پاسخ
این سؤال تكراری و در گذشته گفتیم كه علّت غیبت امام تنها خوف از دشمن نیست، بلكه نبودن شرایط ظهور است.
اوّلاً:‌ باید كار جامعه به جایی برسد كه از قوانین و حكومتهای بشری به ستوه آید و در انتظار یك روزنۀ امیدی باشد كه از سوی خداوند برای آنها باز شود و در چنین شرایطی خدا امام خود را آشكار خواهد ساخت و به او دستور خروج و اقامه عدل و داد خواهد بود.
ثانیاً: گردآورنده پرسش ها برگی از تاریخ امامان پیشین نخوانده كه همه یا اكثر آنها یا به شمشیر و یا به زهر جفا كشته شده اند. و اساساً از كشته شدن ترسی نداشته اند، و آن را به جان خریده بودند.
روشنترین گواه این است كه امام كاظم و امام جواد به جای اینكه در مدینه به سر برند، در بغداد تحت نظر زندگی كرده و حضرت كاظم در زندان هارون با سمّ كشته شده و نوۀ او امام جواد در سن 27 سالگی در بغداد به وسیلۀ دختر مأمون مسموم و شهید شد. حضرت رضا در خراسان به سم مأمون از دنیا رفت و همچنین دیگر پیشوایان كه تاریخ متذكر آنهاست.