حكم ارتباط زن و مردي كه هردو متآهلند

زن و مردي كه هردو متاهل هستند و مي دانند داشتن ارتباط عاطفي و عاشقانه حتي درحديكه منجر به هم خوابگي آنها شود از گناهان كبيره محسوب شده ليكن نمي توانند از هم به هيچ نحو دوري كنند و اين ارتباط عاطفي بسيار كهنه بوده وقطع آن در هيچ شرايطي براي آنها ممكن نيست، حكم چي مي شود؟ اگر آنها آنقدر ايمان داشته باشند كه تا آنجاييكه مي شود از گناه كبيره دوري كنند بالاخره چه بايد كنند؟ آيا بايد گناه كنند يا اينكه در اين قبيل موارد راه حلي است لازم بذكر است كه هر دوي آنها به خاطر داشتن خانواده نمي توانند به طور موقت هم از همسران خود جدا شوند.

پاسخ: 

پرسش: حكم ارتباط زن و مردي كه هردو متآهلند شرح : زن و مردي كه هردو متاهل هستند و مي دانند داشتن ارتباط عاطفي و عاشقانه حتي درحدي كه منجر به هم خوابگي آن ها شود از گناهان كبيره محسوب شده ليكن نمي توانند از هم به هيچ نحو دوري كنند و اين ارتباط عاطفي بسيار كهنه بوده وقطع آن در هيچ شرايطي براي آن ها ممكن نيست، حكم چي مي شود؟ اگر آن قدر ايمان داشته باشند كه تا آن جايي كه مي شود از گناه كبيره دوري كنند ،بالاخره چه بايد كنند؟ آيا بايد گناه كنند يا اينكه در اين قبيل موارد راه حلي است ؟ هر دوي آنها به خاطر داشتن خانواده نمي توانند به طور موقت هم از همسران خود جدا شوند.

