سلام. واقعا دعا کردن تو زندگی ادم تاثیر داره یا هرچی سرنوشت باشه همون میشه

یعنی اینکه هرچه خدا تقدیر انسانها را نوشته باشد همون میشود دعا کردن تاثیری ندارد چیزی را تغییر نمی دهد

پاسخ: 

پرسشگر گرامی باسلام و تشکر از ارتباط با این مرکز.
اصل سوال شما به این پرسش بر می گردد که: " آیا دعا می تواند سرنوشت انسان را تغییر دهد یا نه ؟".
برای روشن شدن پاسخ، مطالب ذیل را توجه فرمایید:
سر نوشت انسان در گرو عمل اوست ، یعنی انسان در تعیین سرنوشت خود موثر است . قرآن مجید می فرماید :
" إِنَّ اللَّهَ لا يُغَيِّرُ ما بِقَوْمٍ حَتَّى يُغَيِّرُوا ما بِأَنْفُسِهِم‏ ؛ (1) خدا وضع هیچ قومی را تغییر نمی دهد مگر اینکه آنها حالشان را تغییر دهند".
از طرفی سر نوشت وتغییر قابل محو و اثبات است . قرآن می فرماید :
"يَمْحُواْ اللَّهُ مَا يَشَاءُ وَ يُثْبِتُ وَ عِندَهُ أُمُّ الْكِتَاب‏ ؛ (2) خداوند هر چه را بخواهد محو می نماید و هر چه را بخواهد اثبات می کند و اصل کتاب نزد اوست".
در توجیه آیات فوق استاد مطهری می نویسد : " نظام سفلی و مخصوصا اراده و خواست و عمل انسان می تواند عالم علوی را تکان دهد و سبب تغییراتی در آن بشود و این عالی ترین شکل تسلط انسان بر سرنوشت است. اعتراف می کنم شگفت آور است، اما حقیقت است این همان مسئله عالی و شامخ بداء است " . (3)
عزیز گرامی!
بی تردید دعا یکی از ابزار های موثر در تغییر سرنوشت است . امام کاظم علیه السلام می فرماید :
"عَلَيْكُمْ بِالدُّعَاءِ فَإِنَّ الدُّعَاءَ لِلَّهِ وَ الطَّلَبَ إِلَى اللَّهِ يَرُدُّ الْبَلَاءَ وَ قَدْ قُدِّرَ وَ قُضِيَ وَ لَمْ يَبْقَ إِلَّا إِمْضَاؤُهُ فَإِذَا دُعِيَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ وَ سُئِلَ صُرِفَ الْبَلَاءُ صَرْفَةً ؛ (4) بر شما باد که پایبند دعا باشید . زیرا دعا به درگاه خدا و طلب کردن از او ، بلایی را که مقدر شده و حکم بدان شده و جز اجرای آن چیزی نمانده است برطرف می گرداند. پس اگر خداوند را خوانده و از او چیزی خواسته شود، به یک باره بلا بر می گرددد.
امام صادق علیه السلام می فرماید : « ادْعُ وَ لَا تَقُلْ إِنَّ الْأَمْرَ قَدْ فُرِغَ مِنْه ؛ (5) خدا را بخوان و دعا کن و مگو کار گذشته است» . این روایت به صراحت، تاثیر دعا در سرنوشت را مشخص می کند.

پی نوشت ها :
1. رعد (13) آیه 11 .
2. همان ، آیه 39 .
3. استاد مطهری ، انسان و سرنوشت ، انتشارات صدرا، ص 49 .
4. ثقه الاسلام كليني، الكافي، دار الكتب الاسلاميه، طهران، سنه النشر:1365 ه.ش ، ج2، ص 470 .
5. همان ، ص 466.