، در بيان اوقات خواب.