پاسخ:
1) @@پرسشگر گرامي با سلام و سپاس از ارتباطتان با اين مرکز
اگر زن شوهر دار و مرد زن دار با هم رابطه زناشويي بر قرار کنند، زنا کارند . گناهش گناه کبيره و بزرگ است . اگر توبه نکنند و يا توبه شان قبول نشود ،به عذاب اخروي و عقوبتي سخت گرفتار خواهند شد.در صورت اثبات آن نزد قاضي، يا اعتراف خودشان، حكم رجم(سنگسار) بر آن ها جاري مي شود.
برخي ازآثار دنيائي و آخرتي زنا:
امام باقر(ع) فرمود: «زنا شش اثر دارد: سه اثر در دنيا ،سه اثر در آخرت، اما آثار دنيائي زنا، اين است که آبرو را مي‌برد، رزق و روزي را کم مي‌کند . مرگ و نيستي را نزديک مي‌نمايد. اما آثار آخرتي آن : غضب پروردگار . سختي حساب .ورود به آتش .جاودان ماندن در آن ».(1)
عذاب برزخي زناکار:
نيز فرمود: کسي که به زن مسلمان يا يهودي يا نصراني يا مجوسي، آزاد يا کنيز زنا کند ،سپس توبه نکند و با اصرار به اين گناه از دنيا برود، خداوند در قبر سيصد درِ‌عذاب را باز مي‌فرمايد که از هر در مارها و عقرب‌ها و افعي‌هايي از آتش بيرون مي‌آيند، پس مي‌فرمايد تا روز قيامت بسوزد».
بوي گند زناکار در صحراي محشر:
« چون از قبرش بيرون شود ،از بوي گندش مردم اذيت مي‌شوند .پس به اين بوي زننده شناخته مي‌شود و دانسته مي‌گردد که زناکار است تا اينکه امر مي‌شود او را به آتش برند .خداوند محرمات را حرام و حدودي را تعيين فرموده، پس هيچ کس از خداوند غيرتمندتر نيست و از غيرت الهي است که فواحش را حرام فرمود».(2)
همه، زناکاران را در محشر لعنت مي‌کنند:
حضرت امير المؤمنين(ع) فرمود: «در روز قيامت به امر خدا، بوي گندي وزيده مي‌شود که تمام اهل محشر ناراحت مي‌شوند، تا اينکه نفس کشيدن بر آن ها مشکل مي‌گردد، پس منادي ندا مي‌کند: آيا مي‌دانيد اين بوي گند چيست؟ گويند: نمي دانيم و سخت ناراحتمان کرده، پس گفته مي‌شود: اين بوي عورت زناکاران است که بدون توبه از دنيا رفته‌اند .پس آن ها را لعنت کنيد که خدا آن ها را لعنت کرده . در محشر همه آن ها را نفرين مي‌کنند و مي‌گويند :خدايا زناکاران را لعنت فرما».(3)
زنا مرگ ناگهاني و فقر مي‌آورد:
حضرت رسول(ص) فرمود: «هرگاه پس از من زنا زياد شود، مرگ ناگهاني زياد خواهد شد».(4)
و فرمود: «زنا موجب فقر است و آبادي‌ها را ويران خواهد نمود».(5)
فساد نسب و تربيت طفل:
حضرت صادق(ع) : «خداوند زنا را حرام فرمود براي اينکه سبب فسادهايي مانند قتل نفس و از بين رفتن نسب‌ها و ترک تربيت اطفال و به هم خوردن ارث مي‌شود».(6)
زناي محصنه:
اگر با زن شوهردار زنا شود ،حرمت و عقوبت آن شديدتر خواهد بود. حد زنا صد تازيانه ولي حد زناي محصنه قتل و سنگسار است.
حضرت صادق(ع) فرمود: «روز قيامت سه طايفه‌اند که خداوند با ايشان سخن نمي‌گويد و ايشان را پاکيزه نمي‌فرمايد و براي شان عذاب دردناکي است. از اين سه طايفه زني است که بر فراش شوهرش زنا دهد».(7) يعني در حالي که شوهر هست ، زنا دهد.
حضرت رسول(ص) فرمود: «کسي که با زن شوهردار زنا کند ، در جهنم از عورت هر دو چرک خارج مي‌شود به مقدار پانصد سال راه . اهل جهنم از بوي گند آن دو در اذيت خواهند بود و عذاب شان از همه شديدتر است».(8)
معاشقه و ارتباط شهواني با زن شوهر دار گرچه بدون دخول باشد، جايز نيست . اگر چه زنا نيست ، اما آن نيز گناه بزرگ است و عذاب سخت دنيا و آخرت نصيب گناهکار خواهد شد . واجب است فورا توبه کند.
اين سخن كه «ليكن نمي توانند از هم به هيچ نحو دوري كنند و اين ارتباط عاطفي بسيار كهنه بوده و قطع آن در هيچ شرايطي براي آن ها ممكن نيست» چيزي جز وسوسه شيطان و فرافكني و توجيه گناه نيست. حتي انسان هاي قاتل بي گناهان نيز سعي مي كنند رفتار خود را توجيه كنند. آن ها نيز مي گويند ما مأموريم و معذور. چاره ديگري نداشتيم.
اين توجيهات حتي از گناه بدتر است، چون باعث مي شود كه انسان همچنان در منجلاب گناه دست و پا بزند و سعي و تلاش براي رهايي و‌ آزادي از آن نكند.
روشن است كه نفس اماره انسان براي فرمان دادن انسان به گناه، دست به توجيه رفتارهاي انسان مي زند، به ويژه اگر انسان مومن و مسلمان باشد. هيچ چيزي در دنيا غير ممكن نيست. افراد بسياري بوده اند كه در شرايط سخت تر از اين و گناهان بسيار بزرگ تر توانستند آن را ترك كنند، پس چطور نمي توانند زن و مردي كه همسر دارند، از اين گناه خود داري كنند؟
راه هاي بسياري براي ترك اين گناه وجود دارد، اما اولين قدم اين است كه اين دو نفر، يا حداقل يكي از آن دو اراده ترك اين گناه را داشته باشند. يعني قدم اول، عزم و تصميم به ترك است، بعد از راهكارهايي زيادي وجود دارد.
پي‌نوشت‌ها:
1. فروع کافي، باب الزنا، ج 5، ص 541.
2. وسائل الشيعه، کتاب نکاح، باب 9، ص 243.
3. همان، باب 10، ص 243.
4. همان، ص 231.
5. همان، باب 1، ص 233.
6. همان، ص39.
7. همان، باب 16، ص 247.
8. همان