سؤال161: شیعه معتقد به «طینت» است یعنی خداوند شیعیان را از خاك مخصوصی آفریده در حالیکه این با اختیار تناقض دارد.

سؤال161
یكی از عقاید شیعه، اعتقاد به «طینت» است كه معنای آن این است كه خداوند شیعیان را از خاك مخصوصی آفریده و اگر شیعه گناه كند، آن را پای سنی می نویسند و نیكی های سنی را پای شیعه می نویسند، و این عقیده با «اختیار» كه شیعه بدان معتقدند تناقض دارد.
پاسخ
اخبار طینت به معنای خاك نیست كه ایشان تصور كرده، بلكه كنایه از قانون وراثتی است كه قرآن به آن تصریح می كند، «البلد الطیّب یخرج نباته بإذن ربّه و الذی خبث لا یخرج إلّا نكداً»(اعراف/58).
«سرزمین پاكیزه گیاهش به فرمان پروردگار می روید، امّا سرزمینهای بد طینت جز گیاه ناچیز و بی ارزش نمی-رویاند».
بنابراین پدران و مادرانی كه دارای اصلاب پاك و ارحام مطهر هستند فرزندان پاك را تحویل جامعه می دهند، ولی اصلاب و ارحام آلوده زمینۀ ناپاكی را در فرزند پدید می آورند، البته هر دو به صورت زمینه است و شخص می تواند با ارادۀ خون آن زمینه را تقویت كند یا بر آن غلبه نماید.
و چون این مسأله به صورت زمینه است، هرگز با اختیار انسان منافاتی ندارد، البته كسانی كه زمینه های بد دارند، اگر بر آن زمینه ها غلبه كنند، پاداشی دو برابر خواهند داشت.
آنچه گفته شد یكی از معنای «طینت» است. در این جا تفسیر دیگری هست كه جای بازگویی آن نیست، آنچه مهم است دروغی است در آخر سؤال آورده كه گناهان شیعه را پای سنی می نویسند، این تهمت است، در هیچ یك از كتب عقاید شیعه وجود ندارد و خلاف قرآن است كه می فرماید: «الّا تزر وازرة وزر أخری».(1)
پی نوشت ها:
1. النجم:38.

ارسال شده در پرسش و پاسخ | نسخه قابل چاپ | نظر جدید | ارسال page به دیگری

بي نام (بررسی نشده) | 11/3/1388

هيچ يك از علماي شيعه اعتقاد ندارند كه گناهان شيعيان بر عهده برادران اهل تسنن است و يا اينكه كارهاي نيك ايشان را به پاي شيعيان مي‌نويسند ؛ بلكه آنچه علماي شيعه مي گويند طبق حديثي است كه از ائمه معصومين(عليهم السلام) به ايشان رسيده و معصومين (عليهم السلام) در اين احاديث فرموده‌اند كه «شيعيان ما، از طينت ما آفريده شده‌اند» و همين اشتراك در طينت باعث محبت به اهل بيت (عليهم السلام) و در نتيجه محزونيت در حزن ايشان و مسروريت در سرور ايشان مي‌شود و خلقت از اين طينت مي‌تواند مستند به علم نامحدود الهي باشد كه چون خداوند متعال مي‌دانسته كه شيعيان با اختيار خويش در دنيا راه خوب را انتخاب مي‌كنند لذا آنها را از طينت خوب آفريده مانند آن باغباني كه كه هر گلي را متناسب با ارزش آن در گلداني مناسب قرار مي‌دهد.