صیغه ی معاطاتی چه ایرادی دارد؟چرا رواج نمیدهند؟امام خمینی هم قبول داشت

پاسخ: 

با عرض سلام و تشکر از ارتباط تان با اين مرکز
آن چه از نظر اسلام سبب محرم شدن زن و مرد مى‏شود، اجراى عقد ازدواج است . فقط رضايت قلبى و به اصطلاح صيغه معاطاتي (1)كافى نيست. اگر چه علاوه بر اجراى صيغه عقد، رضايت قلبى بايد باشد . بدون رضايت، عقد باطل است. بايد در صورت امكان صيغه به زبان عربى اجرا شود. اگر مرد و زن نتوانند صيغه را به عربى صحيح بخوانند، به هر لفظى (مثلاً فارسى) كه صيغه را بخوانند صحيح است اما بايد لفظى بگويند كه معنى «زوَّجْتُ و قبلتُ» را بفهماند.(2)
اما دليل لزوم اجراى عقد و عدم كفايت رضايت تنها ، آن است كه اوّلاً با اجراى عقد، ازدواج با زنا متمايز مى‏شود. چون در زنا معمولاً رضايت قلبى بين طرفين وجود دارد.
ثانياً چون ازدواج يك پيمان مهم اجتماعى محسوب مي شود. (كه با تحقق آن ، آثار و نتايج و تعهداتى بر آن مترتب است مانند ارث، نفقه و فرزند) با به كار بردن لفظ و اجراى عقد در مراسم رسمى، ابهام باقى نمى‏ماند . به راحتى كسى نمى‏تواند ازدواج را منكر شود. از نظر روانى نيز اجراى عقد، اطمينان قلبى زوجين را بيش تر و نسبت به انجام تعهدات راسخ‏تر مى‏سازد. چون طبق موازين دينى عمل نموده‏اند. به ازدواج نوعى تقدس بخشيده مى‏شود . در انسان، التزام به دستورهاى دينى را تقويت مى‏كند.
پي نوشت:
1 . عقد معاطاتي به اين معناست که لفظ و عقدي در کار نيست. بلکه مرد و زن مي گويند من راضي، تو راضي و بدون اينکه عقدي خوانده شود، با هم نزديکي مي کنند، مانند زنا که دو طرف راضي به آن هستند. ازدواج معاطاتي را هيچ فقيهي قبول ندارد . امام خميني قبول نداشت .
2. آيت الله سيستاني ، توضيح المسائل ، م 2330.