پاسخ ارائه شده در پاسخ به سوال یک پرسشگر با مشخصات خاص می باشد لذا در صورتی که سوالی دارید از طریق درگاه های پاسخگویی پیگیری فرمائید.
منظور از این حدیث چیست؟
عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ : «مَنْ عَیَّرَ مُؤْمِناً بِذَنْبٍ لَمْ یَمُتْ حَتَّي یَرْكَبَهُ»

منظور از این حدیث چیست: كسي كه مؤمني را براي گناهي سرزنش كند، نميرد تا خودش آن گناه را مرتكب شود. ميزان الحكمة: ح 14854 مگر نباید عیب مومن را گفت؟

روایت مورد نظر به شرح زیر است:

عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ : مَنْ عَیَّرَ مُؤْمِناً بِذَنْبٍ لَمْ یَمُتْ حَتَّي یَرْكَبَهُ . (1)

این روایت هم از لحاظ سندی معتبر و هم از لحاظ محتوایی مطابق با مبانی قرآنی و روایی و عقلی است. اما بین این روایت و روایات نهی از منكر و نصیحت و ... منافاتی نیست زیرا در نهی از منكر غرض نه افشاگری ، سرزنش ، تحقیر، سرشكسته كردن و شكستن دل مخاطب است بلكه عیب او را نمایاندن به اوست تا آن را برطرف كند و اوج بگیرد و زشتی گناه از او دور شود و اینها نشأت گرفته از محبت و تعهد و دلسوزی است از این رو در قرآن در باب امر به معروف و نهی از منكر می فرماید:

وَ الْمُؤْمِنُونَ وَ الْمُؤْمِناتُ بَعْضُهُمْ أَوْلِياءُ بَعْضٍ يَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَ يَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ (2)

مردان و زنان باايمان، وليّ (و يار و ياور و متعهد نسبت به) يكديگرند امر به معروف، و نهي از منكر مي‏كنند.

اما در تعییر وتحقيرو سرزنش قصد محبت و دلسوزی و به كمال رساندن نیست بلكه قصد افشاگری، تحقیر، كوبیدن و كوچك كردن است و این زشت و گناه است و خداوند دوست ندارد بندگانش تحقیر شوند و مقرر فرموده اگر كسی با تمسك به رفتار و عیبی در یكی از بندگانش به سرزنش او رو آورد، خودش به همان عیب مبتلا شود. (3)

پس عیب مؤمن را باید از دیگران پوشاند و از روی خیرخواهی و نهی از منكر به او گفت تا آن را برطرف كند نه این كه او را سرزنش كند و شكست و تحقیر نماید. 

پی نوشت ها:

1. كلینی ، كافی، تهران، اسلامیه، 1363 ش ،ج  2،ص 356.

2. توبه (9) آیه 71.

3. ر. ك : مولی صالح مازندرانی، شرح اصول كافی، بیروت، دار احیاء التراث العربی، 1421 ق، ج 10، ص 7.