پاسخ ارائه شده در پاسخ به سوال یک پرسشگر با مشخصات خاص می باشد لذا در صورتی که سوالی دارید از طریق درگاه های پاسخگویی پیگیری فرمائید.
اصلا هر كه ازدواج كرد باید صاحب فرزند هم بشه؟
اصولاً یكی از اهداف و انگیزه های ازدواج، تولید فرزند و بچه دار شدن است. این یك مسئله طبیعی در روند زندگی انسان است، البته این مسئله ...

من چهار ساله كه ازدواج كردم و با وجود فشار زیاد همسرم و خانوادم و آشنایان هیچ انگیزه ای برای فرزند دار شدن ندارم . آیا صحیح است بدون انگیزه صاحب فرزند بشم؟ اصلا هر كه ازدواج كرد باید صاحب فرزند هم بشه؟

پرسشگر گرامي با سلام و سپاس از ارتباطتان با اين مركز

 در پاسخ به سؤال شما مطالبی را در قالب نكات زیر تقدیم می داریم:

1. اصولاً یكی از اهداف و انگیزه های ازدواج، تولید فرزند و بچه دار شدن است. این یك مسئله طبیعی در روند زندگی انسان است، البته این مسئله تنها اختصاص به انسان ندارد و در مورد حیوانات و سایر موجودات نیز چنین است. و با فرا رسیدن سن بلوغ انسان ها، آمادگی جسمی و فیزیولوژی در آنها برای بچهدار شدن فراهم میشود و در همین زمان، كشش و جاذبه جنسی به سوی جنس مخالف در آنها ایجاد میشود و میل به ازدواج پیدا می كنند و با ازدواج، ارتباط جنسی برقرار می كنند. اما ارتباط جنسی در انسان برای هدف والاتری نهاده شده است و آن تولید فرزند و ادامه نسل می باشد به همین خاطر توصیه شده كه زن و شوهر به این مهم اهمیت داده و برای این منظور خود را آماده كنند.

2. عشق به فرزند و طلب آن از جمله آرزوهاي طبيعي انسان است و از آثار و ثمرات ازدواج محسوب مي شود و در قرآن و روايات تعابیر مختلفی از فرزند شده است كه در روایتی، فرزند صالح، به گل خوشبو تشبيه شده است.

3. انگیزه فرزندآوری رابطه مستقیمی با نگرش افراد در مورد پدر و مادر شدن و نوع نگرش نسبت به فرزند دارد. به طوری كه كسانی كه معتقدند پدر يا مادر شدن يك مسئوليت الهي يا امري مقدس است و نگرش مثبت نسبت به فرزند دارند بدين معنا كه به فرزند به عنوان هديه و امانت الهي می نگرند و معتقدند فرزند يا نعمت است يا رحمت، و معتقدند كه در فرهنگ اسلامي به داشتن فرزند و توالد و تناسل توصيه اكيد شده است. حتی در انتخاب همسر توصيه شده كه همسري را برگزينيد كه قابليت فرزندآوري داشته باشد. این گونه افراد انگیزه برای فرزندآوری دارند.

در مقابل، كساني كه به پدر و مادر شدن، علاقه ندارند و فرزند را به عنوان امري مزاحم زندگي مي دانند و نوعی نگرش منفي به فرزند دارند و داشتن فرزند را به عنوان امري كه به از دست دادن آزادي و مقيد شدن به گرفتاري هاي ظاهري آن يا باعث فشار مالي و امثال آن مي شود، تلقّي مي كنند؛ طبیعتاً انگیزه ای برای فرزندآوری ندارند.

4. به هر حال نمی دانیم كه علت بی انگیزگی شما در بچه دار شدن چیست و به چه دلیل دوست ندارید بچه دار شود، جا داشت كه شما برای روشن شدن مطلب، به آن اشاره می كردید. آنچه كه مسلّم است این است كه انگیزه و عدم انگیزه شما بیشتر بستگی به نوع نگرش شما نسبت به هستي، خداوند، انسان، زندگي و جايگاه فرزند در مجموع جهان هستي دارد به همین خاطر باید دید كه نگرش شما در این امور چگونه است و سپس در مورد انگیزه نداشتن شما قضاوت كرد و سخن گفت.

5. در فرهنگ دینی و قرآنی، بچه دار شدن آن قدر اهمیت دارد كه انبیاء و اولیای الهی براي بچه دار شدن دست به دعا می داشتند و از خداون رحمان طلب فرزند می كردند.

قرآن مي فرمايد پيامبران دعا مي كردند: «فَهَبْ لي‏ مِنْ لَدُنْكَ وَلِيًّا يَرِثُني وَ يَرِثُ مِنْ آلِ يَعْقُوب» (مريم/6-5)  خدايا بچه مي خواهم و به من آن را هبه كن. حضرت زكريا (ع) «هُنالِكَ دَعا زَكَرِيَّا رَبَّهُ قالَ رَبِّ هَبْ لي‏ مِنْ لَدُنْكَ ذُرِّيَّةً طَيِّبَةً إِنَّكَ سَميعُ الدُّعاءِ» (آل عمران/38 ) بچه را بايد از خدا خواست و برخي پيامبران كه بچه نداشتند از خدا مي خواستند و دعا می كردند. اولاد و نسل چيزي است كه پيامبران و اولياي خدا هم به خاطر آن به زانو در مي آمدند.

