پاسخ ارائه شده در پاسخ به سوال یک پرسشگر با مشخصات خاص می باشد لذا در صورتی که سوالی دارید از طریق درگاه های پاسخگویی پیگیری فرمائید.
چرا آياتي كه در باره شرك و بت پرستي است، ين قدر در قرآن زياد است؟
بت پرستي در هر دوراني ملاكات و رسوم خودش را داشته مثلا در زمان جاهليت با اشيائي اعم از چوب و سنگ بت درست مي كردند و آن را خداي خود مي ناميدند و نام هاي لات و...

چرا آياتي كه در باره شرك و بت پرستي است، ين قدر در قرآن زياد است؟ در حالي كه شرك و بت پرستي ديگر در دنيا وجود ندارد و قرآن نيز براي همه زمان ها و همه دوران فرستاده شده.

بت پرستي در هر دوراني ملاكات و رسوم خودش را داشته مثلا در زمان جاهليت با اشيائي اعم از چوب و سنگ بت درست مي كردند و آن را خداي خود مي ناميدند و نام هاي لات و عزي و... بر آنها مي نهادند. شايد بتوان گفت چنين بت پرستي كمتردر دنيا مرسوم است. اما انواع ديگر بت پرستي در دنيا وجود دارد مثلا در بعضي كشور ها مثل بعضي مناطق هند هم اكنون گاو پرستي رواج دارد وآن را مقدس مي دانند. بعضي ديگر انسان هايي مانند خودشان را مي پرستند و در برابر آنها كرنش مي كنند و بعضي هواي نفس خود را خدا مي گيرند و آن را به عنوان بت مي پرستند. خداوند در اين باره مي فرمايد:«أَ فرَأَيْتَ مَنِ اتَّخَذَ إِلهَهُ هَواهُ أَ فَأَنْتَ تَكُونُ عَلَيْهِ وَكيلاً »(1)؛ آيا آن كس كه هوايِ نفس‏ خود را معبود خويش گرفته است ديدي؟ آيا مي‏تواني‏ ضامنِ او باشي؟

شرك هم درجاتي دارد و هميشه مشركان وجود داشته و دارند. يك زماني بت پرستان بت هاي خود را شريك خداوند مي دانستند و يك وقتي هم كسي هواي نفس و اميال و آرزوهاي خود يا انسان هايي مانند خود را شريك خدا مي گيرد يعني توحيد افعالي او ضعيف است حتي خداوند در يك آيه اي از قرآن مي فرمايد اكثر مومنان هم به خدا مشرك هستند: « وَ ما يُؤْمِنُ أَكْثَرُهُمْ بِاللَّهِ إِلاَّ وَ هُمْ مُشْرِكُونَ »(2)و بيشترشان به خدا ايمان نمي‏آورند مگر اينكه (در همان حال)‏ مشركند.

بنابراين هميشه و در همه دوران ها بت پرستي و شرك وجود داشته و دارد منتهي مصاديق آن فرق مي كرده است و آيات قرآن مجيد هم كه درباره شرك و بت پرستي آمده است هم مربوط به بت پرستان و مشركان زمان جاهليت و پيامبر اكرم(ص) هست و هم مربوط به زمان هاي بعد از آن تا قيامت.

در ضمن شرك هم دو گونه است. 1. شرك جلي و آشكار 2. شرك خفي و پنهان مانند ريا در عبادت كه بسيار شايع است. خلاصه آن كه هر عبادتي كه براي غير خدا صورت گيرد شرك است.

پي نوشت ها:

1. فرقان(25)آيه43.

2. يوسف(12)آيه106.