پاسخ ارائه شده در پاسخ به سوال یک پرسشگر با مشخصات خاص می باشد لذا در صورتی که سوالی دارید از طریق درگاه های پاسخگویی پیگیری فرمائید.
حضرت علي (ع) در هنگام تولدش قرآن خواند؟
از برخي روايات استفاده مي شود كه امام صادق(ع) از پدران خود گزارش داد: فاطمه بنت اسد در هنگام ولادت علي(ع) در مقابل خانه خدا ايستاد و رو به سوي آسمان كرد و گفت:

آیا این مطلب درست است  كه  حضرت علي (ع) در هنگام تولدش  قرآن خواندند؟

در اين خصوص به مطالب زير توجه نماييد:

از برخي روايات استفاده مي شود كه امام صادق(ع) از پدران خود گزارش داد: فاطمه بنت اسد در هنگام ولادت علي(ع) در مقابل خانه خدا ايستاد و رو به سوي آسمان كرد و گفت: اي پروردگار، من به تو و به آنچه كه از جانب تو آمده و به همة كتابهاي آسمان ايمان دارم، پس تو را به اين خانه قسم مي­دهم و به اين فرزندي كه در شكم دارم با من حرف مي زند و مأنوس من مي باشد و من يقين دارم كه او يكي از نشانههاي تو است، قسم مي دهم كه ولادت را بر من آسان گردان... بعد از تولد امام علي، پيامبر(ص) وارد خانة فاطمه بنت اسد شد،در آن حال علي(ع) به چهره پيامبر(ص) تبسم نمود و گفت: «السلام عليك يا رسول الله و رحمة الله و بركاته» و سپس گفت: «بسم الله الرحمن الرحيم: قد أفلح المؤمنون»، سپس پيامبر فرمود: «قد أفلحوا بك» يعني مؤمنان به واسطة تو به رستگاري رسيدهاند.(1)

اين مطلب در برخي روايات و متون ديگر نيز آمده است. در اين دسته ر وايات احتمالات متعددي وجود دارد، يكي از احتمالات آن است كه اين روايات ناظر بر وجود قرآن در لوح محفوظ باشد كه پيامبر اسلام قبل از بعثت از آن آگاهي داشته و بر علي(ع) نيز الهام شده بود. چنان كه پيامبر(ص) در خصوص قلمرو آگاهي امام علي(ع) فرمود: "انك تسمع ماأسمعُ وتري ما أري الا أنّك لستُ بنبي؛ّ مي‏شنوي آن چه مي‏شنوم و آن چه مي‏بينم، تو هم مي‏بيني، جز اين كه تو پيامبر نيستي".(2)

احتمال دوم اين است كه اين روايات ناظر بر كرامت علي(ع) باشد. بدين معنا كه حضرت آيه و يا آياتي را كه بعداً بر پيامبر نازل مي‏شد، تلاوت نموده است و اين يكي از كرامات حضرت محسوب مي‏شود، همان گونه كه خداوند كه به حضرت عيسي(ع) قدرت داد در گهواره تكلم نمايد. همان خداوند مي‏تواند به علي(ع) اين قدرت را بدهد، آيه‏اي را كه بعداً بر پيامبر(ص) نازل مي‏شود بخواند.

پينوشتها:

1. محمدباقر مجلسي، بحار الأنوار، مؤسسة الوفاء بيروت، لبنان، مؤسسة الوفاء ، 1404 ه، ج 35، ص 37.

2. همان، ج14، ص475.