بعد قرآن مي گويد: «وَ اجْعَلْهُ رَبِّ رَضِيًّا» مريم/6  يعني نه هر بچه اي، بلكه بچه اي مي خواهم كه مورد رضايت تو باشد يا داريم كه مي گويد: «وَ أَصْلِحْ لي‏ في‏ ذُرِّيَّتي» (احقاف/15) يعني بچه و ذريه اصلاح شده، مي خواهم.

در روایتی آمده است: يك روز حسن بصري كه در دوران امام سجاد (ع) می زیست، می گفت: بچه چيز نحسي است براي اين كه زندهاش بار و زحمت است و مرگش غصه و ناراحتی است. امام زين العابدين (ع) این مطلب را شنیدند و فرمودند: خوب اين ديد، ديد حسن بصري است. «كَذَبَ وَ اللَّهِ نِعْمَ الشَّيْ‏ءُ الْوَلَدُ إِنْ عَاشَ فَدَعَّاءٌ حَاضِرٌ وَ إِنْ مَاتَ فَشَفِيعٌ سَابِقٌ» (الدعوات، ص‏285) به خدا دروغ مي‌‌‌گويد، فرزند چيز خوبي است. زنده باشد يك دعائي است و اگر بميرد و از دنيا برود روز قيامت پدر و مادرش را شفاعت مي‌‌‌كند.

6. از نظر قرآن و اسلام، ازدواج نوعی عبادت محسوب می گردد و بچه كه ثمره ازدواج است ذخيره ي قيامت برای پدر و مادر معرفی شده است. بچه نشانه ي سعادت انسان و تحفه و هديه ي الهي است. امام صادق (ع) مي فرمايد: «مِيرَاثُ اللَّهِ مِنْ عَبْدِهِ الْمُؤْمِنِ الْوَلَدُ الصَّالِحُ يَسْتَغْفِرُ لَهُ» (من‏ لايحضره ‏الفقيه، ج‏3، ص‏481) ارثي كه خدا به انسان مؤمن مي دهد بچه خوب است. بچه ي خوب ارث خداست.

همان طور كه پدر براي بچه اش ارث مي گذارد و مادر براي دخترش، خدا مي گويد: من براي شما ارث گذاشته ام، ارث خدا اولاد صالح هست.

قَالَ رَسُولُ اللَّهِ(ص): «مِنْ سَعَادَةِ الْمَرْءِ الْخُلَطَاءُ الصَّالِحُونَ وَ الْوَلَدُ الْبَارُّ» (الجعفريات، ص‏194) از سعادت انسان این است كه بچه ي نيكو داشته باشد. قَالَ رَسُولُ اللَّهِ (ص): «الْوَلَدُ الصَّالِحُ رَيْحَانَةٌ مِنَ اللَّهِ قَسَمَهَا بَيْنَ عِبَادِه» (كافي، ج‏6، ص‏2) بچه ي خوب لطفي است، گلي است كه خدا به بنده ي خوبش مي دهد. امام حسن عسگري (ع) مي خواست براي كسي دعا كند، گفت: «اللَّهُمَّ ارْزُقْهُ وَلَداً يَكُونُ لَهُ عَضُداً» (كشف‏الغمة، ج‏2، ص‏503) خدايا به او يك بچه بده كه بچه، بازوي زندگيش باشد.

فرزند سبب ازدیاد روزی و موجب خیر و بركت برای پدر و مادر است؛ روزی حضرت عيسي (ع) از كنار قبري می گذشت، دید كه صاحب قبر عذاب مي شود. از جانب خدا پيام آمد كه ما عذاب را از او برداشتيم. پرسيد: چرا عذاب را برداشتيد؟ پیام آمد: اين فردی كه در قبر است به خاطر عمل زشتش در عالم برزخ عذاب مي شد، ولي او بچه ای داشت كه او به يتيمي كمك كرد و جاده اي را صاف كرد جايي را روشن كرد و محلي را تميز كرد و ما به همین خاطر عذاب را از پدرش برداشتیم. پس معلوم می شود كه صدقات و كارهاي خيري كه بچه انسان انجام می دهد، باعث برداشته شدن عذاب از پدر و مادر او می شود.

7. در هر حال اگر بر مبنای فرهنگ اسلامی ازدواج كرده اید و زندگی می كنید با این مطالب مطرح شده بایستی انگیزه لازم برای فرزندآوری در شما به وجود آمده باشد، گذشته از این كه فرزندآوری حق همسر شما هم می باشد و شما نباید با یك جانبه نگری، همسرتان را از داشتن فرزند محروم كنید . ضمن این كه معمولاً بعد از بچه دار شدن، خیال خانواده ها از سالم بودن دختر و پسرشان راحت می شود و حرف و حدیث ها و نیش و كنایه های اطرافیان فروكش می كند.